(p. 1060) rantu rantu. [Tel.] n. A sound, noise; clamour, disturbance, trouble, annoyance. ధ్వని, అరుపు, సందడి, గల్లంతు, తొందర, బారి. 'ఆతిథ్యముగొని హరితనచేతోగతినొలయ, రంతుసేయని విద్యద్వ్రాతంబుజూచి.' A. iii. 4. 'ఏలారంతుల్. A. vi. 52. టీ ఈ సందడులేల, ఈరచ్చలెందుకు. Lewdness, sexual intercourse. Sport. క్రీడ, రతి. రంతుకాడు rantu-kāḍu. n. A lewd man, a man of pleasure, క్రీడాపరుడు. రంతిలు or రంతిల్లు rantilu. v. n. To brawl, ధ్వనిచేయు, అరుచు.