(p. 462) jāti jāti. [Skt.] n. A kind, rank, sort, class, tribe or caste. కులము. Birth పుట్టుక. The nutmeg tree జాజిచెట్టు --adj. Fine, first rate. జాతికస్తూరి fine musk. జాతిస్ఫటికము a fine crystal. జాతివజ్రము a fine diamond. జాతివాడు a European. జాతిది an English woman. జాతిపత్రి jati-patri. n. Mace, the membraneous covering of the nut-meg. ౛ాపత్రి జాతివృత్తములు jāti-uṛittamulu. n. Uniform metres. See ఉపజాతి. జాతీయము jātīyamu. adj. Appertaining to a tribe or caste. Natural. n. A dialect. An idiom. Local pronounciation. The constitutional effect. జాత్యము. jātyamu. adj. Born in a good caste or family మంచికులమందుపుట్టిన. Fine చక్కని Excellent మేలైన.

(p. 462) jāti jāti. [Skt.] n. A kind, rank, sort, class, tribe or caste. కులము. Birth పుట్టుక. The nutmeg tree జాజిచెట్టు --adj. Fine, first rate. జాతికస్తూరి fine musk. జాతిస్ఫటికము a fine crystal. జాతివజ్రము a fine diamond. జాతివాడు a European. జాతిది an English woman. జాతిపత్రి jati-patri. n. Mace, the membraneous covering of the nut-meg. ౛ాపత్రి జాతివృత్తములు jāti-uṛittamulu. n. Uniform metres. See ఉపజాతి. జాతీయము jātīyamu. adj. Appertaining to a tribe or caste. Natural. n. A dialect. An idiom. Local pronounciation. The constitutional effect. జాత్యము. jātyamu. adj. Born in a good caste or family మంచికులమందుపుట్టిన. Fine చక్కని Excellent మేలైన.

(p. 563) tossa , తొస్సి or తొస్సె tossa. [Tel.] n. Brokenness. The state of being chipped, as glass. A defect in pronounciation owing to a tooth having fallen a way. A slip or mispronunciation. ఉచ్చారణ లోపము. adj. Chipped or broken on the edges. మొర్రి. వాడు మాట్లాడడములో తొస్సులుపోతున్నవి his pronounciation is lisping or imperfect.

(p. 1150) vāḍu vāḍu. [Tel. cf. Tam. అవన్. The Drav. base of the word is అ or ఆ = that. The primitive form is ఆడు he cf. అది. The sound of వ (V) is added to facilitate the pronounciation.] pron. in the third person masculine singular. He, that man, ఆ పురుషుడు. Gen. వాడి or వాని his. Dative వాడికి or వానికి to him. plu. వారు. వాండ్లు, వారలు or వాండ్రు they. వారు తమతమ యిండ్లకుపోయినారు they all went to their respective houses. వాడికివాడే he himself. వారికివారే they themselves. It is added to the genitive of a noun. ఇంటివాడు the owner of the house, the house owner. గుర్రపువాడు a horsekeeper. రావిపాటివారు the people of the Ravipāṭi family. తప్పెటవాడు he of the drum, the drummer. అక్కడివారు the people of that place. వాడు నావాడు he is a man of mine, i.e., he is my kinsman, my relation. అతనివారు his relations, his friends, his people. It is also added to verbal participles. పోయేవాడు the man who goes. పాడేవాడు he who sings, the singer. ఆడేవారు those who play, the players. వెళ్లేవాడా O passer by! Added to adjectives, it forms the corresponding nouns. మంచివాడు a good man. చెడ్డవాడు a bad man. ముసలివాడు an old man. చిన్నవాడు a boy. పెద్దవారు old folks. చిన్నవారు young folks.

(p. 1221) vēdamu vēdamu. [Skt. √ vid. to know.] n. Knowledge, art, science, విద్య, జ్ఞానము. Divine knowledge or science, the sacred or inspired writings. The Veda or sacred books of the Hindus. బ్రహ్మముఖమందు పుట్టినచదువు, శ్రుతి, శాస్త్రము. వాడు చెప్పినది వేదము all he said was taken for gospel. వేదమూర్తులైన his reverence, his holiness, a title given to learned theologians. ధనుర్వేదము the art of the bow, i.e., archery. వేదశాస్త్రము vēda-ṣāṣtramu. n. The Vedanta or philosophical portion of the Hindu Scriptures. వేదాంతము. వేదాంగములు vēd-āngamulu. n. plu. The sciences dependant on or auxiliary to the Vēdas. వ్యాకరణాదులైన షట్ఛాస్త్రములు. They are శిక్ష, the science of pronounciation and articulation, కల్పము the detail of religious ceremonies, వ్యాకరణము grammar, ఛందస్సు prosody, జ్యోతిషము astronomy, నిరుక్తి the explanation of the difficult or obscure words and phrases that occur in the Vedas. వేదాంతము vēd-āntamu. n. The theological part of the Vedas, i.e., the Upanishads, ఉపనిషత్తులు. A name given to the Advaita system of philosophy. వేదాంతి vēd-ānṭi. n. A follower of the Vedanta philosophy, వేదాంతశాస్త్రమును చదివినవాడు, వేదాంతము తెలిసినవాడు. A bachelor, బ్రహ్మచారి.

(p. 1250) śikṣa ṣiksha. [Skt.] n. Punishment, correction, chastisement, discipline, శాసనము, శిక్షించుట. Instruction, teaching, అధ్యాపనము. విద్యభ్యాసము. One of the Vēdāngas which deals with the art of pronounciation. శిక్షించు or శిక్షచేయు ṣikshinṭsu. v. a. To punish, chastise. To drill, teach, instruct, శాపించు. అభ్యాసము చేయించు. అధ్యాపనముచేయు. శిక్షితుడు ṣikshituḍu. n. One who is taught, drilled, instructed, trained, or punished. అభ్యస్తుడు. శాసితుడు, శిక్షింపబడినవాడు. A skilful man. నేర్పరి.