(p. 2) aṅkakāḍu anka-kāḍu. [Tel. Kan. అంకకాఱ.] n. One who is distinguished by a sign, గురుతుకలవాడు. The leader. One who excites quarrels. కలహప్రియుడు. 'అమరుడు కలహమున కంకకాడయి కాలు ద్రవ్య.' ఆముక్త. v. 84.

(p. 78) aragoḍḍemu ara-goḍḍemu. [Tel.] n. Violence, quarrel. జగడము, దుండగము, అకార్యము. 'ఎరిగియెరిగినీముందట నరగొడ్డెము చేసిపోయిరి.' ఉ.హరి.iv.

(p. 90) allari allari. [Tel.] n. Tumult, commotion, noise, confusion, quarrel, riot. గత్తర, రచ్చ, అల్లరిమనిషి a noisy or troublesome man. అల్లరిచేయు v. a. To trouble, disturb, discompose. గత్రచేయు, తారుమారు చేయు.

(p. 157) udayamu udayamu. [Skt.] n. Birth. పుట్టుక. The rising of the sun or other heavenly bodies, the morning. ఉదయాన in the morning. ఉదయాద్రి udayādri. n. The eastern mountain behind which the sun is supposed to be born. ఉదయరాగము Morning carol. A particular sort of red silk. ఉదయించు udayinṭsu. v. a. To be born. To rise. To begin or originate, as a quarrel or an opinion. To arise or become celebrated. కుటిలబుద్ధి ఉదయించి crooked thoughts having arisen in the mind.

(p. 224) kaṇṭi kaṇṭi. [Tel. from కన్ను.] n. One who has an eye. ముక్కంటి one who has three eyes. జగడగంటి or కలహకంటి one who has an eye for quarrels,. i.e. a quarrel some woman.

(p. 229) kacce kachche. [Tel.] n. A quarrel or fight. కచ్చెకుకాలుతవ్వు to bestir oneself for fighting. Lit. to paw the ground preparing for the fight.

(p. 229) kajjā kajjā. [H.] n. A quarrel, dispute, altercation. ౛గడము. కజ్జాలకోరు a quarrel some person. గిల్లికజ్జాలు తెచ్చుకొను to pick quarrels without a cause.

(p. 248) kayyamu or కయ్యాటము kayyamu. [Tel.] n. A combat, fight, a quarrel. జగడము. కయ్యపుదిండి or కలహాశనుడు one who lives by fomenting quarrels. An epithet of Nārada. నారదుడు. కయ్యాల క్రచ్చ a quarrelsome fellow. సవతుల కయ్యాటము brawls between rival wives.

(p. 251) karisiñcu karisinṭsu. [from Skt. ఘర్షించు.] v. t. To oppose, to face boldly. To quarrel.

(p. 256) kalacu kalaṭsu. [Tel. causal of కలగు.] v. a. To trouble, disconcert, disorder. To melt, or agitate with any passion. కలతనొందునట్లుచేయు. కలత kalata. n. Trouble, perplexity. A dispute, squabble. Indisposition. Turbidity in water. క్షోభము. కలతపడు kalata-paḍu. v. n. To dispute, squabble, to quarrel.

(p. 256) kalapanagampa kalapana-gampa. [Tel.] n. A quarrelsome fellow. కలహశీలుడు. కలపనపిండి (కలపడము+పిండి.) kalapanapinḍi. n. Confusion. క్షోభము.

(p. 257) kalahamu kalahamu. [Skt.] n. A fight., contention, dispute. జగడము, యుద్ధము. కలహాంతరిత kalah-āntarita. n. A wife who has been vexed and is appeased పతిని విడనాడు తరువాత పశ్చాత్తాపసమనవ్వితయైన నాయిక. కలహాశనుడు kalah-āṣanuḍu. n. A quarrelsome being, a makebate; an eithet of Nārada. కలహించు kalahinṭsu. v. n. To fight, dispute. జగడమాడు.

(p. 268) kāṭulāḍu kāṭul-āḍu. [Tel. కాటులు+ఆడు.] v. n. To fall out, to quarrel. కలహించు.

(p. 308) keluku or కెలకు keluku [Tel.] v. a. To stir up, dig up or loosen earth. To scratch. మాని పోయినపుండ్లు మరలికెలికినట్లు this is merely stirring an old quarrel, opening a healed sore. 'ఇందులకుంబోవందపడు ప్రత్యత్తరంబుల వీనింగెలంకినబుద్ధి క్షోభంబుగాక.' A. vi. 47. To dig up. పెల్లగించు. 'కోలలగెలికిన గుణములు గలవె.' Pal. 27. కెల్లగించు kella-ginṭsu. v. t. To dig up. పెల్లగించు To rake up, to irritate, to exasperate రేచు.

(p. 310) kēḷi kēḷi. [Skt.] n. Sport, play. ఆట. కేళిక kēḷika. n. Sport, play. Dancing నృత్యము. కేళికాగృహము or కేళిగృహము kēḷkāgṛihamu. n. A chamber for pleasure or enjoyment; a summer house or kiosk. Dasava. x. 343. కేళికాదు kēḷik-āḍu. v. n. To dance. కేళివాదము kēḷi-vādamu. n. A comic quarrel. BD. v. 914.