(p. 51) anālōcitamu an-ālōchitamu. [Skt.] adj. Unconsidered, imprudent.

(p. 97) avivēkamu a-vivēkamu. [Skt.] n. Want of sense or judgement, absence of discrimination, ignorance, imprudence, blindness of heart, folly, తెలివిలేమి, అవివేకము adj. Undiscriminating. foolish, blundering. తెలివిలేని. అవివేకి a-vivēki. n. A fool, a blockhead. తెలివిలేనివాడు.

(p. 549) terakuva terakuva. [Tel.] n. Sense, prudence. వివేకము. An expedient, cunning ఉపాయము. తెరకువగా cunningly, artfully.

(p. 598) dīrghamu dīrghamu. [Skt.] adj. Long, either as regards size or time. n. A long vowel; thus, సకారదీర్ఘము means సా sā. దీర్ఘకాలము a long time. దీర్ఘ జంఘము dīrgha-janghamu. n. The long shanked bird: the Adjutant. Leptoptius dubius. (F.B.I.) నిడుపాటిపిక్కగలది. i.e., బెగ్గురుపక్షి. దీర్ఘదర్శి or దూరదర్శి a far sighted man. దూరపు యోచనగలవాడు. దీర్ఘనిద్ర dīrgha-nidra. n. The long sleep, i.e., Death, పెద్ద నిద్ర, చావు. దీర్ఘబాహువు dīrgha-bāhuvu. adj. Long armed: a mythological metaphor, signifying the possession of extensive power or influence. It denotes a Hero. దీర్ఘసూత్రత dīrgha-sūtrata. n. Dilatoriness, tediousness, prolixity, spinning a long yarn, wire-drawing. 'భాస్వద్దీర్ఘ సూత్రున్.' P. ii. 163. Cautious, prudent, considerate. దీర్ఘసూత్రుడు dīrgha-sūtruḍu. n. He who is dilatory, slow. tedious. చిరక్రియుడు. దీర్ఘాయువు or దీర్ఘాయుస్సు dīrghāyuvu. n. A long life. One who has a long life to live, పెక్కేండ్లు బ్రతుకువాడు. A crow, కాకి. దీర్ఘిక dīrghika. n. A long or oval pond.

(p. 652) nidānamu nidānamu. [Skt.] n. The original cause, origin, source. ఆదికారణము. నిదానము. [Tel.] n. Steadiness, patience, gentleness, ఆత్రపడక విచారించుట. నిదానముగా మాట్లాడు speak gently. నిదానములేని మాట an uncertainty, a matter about which we are in doubt. పొద్దు నిదానము the exact time. నిదానస్థుడు nidāna-sthu-ḍu. n. A correct, prudent, thoughtful or patient man. నిదానించు nidāninṭsu. v. n. To pause, to deliberate or ponder. ఆత్రపడకవిచారించు నిదానముగా nidāna-mu-gā. adv. Steadily, soberly.

(p. 818) pōḍi or పోణి pōḍi. [Tel.] n. Beauty, grace, ఒప్పు. adj. Beautiful, ఒప్పిదమైన. పోడిగా pōḍi-gā. adv. Well, properly, duly, ఒప్పుగా. 'పోడిగాబిడ్డల పొరుగిండ్ల నుంచి.' HD. ii. 2391. పోడిమి or పోణిమి pōḍimi. n. A sign or mark, లక్షణము. Brightness, splendour. పస, వన్నె. Proportion, fitness, neatness, సొంపు, పొంకము. Economy, management, prudence. మితవ్యయము. Wealth, సంపద. Happiness, సౌఖ్యము. Manner, విధము. 'విలయకృశానుకీలముల వేడిమి బోడిమి మాలివ్రేల్మిడిం.' Swa. ii. 10. టీ పోడిమిమాలి, సౌష్ఠవము చెడి. పోడిమిచెడు to die, చచ్చు. పోడిమడంచు to kill, చంపు. పోడిమిగా pōḍi-mi-gā. adv. Economically. మితవ్యయముగా.

