(p. 109) āgu āgu. [Tel.] v. n. To stop, to stay, asbtain, refrain. To bear (as a cord does a weight.) To be confined, set aside, or reserved. ఆయింటను ఆగబడి యున్నదేవకి (B. X. 75.) Devaki who was kept in restraint. తల్లిదండ్రులులెని బాలురు ఆగ నీవు దిక్కు thou art the refuge of the helpless. పశువులకు ఆరినబీడు land set aside or reserved for pasture. ఇది లేనిది నాకు ఆగదు I cannot get on without this. నా నోటిలో ఆ మాట ఆగదు I cannot keep that word a secret. ఆగు, ఆగించు, ఆచు, ఆపు the causal of ఆగు: āgu. [Tel.] v. t. To stop, check, hinder. To keep, tend. To look to, superintend, guard, protect, preserve. To fold or gather as a flock. నోరాచి మాట్లాడిరి they spoke cautiously. చెయ్యి ఆపక (T. v. 22.) without intermission. నిద్ర ఆచుట to refrain from sleep, keep away drowsiness. రాత్రిళ్లు ఇక్కడ మందులు ఆచుకొని యుండేవారు they used to keep cattle here at nights.

(p. 232) kaṭṭukonu kaṭṭu-konu. [Tel.] v. a. 1. To build, to bind, to wear or put on. దోవతి కట్టుకొన్నాడు he put on his cloth. See కట్టు. 2. To incur (blame or sin) ఇంత పాపము కట్టుకోవలసినదా shall we incur so great a sin? పుణ్యము కట్టుకొను to acquire merit. 3. To marry. దాన్ని కట్టుకొన్నాడు he married her. 4. To conquer. To appropriate, take possession of. వారి దేశమునంతా తాను కట్టుకొన్నాడు he conquered all their territories. చేతులు కట్టుకొనుట to fold the hands respectfully. అప్పులు కట్టుకొన్నాడు he took the debts upon him. నూరుకట్టుకొను to refrain from eating.

(p. 526) tāḷu or తాళుకొను tāḷu. [Tel.] v. a. To bear, suffer, endure, tolerate, have or show patience సహించు. To refrain. To wait, stop. ఆగు, నిదానించు. ఈ బట్ట కట్టు తాళును this cloth wears very well.

(p. 830) pratīpamu pratīpamu. [Skt.] adj. Disobedient, refractory, perverse, cross, contradictory. విరుద్ధమైన. ప్రతీపభూపుడు the leader of the hostile host. శత్రురాజు. 'ప్రతీపభూపసంగ్రామరాజమౌళినమ్ర.' R. i. 53. ప్రతీపుడు pratīpuḍu. n. An enemy, adversary. శత్రువు.

(p. 974) mānu mānu. [Tel.] v. a. and v. n. To forbear, refrain, abstain, or desist from, leave off, విడుచు. To heal, be healed or cured, కుదురు. To be laid aside or left off, to be got rid of. చెప్పకమానెను he stopped without saying it. అక్కడ ఉండకమానెరు they will not fail to be there. చేయకేలమానను how should he fail to do this? చేయక మానెను he desisted from doing so. This verb implies a general negative as రాకమానెను he did not come. చొరకమానెను he did not enter. కొట్టితే కరవకమానునా if you strike it, will it not bite you? చెప్పినాడో మానినాడో whether he spoke or not: lit whether he spoke or whether he forbore. అక్కడ అది లేకుంటే మానెను I don't care if it is not there. రాయివేతునా మానుదునా shall I throw the stone or no? ఉదహిరించినా మానినా whether they mentioned it or no. చింత మానుము abandon your grief. It is even applied impersonally to mean 'Never mind,' పరవాలేదు, as పట్టలుతడిసినా మానె it does not matter if the clothes got wet. ఇయ్యకపోతే మానె if you won't give it, never mind, no matter, it is of no consequence. మానిపించు or మాన్పించు māni-pinṭsu. v. a. To cause to stop; to prevent. To cause to heal. అతని ప్రయాణము మాన్పితిని I made him stop his journey. మానుకొను mānu-konu. v. a. To relinquish, forego, resign, lay aside, desist from, abstain from. పని మానుకొను to give up or resign an employment. మానుచు, మాన్చు, మానుపు or మాన్పు mānuṭsu. v. a. To stop, heal, cure. మానజేయు. మానిపోయిన పుండ్లను మళ్లీ రేపుట to stir up old sores, to revive old quarrels. మామా māmā. [Tel. short for మానుమామానుమా.] v. imp. Oh! please give up (anger, &c.)

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.