(p. 58) anusandhānamu anu-sandhānamu. [Skt.] n. Reciting, repeating. దేవుని విషయమైన గ్రంథములను చదవడము. అనుసంధించు v. a. To unite. To recite, repeat.

(p. 150) uccariñcu uchcharinṭsu. [Skt.] v. a To pronounce, articulate, recite, say. చెప్పు. ఉచ్చారణ or ఉచ్చారణము uchchāraṇa n. Pronunciation, utterance, recitation.

(p. 262) kavalu kavalukonu or కవలుపోవు kavalu. [Tel.] n. To take up or catch up the recitation of the Veda from another person without making a break. వేదాది పటనమందు కొంత సామ్యముచే నొకటి విడబడి మరియొకటి వచ్చి కలయుట. గీ 'పాఠమొనరించుతరి దోడుపడు గురునకు గవలలుపోకుండబుత్రుడోకలువకంటి.' పాండు. ii.

(p. 375) guḍḍi guḍḍi. [Tel.] adj. Blind. n. The number marked one that is turned upside down in a game అట్టచెమ్మలో వెలికిలపడిన ఒంటికాయ. గుడ్డివెన్నెల pale moon-light. గుడ్డిపాఠము a blind recital. గుడ్డిదీపము a dim light. గుడ్డివేటుగా by chance, as a windfall, without expectation, undesignedly. గుడ్డిబెదిరింపు an empty threat. గుడ్డిబేరము a blind bargain. గుడ్డీగ a blind or foolish fly that does not go to rest as it gets dark. గుడ్డింగిలాయి guḍḍingi-lāyi. n. A species of fish, called Scarus viridis ఇంగిలాయి గుడ్డికొక్కరాయి guḍḍi-kokka-rāyi. n. The blind crane or the bittern. గుడ్డితనము guḍḍi-tanamu. n. Blindness.

(p. 441) caduvu ṭsaduvu. [Tel.] v. a. To read, to study. చదువు n. Learning. చదువులు studies. చదువులబడి a school. చదువులయ్య a schoolmaster. చదువుకొను ṭsaduvu-konu. v. n. To learn. నేర్చుకొను. చదువుచెప్పు ṭsaduvu-cheppu. v. To teach. నేర్పు. చదువుల పులుగు ṭsaduvula-pulugu. n. The educated bird, i.e., a parrot, Bhase. § 70. చదువులవేల్పు the god of learning బ్రహ్మ. చదువరి chaduv-ari. n. One who reads, one who can read. A student, a learned man. చదివించు ṭsadi-vinṭsu. v. a. To make one read; to get some one to read. ఆ బాబును చదివించుకొంటిని I got the letter read to me. To get proclaimed what one presents to a bride or bride-groom on the occasion of their marriage. చదివింపులు ṭsadivimpulu. n. Homage or adoration accompanied with a certain recited formula.

(p. 640) nāndi nāndi. [Skt.] n. A preliminary. The exordium, prelude, prologue dedication, or praise of a deity, recited in benedictory verses at the commencement of a religious ceremony or poem. నాందీ యాగము the opening rite. Anand. vi. 1. The opening benedictory verses in a drama. నాటకప్రథమాంగము, మొదలుపెట్టడము. నాందీకరుడు or నాందివాది nāndī-karuḍu. n. One who pronounces the benediction. ఆశీర్వాదముచేయువాడు.

(p. 739) pāpaṭhyamāna [Skt.] adj. Being read aloud or recited. పఠింపబడుచున్న. R. v. 109.

(p. 742) pārāyaṇamu pārāyaṇamu. [Skt. from పారము.] n. Whole, అంతయును. Going over, reading or doing any thing completely, అంతయు చదవడము. Reading a Puraṇa, or holy book at daily lessons. వేదపారాయణము the recital of the Vedas. అతడు నిత్యము రామాయణ పారాయణము చేయుచున్నాడు he reads the Ramayaṇam daily in regular lessons.

(p. 770) purāṇamu purāṇamu. [Skt.] adj. Old, ancient, పురాతనము. n. An ancient story, or legend, a mythological tale, a rhapsody or string of stories. The name of a class of books in Indian literature. పూర్వకథ. స్థలపురాణము local archives, a book regarding the origin of a town, &c. పౌరాణికకథ an old tale or romance. పురాణముచెప్పు to chant or read a legend to an audience. పురాణమువిను to be an auditor of a legend which is recited. పురాణభట్టుడు a mere block-head, one who recites a legend without knowing the meaning of it. పురాణించు or పురణించు purāṇinṭsu. v. n. To recite a Purāṇa, పురాణము చెప్పు. To become inveterate, chronic, or constitutional, as a disease, వర్ధిల్లు, విజృంభించు. వ్యాధి పురాణించినది the disease became chronic. పురాణ దంపతులు. purāṇa-dampatulu. n. The 'primeval pair,' a phrase for Siva and Pārvati, or Vishṇu and Lakshmi. A phrase like Adam and Eve.

(p. 829) pratimāla prati-māla. [Skt.] n. An exercise analogous to capping verses, reciting verse for verse, as a trial of memory or skill. అంతాదిగ్రంథము.