(p. 935) maṇḍōdari manḍ-ōdari. n. Ravana's first wife. A prudent woman. బుద్ధిమంతురాలు.

(p. 1029) mēdha mēdha. [Skt.] n. Wit, understanding, apprehension, conception. బుద్ధి, ధారణ వద్బుద్ధి, మరపులేనిబుద్ధి. 'మీకు సర్వంబు నెరిగెడి మేధగలదు.' B. I. §. xiii. 33. మేధము mēdhamu. n. A sacrifice, offering, oblation. క్రతువు, యజ్ఞము. మేధావంతము mēdhāvantamu. n. Fineness of grain, something excellent, distinguished or rare. adj. Sensible, prudent. మేధావి mēdhāvi. n. A wit, a man of intellect, a genius. మేధగలవాడు, సూక్ష్మబుద్ధిగలవాడు, ధీమంతుడు. మేధావిభవము pregnancy of wit, cleverness. బుద్ధికౌశల్యము. మేధ్యము mēdhyamu. adj. Fit for a sacrifice, pure, purified, nice. delicate. పరిశుద్ధమైన. అమేధ్యము impure.

(p. 1190) vivēkamu vi-vēkamu. [Skt.] n. Discrimination, judgment, the faculty of distinguishing, prudence, discretion, సదసద్వివేచన, విభేదజ్ఞానము, తెలివి. 'వినువివేకమనెడు వింతగొడ్డలిచేత నలయవిద్యయనెడునడవినరికి.' Vema. 341. 'తనవివేకములోకమువారు మెచ్చగా.' T. ii. 38. వివేకములోకమువారు వివేకముకలిగియుండు to come to oneself, reflect, be wise. తెలివి తెచ్చుకొను. వివేకి vi-vēki. n. One who is cautious or prudent. తెలివిగలవాడు. వివేకించు or వివేచించు vi-vēkinṭsu. v. a. To reason, discriminate, distinguish. విమర్శచేయు, విచారించు, వివేచనచేయు. 'చదువులన్ని జదివి చాలవివేకింప కపటికెన్ననేలకలుగుముక్తి.' Vema. 429. వివేదన or వివేచనము vi-vēchaṇa. n. Discrimination, examination, investigation. విమర్శ, విచారణ. వర్ణవివేచన discrimination of caste.

(p. 1200) vītamu vītamu. [Skt.] adj. Gone, past; devoid of; tranquil, quiet. గతమైన, పోయిన, శాంతమైన. వీతనిద్రులై ceasing from sleep. వీతరాగుడు vīta-rāguḍu. n. A prudent or moderate man, one who has subdued his passions, or curbed his desires. రజోగుణహీనుడు. జితేంద్రియుడు.

