(p. 877) bādha bādha. [Skt.] n. Pain, trouble, affliction, plague, annoyance, grief. దుఃఖము. బాధకము bādhakamu. n. An obstacle, hindrance, what hinders, opposes, or pains. బాధకము లేదు never mind, no matter: there's no must in the case. adj. Troublesome, hindering, awkward, opposing. బాధపడు bādha-paḍu. v. n. To be in pain, to grieve. బాధించు or బాధపెట్టు bādhinṭsu. v. a. To vex, trouble, oppress, torment, plague, force. బాధితుడు bādhituḍu. n. One who suffers or is afflicted. బాధ్యము bādhyamu. adj. Responsible, liable. Connected with, related to, having a right or claim to. బాధ్యత or బాధ్యత్వము bādhyata n. Responsibility, liability. Relationship, heirship. Right. claim. బాధ్యస్థుడు or బాధ్యుడు bādhya-sthuḍu. n. One who is responsible or liable. An heir. A rightful owner. దానికి నేనా బాధ్యుడను am I responsible for that? బాధ్యపడు bādhyapaḍu. v. n. To be obliged or bound, to be under obligation to be responsible or liable. బాధ్యపరచు bādhya-paraṭsu. v. a. To oblige, put under obligation, cause to be responsible.

(p. 917) bhayamu bhayamu. [Skt.] n. Fear, fright, terror, alarm. భయంకరము bhayankaramu. adj. Frightful, alarming, terrible. భయదము bhayadamu. adj. Frightful, terrific. భయపడు bhaya-paḍu. v. n. To be afraid. భయపరచు bhaya-paraṭsu. v. a. To frighten, alarm, intimidate. భయపెట్టు bhaya-peṭṭu. v. a. To frighten, alarm. భయస్థుడు bhayasthuḍu. n. A timorous or timid man; one who fears to do evil; a god-fearing man. భయస్థురాలు a timid woman. భయానకము bhay-ānakamu. adj. Fearful, frightful, alarming. భయావహము bhay-āvahamu. adj. Frightful, alarming, terrible. భయోత్పాతము bhay-ōtpātamu. n. A fearful prodigy or phenomenon.

(p. 924) bhī bhī. [Skt.] n. Fear, భయము. 'అతులక్షాంతిగభీరభీరహితచిత్తాంభోజ.' Swa. v. 133. భీకరము bhīkaramu. adj. Fearful, frightful, horrid, భయంకరము. భీతము bhītamu. adj. Frightened, వెరచిన. భీతి bhīti. n. Fear, alarm. వెరపు, వడకు. భీతిలు or భీతిల్లు bhītilu. v. n. To fear, be afraid, be frightened, భయపడు. భీమము bhīmamu. adj. Horrible, frightful. భీమాటవి a dreadful forest. భీమరా౛ు bhīma-rāḍzu. n. A song bird with a fine mellow voice Lanius malabaricus. Bucha. E. I. iii. 578. భీమసేనుడు or భీముడు bhīma-sēnuḍu. n. The name of a certain hero, the Indian Hercules. Also, a name of Siva. adj. Terrible, భయంకరుడు. దృగ్భీమ thou of terrific form. IIK. ii. 161. భీరువు bhīruvu. n. A timid woman. Swa. v. 52. భీరుకుడు or భీలుకుడు bhīrukuḍu. n. One who fears, a timid man. భయపడువాడు, వెరపరి. భీషణము or భీష్మము bhīshaṇamu. n. Horror, dreadfulness. adj. Horrible, dreadful. భీష్ముడు bhīsh muḍu. n. A terrible man. భయంకరుడు. The name of a hero in the Mahábharáta. భీష్మించు or బీష్మికరించు bhīṣhminṭsu. v. n. To declare or protest as Bhishma did in the affair of Satyavati.

(p. 928) bhairavamu bhairavamu. [Skt.] n. Frightfulness. భయానకరసము. Darkness, or swimming of the eyes. కన్నులకు భైరవముకమ్మినది a darkness came over my eyes, I was dazzled. adj. Terrible, frightful. బైరవకత్తి bhairava-katti. n. A large heavy two edged sword. 'భైరవకత్తులు పట్టుకరాగా.' Pal. 259. భైరవి or భైరి bhairavi. n. The Peregrine Falcon, Falco peregrinus. జుట్టుభైరవి the Crested Hawk Eagle. భూతభైవి an epithet of the goddess Káli or Durga who is the same as Isis or Venus. పార్వతి. A shrub called Premna serratifolia. Rox. iii. 77. భైరవుడు bhairavuḍu. n. A name of Siva, but more especially an inferior manifestation or form of the deity, eight of which, are called by the common name భైరవుడు, and are severally termed అసితాంగభైరవుడు, రురుభైరవుడు, దండభైరవుడు, క్రోధభైరవుడు, ఉన్మతభైరవుడు, కుపితభైరవుడు, భీషణబైరవుడు, సంహారభైరవుడు, ఆకాశభైరవుడు, (a form of Siva, corresponding to Anubis or Osiris.)

(p. 1163) vikaṭamu vikaṭamu. [Skt.] adj. large, great, విస్తీర్ణమైన, గొప్ప, విరళమైన. Very crooked, మిక్కిలివంకరైన. Horrible, frightful. Changed in form or appearance. Reverse, contrary. విరుద్ధరూపముగల, విరుద్ధమైన. 'భామనీయధరాధరప్రవాశము వాని వికటదంతములకర్పించదగునె.' S. i. 52. వికటకవి vikata-kavi. n. A jester, a buffoon. ఏదాడంటే కోదాడనేవాడు, వికటముగా మాటాటునాడు, మాస్యకడు. వికటించు vikaṭinṭsu. v. n. To contradict. To disagree with the health. విరుద్ధమగు. గిట్టకపోవు. 'కరణముల ననుసరించకవిరసంబున తిన్నతిండి వికటించుసుమీ.' Sumati. 55. 'కరణముగ్రామాభరణము, కరణముతన్నేలుపతికి కమఠాభరణ స్ఫురణమతడువికటించినమరిమరి కావులకుమిగుల మరణముసుమతీ.' ib. 121.

(p. 1381) hakku hakku. [H.] n. A lawful right or title. బాధ్యత. హక్కుదారుడు hakku-dā-ruḍu. n. A rightful owner; an heir, బాధ్యుడు. హక్కుదావా hakku-dāvā. n. A claim. హక్కుశాయి hakku-ṣāyi. n. A co-parcener.