(p. 23) agarhitamu a-garhitamu. [Skt.] Undespised, unreproached, blameless.

(p. 43) adaliñcu or అదల్చు adalinṭsu. [Tel.] v. To frighten, menace, rebuke, reprove. బెదిరించు, గద్దించు. 'అర్భకుల్ తనదూడనదలించ హమ్మనివలుద కొమ్ములగ్రుమ్మ.' N. x. 37. అడలుపు or అడల్పు n. Menace, threatening. బెదిరింపు, గద్దింపు.

(p. 50) anavadyamu an-avadyamu. [Skt.] adj. Blameless, faultless, spotless, irreproachable. నింద్యముకాని, దోషరహితమైన.

(p. 62) apaninda apa-ninda. [Skt.] n. Undeserved blame, reproach, detraction, slander, false accusation. అపవాదము.

(p. 63) apavādamu apa-vādamu. [Skt.] n. Calumny, reproach, slander. నింద, అపఖ్యాతి.

(p. 108) ākṣēpamu , ఆక్షేపణ ākshēpamu. [Skt.] n. Censure, blame, reproach, criticism, scruple, objection, a question. ఆక్షేపించు ākshēpinṭsu. v. t. To criticise, to object, to question. ఆక్షేపకుడు akshēpakuḍu n. One who criticises or objects. అక్షేపించువాడు. అక్షిప్తుడు akshiptuḍu. n. One who is blamed or censured. నిరాక్షేపముగా above all question, blame or reproach, unquestionably. దురాక్షేపణ a groundless cavil.

(p. 186) ettu ettu. [Tel.] v. n. To rise పుట్టు. To occur, come about కలుగు. To start బయలుదేరు. To come on (as a disease.) వానికి అతిసారము ఎత్తినది dysentery came on. వానికి వెర్రియెత్తినది madness came on him; he became mad. నాకు ఆకలియెత్తినది I am hungry. గాలియెత్తినది the wind arose. నేను వాంతియెత్తితిని I vomited. ఎత్తించు ettinṭsu. [Causal of ఎత్తు] v. t. To lift. To cause to raise, erect, or build. ఎత్తికొను or ఎత్తుకొను etti-konu. v. i. To bear, to carry వహించు. To attempt యత్నించు, v. t. To rob అపహరించు. ఎత్తికోలు etti-kōlu. n. An endeavour, a beginning; striving, effort, intention, purpose. ఆరంభము, ప్రయత్నము, సంకల్పము. ఎత్తిపొడుచు etti-poḍuṭsu. v. t. To taunt, jeer, reproach నింద, ఎత్తిలి ettili. adv. Hard. గట్టిగా. ఎత్తివేయు etti-vēyu. v. t. To throw away, to strike out. కొట్టివేయు, తీసివేయు; to slight, to despise అలక్ష్యముచేయు.

(p. 230) kaṭṭa kaṭṭa. [Tel from కట్టు] n. A bank or shore; a dam or embankment. A bundle or pack. నీరుకట్ట a certain water snake, thick, black and harmless. కొంటె పాడెకట్ట a reprobate, a foul mouthed wretch. 'కట్టలుకట్టి' (BD. v. 132.) In crowds. గుంపుల కూడి.

(p. 293) kutsa kutsa. [Skt.] n. Reproach, contempt, blame. నింద, దూరు. కుత్సించు kutsinṭsu. v. a. To reproach. దూరు, రోతపడు. కుత్సితము. kutsitamu adj. Vile, base. కుత్సితుడు kutsituḍu. n. A wretch, a contemptible man.

(p. 315) kompa kompu. [Tel.] n. A house. ఇల్లు (used as a term of contempt or reproach.) వాని కొంపపోయినది he is ruined. నా కొంప తీయనలెననిఉన్నాడు he seeks to ruin me. నా కొంప అమ్మివేస్తాడు he will sell the house over my head.

(p. 339) kṣatriya kshatriya. [Skt. lit. One who strikes.] adj. Appertaining to the Kshatriya caste; lordly. రాచ. క్షత్రియ or క్షత్రియాణి n. A baroness: a woman of the military caste. క్షత్రియస్త్రీ, రాచది. క్షత్రియుడు kshatriyuḍu. n. A baron, one belonging to the military caste. రాచవాడు. Raghu Vamsam, ii. 48. క్షత్ర కులము kshatra-kulamu. n. The knightly order, the regal or military caste. రాచజాతి. క్షత్రబంధువు kshatra-bandhuvu. n. One related to a Kshatriya (used as a term of reproach.) క్షత్రము kshatramu. n. The body. శరీరము.