(p. 1250) śāsanamu ṣāsanamu. [Skt.] n. A command or order, ఆజ్ఞ. Punishment. శిక్షించుట. శిక్ష. An edict, act or command, a charter or royal grant of land, or of villages, &c., usually inscribed on stone or copper. A writing; an inscription, a deed, a contract. Government rule. భూమ్యాదిదానార్థలేఖ్యము రాజు తాను దానము చేసిన భూమ్యాదులకై వ్రాసియిచ్చిన కాలు, అధికారము, రాజ్యపాలనము. Science, శాస్త్రము. శిలాశాసనము a charter inscribed on stone. తామ్రశాసనము a grant or charter inscribed on a copper plate. మరణశాసనము a will. దానశాసనము a deed of gift. 'ధారదత్తమైన తామ్రపుపలకలులావు టుంగరము నలంకెజేసి ముడియమీదరాజముద్ర యమరియుండనదిగొశాసనంబు.' Vēma. 1217. 'మీయట్టిపుణ్యాత్ముల శాసనం బెరుగనేరమింజేసి.' Padma. iii. 58. క్రూరశాసనము a tyrannical government. శాసనికుడు or శాసకుడు ṣāsani-kuḍu. n. A governor or commander. శాసనీయము or శాస్యము ṣāsanīyamu. adj. Fit to be punished, punishable. నిగ్రహార్హము, తాడనీయము. శాసనుడు ṣāsanuḍu. n. A ruler, or commander, ఏలువాడు. ఉగ్రశాసనుడు a tyrant. M. III. ii. 43. శాసించు ṣāsinṭsu. v. a. To command, ఆజ్ఞాపించు. To punish, శిక్షించు. శాసితము ṣāsitamu. adj. Ordered. ఆజ్ఞాపింపబడిన. Governed, ruled, ఏలబడ్డ. శాసితుడు ṣāsituḍu. n. One who is ordered. 'నీవనయము శాసితుండ వయియాయుధ హస్తుడవైనజాలదే.' BRy. iii. 757. శాస్త ṣāsta. n. A ruler, governor, one who disciplines, controls or punishes. దేశాధిపతి. శాసించువాడు, శిక్షించువాడు. శాస్తి ṣāsti. n. Punishment, chastisement, correction. శిక్ష, దండన. 'గొనయంబెక్కడియమ్ము గూర్చి యికనీకున్ శాస్తిగా వింపకేజనవాబాణమమోఘమంచు.' N. vii. 355. శాస్త్రము ṣāstramu. n. A science, art, law. నియమన గ్రంథము. తర్కశాస్త్రము the science of Logic. వ్యాకరణశాస్త్రము the science of grammar. వైద్యశాస్త్రము the sciencce of medicine. బ్యోతిశ్శాస్త్రము the science of Astronomy వేదాంతశాస్త్రము the science of Theology. ధర్మశాస్త్రము the science of law, a system, or code of ordinancces, a code of laws, jurisprudence. శిల్పిశాస్త్రము the science of Architechture. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. మాపశాస్త్రము the science of cookery. నీతి శాస్త్రము the science of morals. గణితశాస్త్రము the science of Arithmetic. దోహదశాస్త్రము the science of Agriculture. యోగశాస్త్రము the Yoga Philosophy. ఆయుధశాస్త్రము the science of war, or weapons. శాస్త్రి ṣāstri. n. A man of science, a learned man, one skilled in the arts. A title, liek 'Doctor,' assumed by learned Smarta Brahmins. శాస్త్రముతెలిసినవాడు. పండితుడు. The respectful plural is శాస్త్రులు or శాస్త్రులవాడు. శాయ్త్రసీము ṣāstrīyamu. adj. Of or belonging to a science, scientific. శాస్త్ర సంబంధమైన, శాస్త్రసమ్మతమైన. శాస్త్రీయమర్యాద a prescribed form. శాస్త్రయమైన శబ్దము a scientific phrase. శాస్త్రోక్తము .ṣāstr-ōktamu adj. Declared or commanded in the Laws or Codes. Proper, legal, in accordance with the scientific usage. శాస్త్రవిహితమైన.

(p. 1303) samīkṣaṇamu sam-īkshanamu. [Skt.] n. The act of looking well, careful inspection, చక్కగా చూచుట. సమీక్ష్యకారి sam-ikshya-kāri. n. One who does a thing after due consideration. a prudent man. సమీక్ష్యకారిత్వము sam-īkshya-kāritvamu. n. Prudence, forethought. చక్కగా విచారించి చేయడము. అసమీక్ష్యకారిత్వము acting inconsiderately, imprudence. The last book of the Pancha tantram is to styled.

(p. 1371) smṛti smṛiti. [Skt.] n. Recollection, memory, remembrance, understanding. స్మరణ, తెలివి, తలంపు, బుద్ధి. The code of Hindu law; jurisprudence, a law book or code of laws, ధర్మసంహిత, ధర్మశాస్త్రము.