(p. 829) pratilōmamu prati-lōmamu. [Skt.] adj. Not right, reverse, inverted, contrary to the natural course or order, against the hair or grains. ప్రతి లోపముగా backwards, as reciting (a spell or the alphabet) the wrong way. ప్రతిలోమవివాహము marriage the wrong way, i.e., wherein the wife is superior to the husband.

(p. 833) pradōṣamu pra-dōshamu. [Skt.] n. Evening; the first part of the night. The evening of a particular lunar day, in which the recital of the Vedas is forbidden. దాత్య్రారంభము. A fault, transgression, sin, దోషము.

(p. 845) prāṇamu prāṇamu. [Skt.] n. Air, wind, breath, life, vitality, the living soul. గాలి, హృదయమందలి గాలి, హృదయమందలిగాలి, ఉసురు. In Grammar, a vowel. ప్రాణముతోనున్నవాడు one who is yet living. కొనప్రాణముతోనున్నాడు he is nearly dead. ప్రాణమువిడిచెను he breathed his last, gave up the ghost. పంచప్రాణములు pancha-prāṇamulu. n. The five vital airs, called ప్రాణము, అపానము, సమాణము, ఉదానము, వ్యాసము. అతడు దానిమీద ప్రాణములు విడుస్తున్నాడు or వానికి దానిమీద పంచప్రాణములు he loves her very dearly. ప్రాణముమీదకువచ్చేపని a most perilous affair. వానిప్రాణము మీదికి వచ్చినది he is in danger of his life. ప్రాణముతో పట్టుకొనిరి they caught him alive. నా ప్రాణముపోయినా ఇట్లు చెప్పుదునా I will not say so even if it should cost me my life. వాడు పిడికిట ప్రాణములు పట్టుకొని వచ్చినాడు he arrived half dead. వానికి నేర్పుట ప్రాణసంకటమవును it would cost immense labour to teach him. ఆ విగ్రహమునకు ప్రాణప్రతిష్ఠచేసినారు literally, they gave life to the image, i.e., they performed the ceremony by which the god is supposed to be lodged in the image. ప్రాణత్యాగము suicide, ఆత్మహత్య. ప్రాణాతురము or ప్రాణసంకటము deadly peril. 'ప్రాణాతురమైనచో పరిణయంబులయందును బల్కుబొంకు సత్యాతిశయంబు.' M. III. v. 67. ప్రాణాపాయము mortal danger. ప్రానావనము saving the life. ప్రాణావసానకాలమున in his last moments. ప్రాణాహుతి the five morsels offered to the five vital principles. ప్రాణస్నేహము intimate friendship. ప్రాణదానముచేసినాడు he gave them their lives, he spared their lives. నా ప్రాణము ఉండేమట్టుకు as long as I live. ప్రాణగొడ్డము prāṇa-goḍḍamu. n. The loss of life, death. చావు, ప్రాణహాని, ప్రాణాపాయము. 'వినునృపరాజ్యామిషముంగొనపలువురచేత ప్రాణగొడ్డంబైయున్నను ధీరుడే మరమినది దనకునుదక్కించుకొను బుధస్తుత్యముగాన్.' M. XII. ii. 208. ప్రాణదుడు prāṇa-duḍu. n. The giver of life, the creator. బ్రహ్మ. ప్రాణనాధుడు or ప్రాణేశుడు prāna-nādhuḍu. n. The lord of (her) life, i.e., a husband or lover, మగడు. Yama, యమధర్మరాజు. ప్రాణవాయువు prāṇa-vāyuvu. n. Oxygen gas. ప్రాణాచారము prāṇā-chāramu. See ప్రాయోపవేశము. ప్రాణాయామము prāṇā-yāmamu. n. A ritual mode of breathing, while mentally reciting certain prayers, stopping one nostril and inhaling or exhaling with the other: నాసికారంధ్రము లవద్ధనుండు వాయువును మంత్రపూర్వకముగా నిరోధించుట. A. iii. 88. ప్రాణి prāṇi. n. A being, or living creature. జంతువు.

(p. 946) matamu matamu. [Skt.] n. Opinion. అభిప్రాయము. Wish, idea. A doctrine, creed, sect, religion, శాస్త్రము. Consent, సమ్మతి. త్రిమతములు the three creeds, i.e., the Vaishnava, Madhwa and Smarta creeds. షణ్మతములు the six creeds, viz. వైష్నవము, శైవము, శాక్తము, గాణపతము, సౌరము and కాపాలికము కాదిమతము (in magic) is the mode wherein the alphabet is recited the right way while హోదిమతము is reciting the alphabet backwards, the wrong way, beginning with హ which is the last consonant.

(p. 968) māgadhi māgadhi. [Skt. from మగధ.] n. A sort of wild jasmine, అడవిమొల్ల. The Magadha dialect. మాగధుడు or మగథుడు māgadhuḍu. n. A hard or ministrel whose duty it is to recite the praises of sovereigns. స్తుపాఠకుడు, బట్రాజు.