(p. 48) adhyātmamu adhyātmamu. [Skt.] n. The soul; individuated spirit or that which belongs to, and presides over the body. The supreme spirit. జీవాత్మ, పరమాత్మ Also, Knowledge. జ్ఞానము. అధ్యాత్మ adj, Spiritual, belonging to spirit, inherent. ఆత్మసంబంధమైన. అధ్యాత్మజ్ఞానము knowledge of the Supreme spirit. అధ్యాత్మరామాయణము Ramayana explained as an allegory relating to the Supreme spirit. అధ్యాత్మికము or అధ్యాత్మికము adj. relating to the soul, spiritual.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 115) ādhyātmikamu ādhy-ātmikamu. [Skt.] adj. Spiritual. ఆత్మ వల్ల గలిగినది. ఆధ్యాత్మికతాపములు sufferings self caused.

(p. 117) ābkāri , ఆబుకారి, or ఆబ్కారి ābkāri. [H.] n. Abkari, tax on spirituous liquors. కల్లు సారాయిల మీద వేసే పన్ను.

(p. 118) āmuṣmikamu āmushmikamu. [Skt.] adj. That which is mental, spiritual, or heavenly; as distinguished from ఆయిహికము that which is material or earthly. ఆముష్మిక సుఖములు spiritual delights.

(p. 123) ārṣamu ārsḥạmu. [Skt. from ఋషి] adj. Relating to, belonging to or derived from a Rishi. ఋషిసంబంధమైన. Spiritual, prophetical; inspired or revealed by means of a Rishi. Archaic. పురాతనము. n. A form of marriage in which a girl is freely given away in accordance with the Sastras, her parents receiving a cow and an ox in return. ధర్మార్థము వరునినుండి ఆవును ఎద్దును పుచ్చుకొని కన్యనిచ్చి శాస్త్రానుసారముగా చేయు పెండ్లి.

(p. 128) āśrayamu āṣrayamu. [Skt.] n. Support, asylum. refuge, retreat, place of safety, protection, patronage, countenance. అండ, బలవంతు నాశ్రయించుట ఇల్లు. ఆశ్రయాసుడు āṣray-āṣuḍu. n. The god of fire, because he eats or destroys one's abode. ఆశ్రయించు āṣray-inṭsu. n. To take refuge, to depend upon or have recourse to, to court, to follow. అనుసరించు, అండగొను. ఈ ప్రతిభేదమును ఆశ్రయించినాడు he adopted this reading. ఆశ్రితము āṣritamu. adj. Dependent on. ఆశ్రితుడు āṣrituḍu. n. One who is looked up to for help. ఆశ్రయింపబడినవాడు.

(p. 129) āsavamu āsavamu. [Skt.] n. Toddy, palm wine. కల్లు, సారాయి. (a generic term for all spirituous liquors.)

(p. 136) iddhamu iddhamu. [Skt.] adj. Glowing, shining, pure. ప్రకాశము, శుగ్ధము, ఇద్ధచరితుడు iddha-charituḍu. A man of glorious deeds. ఇద్ధరూపి iddha-rūpi. One of glorious form.

(p. 183) eggōgila eggōgila [Tel.] n. The plant called Cowach, mucuna pruritus కపికచ్ఛూః.

(p. 254) karma or కర్మము karma. [Skt. √ kri = to do.] n. An act or deed: action in general. పని. Religious action, such as sacrifice; ablution. Actions, conduct, a course of procedure. Destiny; fate, that is, the allotment, to be enjoyed or suffered in the present life, of the fruit of the good and evil actions performed in former lives. Moral duty; obligation imposed by peculiarities of tribe, occupation, &c. Funeral rites. The object of a verb in Grammar. వాని కర్మము ఎవ్వరు చేసినారు who performed his funeral rites? An art, as శిల్పకర్మము the art of statuary. Doing: ఇది నీకర్మమే this is all your doing, it is your own fault. Ill hap, misfortune, hard lot: affliction. అయ్యో కర్మమా O dear! oh what a pity! కర్మము or పాపకర్మము a sinful deed. కర్మజీవి See కర్మఠుడు. కర్మఠము karmaṭhamu. [Skt.] n. Ceremonial precision. కర్మఠుడు karmaṭhuḍu. n. A formalist, a ritualist: one who is earnest in the performance of the rites of religion. కార్యమును చివరవరకు సాధించేవాడు. కర్మణిక్రియ karmaṇi-kriya. n. A transitive verb. అకర్మక్రియ an intransitive verb. కర్మరంగము karma-rangamu. n. The five sided sour green plum called Averrhoa Carambola, or అంబాణవుకాయ. కర్మసాక్షి karma-sākshi. n. A witness of all our acts, viz., the sun. కర్మాంతరము karmāntaramu n. Funeral rites, obsequies.

(p. 274) kāraṇamu kāraṇamu. [Skt.] n. A cause, source, motive. హేతువు. కారణశరీరము the fleshly or mortal body as opposed to జ్ఞానశరీరము the spiritual body. ఇందుకు కారణభూతమైన దుఃఖము grief which caused this event.

(p. 325) kosaruceṭṭu kosaru-cheṭṭu. [Tel.] n. The plant called Mucuna puritus. కండూష్పల.

(p. 329) kōlakritulu kōla-krōtulu. [Tel.] n. A game played by boys. కోతికొమ్మంచి అనే ఆట. Vish. vii. 211.

(p. 446) cādu ṭsādu. [Tel.] v. a. To macerate, to triturate in water. n. A black colour made by burning rice; discoloration, darkness of the skin, a black spot placed on the forehead. ఎండుచాదు a dark blotch. Vasu. ii. 57. In A. v. 133. కట్టెచాదు the juice that comes out of a log at one end when the other end is burning. శుష్కము దగ్ధమయ్యే టప్పుడు చుంయిమని బయిలుదేరేనీరు. చాదిక or చాదుచుక్క ṭsādika. n. A spot, mark, patch. A blotch.