(p. 548) teppiḷlu teppiḷḷu. [Tel.] n. Taunts, reproaches. అగచాట్లు.

(p. 605) dūru dūru. [Tel.] v. a. To reproach, curse, rebuke, abuse. నిందించు. To enter, penetrate, rush in. చొచ్చు. To be introduced or inserted. ప్రవేశించు. చీమదూరని అడివి a forest impenetrable even to ants. n. Rebuke, censure, reviling, abuse, scandal దూరుచు or దూర్చు dūruṭsu. v. a. To thrust in, push in. దూరుపడు dūru-paḍu. v. n. To be censured. నిందింపబడు.

(p. 606) dūṣiñcu dūshinṭsu. [Skt.] v. a. To revile, abuse, satirize, laugh at. నిందించు, చూరు. దూషకుడు dūshakuḍu. n. A reviler, a scoffer. నిందించేవాడు. దూషణ or దూషణము ḍūshaṇa. n. Disparagement, reproach. Abuse, reviling. In plays and poems చంద్రదూషణము is 'disparagement of the moon:' that is, verses extolling a beauty as surpassing that of the moon. cf. 'And with a blush that laughs to scorn. The brightness of the ruddy morn'. దూష్యము dūshyamu. adj. Reprehensible, contemnable, vile.

(p. 618) dvi dvi. [Skt.] n. Two. రెండు. ద్విగుణము dvi-gunamu. adv. and adj. Double, two fold. ధనుద్విగుణము cent. per cent. ద్విగుణాకృతము dvi-guṇā-kṛitamu. adv. Twice ploughed. ద్విజ dvija. adj. Twice born. ద్విజము oviparous, born first from the ovary and then from the egg, as a bird or snake, పక్షి, పల్లు, పాము. Vasu. iii. 32. A tooth: as all teeth are reproduced. ద్విజుడు. A Brahmin, a member of one of the three thread wearing castes, so called because born into the caste by investiture with the sacred thread. A verse says జన్మనా జాయతే శుద్రః, కర్మణాజాయతే ద్విజః, వేదాధ్యాయీచవిప్రస్స్యాత్, బ్రహ్మజ్ఞా నీచబ్రాహ్మణ, by birth he is a Sudra: rites constitue him a Dwija: reading the scriptures makes him a Vipra: and knowledge of deity makes him a Brahmin. ద్విజన్ముడు dvi-janmuḍu. n. A twice born man. ద్విజుడు. (q. v.) ద్విజరాజు dvija-rāzu. n. An epithet of the moon, and of the eagle (గరుత్మాన్) as kind of birds. ద్విజాతి dvi-jāti. n. A bird, a snake, a Brahmin. బ్రాహ్మణె, అండజె, బ్రాహ్మణాది జాతి త్రయె. ద్విజిహ్వము dvi-jihvamu. n. Lit: the double tongued, i.e., a snake, పాము. ద్విజుడు See under ద్విజ. ద్వితయము dvi-tayamu. n. A couple, pair. ౛త, రెండు. ద్వితీయము dvitīyamu. adj. Second. రెండవది. ద్వితీయ dvitīya. n. The second day of a lunar fortnight. విదియ. ద్వితీయావిభక్తి dvitīyā-vibhakti. n. The second case of a noun, being the accusative. the second person, ద్విత్వము dvitvamu. n. Reduplication of a letter, a double consonant, thus, ద్విత్వతకారము double T. దకార ద్విత్వము double D. ద్విపము dvipamu. n. Lit: That which drinks (ప.) with two limbs, i.e., an elephant. ద్విపడ dvipada. n. Lit: A verse of two lines. A couplet, a sort of metre. ద్విరడము dvi-radamu. n. Lit: Two tusked, i.e., an elephant. ద్విరసనము dvi-rasanamu. n. Lit: Double tongued, i.e., a snake. ద్విరేఫము dvi rēphamu. n. The large carpenter bee. Lit: 'The Double R.' so called because its commonest name Bhramara uses the letter R twice. ద్విహల్యము dvi-halyamu. n. Lit: Twice ploughed, i.e., a field. రెండుచాళ్లు దున్నిన (పొలము.)