(p. 82) arugu arugu. [Tel.] v. n. To go, pass, proceed, walk. To digest as food. To be worn away by being used or rubbed; waste away. వెళ్లు, జీర్ణమగు, క్షీణించు, క్షయించు. అరగతీయు araga-tīyu. v. a. To rub off. అరుగుడు aruguḍu. n. The act of wearing away; attrition శిథిలము అరుగుదెంచు or అరుదెంచు arugu-denṭsu. [Tel.] v. n. To come. వచ్చు. To go. పోవు. 'పరమధర్మాత్ముల భార్యాసమేతులనపహసింప దలంచియరుగుదెంచె.' M. iii. 5. 455. ఆరుదేడు he will not come 'అయ్యమరులు దివినుండి నేలకరు దేనేలా.' R. iii. 22. అరుగుపడు arugu-paḍu. v. i. To wear away, క్షయించు, నశించు, హీనమగు.

(p. 212) ora ora. [Tel.] n. Touch, rubbing. Trial of metal by touch. Likeness పోలిక. A case, sheath, scabbard. తలగడ ఒర a pillow case. A ring of clay, thus ఒరలనుయ్యి a well built with rings of baked earth. See ఒరగొను & ఒరపెట్టు.

(p. 213) orapu , ఒరుపు orapu. [Tel.] n. Touch, contact, rubbing. Tightness. ఒరయిక, కర్షణము. An expedient ఉపాయము. Fineness, nobleness. విలాసాతిశయము, సౌందర్యము, యోగ్యత. Fault, transgression. An evil effect, mischief తంటా, దోషము. Trouble, anxiety తాపము. ఒరపు adj. Steady, firm, fine, noble, beautiful స్థిరము, సుందరమైన, గొప్ప, యోగ్యము. Light. ఒరపుదుక్కు light ploughing, as opposed to రొంపిదుక్కి wet ploughing. ఒరపులాడి a beautiful woman.

(p. 217) ōṭi ōṭi. [Tel. from ఓడు crack] adj. Cracked ఓటికుండ a cracked pitcher అది ఓటిబొచ్చె it is a mere pack of rubbish. ఓటితిపిరదండె ōṭi-tipira-dande. A kind of guitar. వీణావాద్యభేదము. A. vi. 4. ఓటిల్లు ōṭillu. v. i. To hesitate ఓడు, సంకోచించు. ఓటిల్లుచిందర a kind of game.

(p. 259) kaluvamu kaluvamu. [Tel.] n. An apothecary's mortar in which drugs are rubbed with a pestle మందునూరే రాయి.

(p. 259) kaluzu . kaluzu. [Tel.] n. Foulness, dirt, rubbish. A sluice, a flood gate. The rim or stone ledge of a well, a stone facing.

(p. 373) guṭṭa guṭṭa. [Tel.] n. A hill, hillock. A heap రాశి. గుట్టకూల్చు to ruin, destroy. adj. Shrubby, low, stunted. గుట్టగుట్టపొదలు brushwood.

(p. 382) gulla gulla. [Tel.] n. A shell: a husk: a cowry shell. కప్పచిప్ప. A white pustule బొబ్బ. Anything hollow బోలు. Cotton in the pod. The hull of ship. (Vizag.) గుల్లకాసు a farthing: (lit. a shell) or a penny. గుల్లసున్నము shell lime. చింతగుల్ల tamarinds in the shell or husk. గుల్లాగుట్ర trash, rubbish, gewgaws. adj. Hollow, empty. బోలు. గుల్లకర్ర a tube. ఇల్లు గుల్లచేసినాడు or తుడిచిపెట్టినాడు he emptied or plundered the house. గుల్లపుటిక a small basket. గుల్లపొగాకు tobacco that is immature and worthless, గుల్లపడు to be disgraced అవమానపడు. గుల్లపరుచు to empty, to scorn, to disgrace. HD. ii. 168. గుల్లకాడు an empty handed man ఏమిన్ని లేనివాడు.

(p. 442) camaru or చమురు ṭsamaru. [Tel.] v. n. To give a slap with the palm of the hand. అరచేతకొట్టు. To slay. చంపు. v. a. To rub. రాచు. రెండుగట్టులుం ౛ుమురుకొని rubbing, or in collision with both banks. n. Grease Clarified butter, any oily fluid or greasy liquid. కైపుచమరు milk punch. చమురుపోతు (G. i. 102.) a fat beast.

(p. 424) cīpuru chīpuru. [Tel.] n. A broom. చీపురు గడ్డి a kind of grass. Aristida sctacea. (Watts.) చీపురుపుల్లలు the twigs of which a broom is made. చీపురుముండ్లు bits of a broom like burns. చీపురుకట్ట. rubbish.

(p. 428) cetta chetta. [Tel.] n. Stuff, dirt, trash, sweepings, rubbish. చెత్తచెదారము chetta-chedāramu. n. Dirt and rubbish.

(p. 469) jeṣṭa jeshṭa. [Tel from జ్యేష్ఠా an elder sister: used to mean an old crone.] n. A plague: a pest: an evil: gibberish: nonsense, rubbish. జెష్టవదిలినది I am out of that plague. నాకు జెష్టపట్టినది I was bewitched. వానికి జెష్టపట్టినది he has lost all his luck.

(p. 469) jeṣṭa jeshṭa. [Tel from జ్యేష్ఠా an elder sister: used to mean an old crone.] n. A plague: a pest: an evil: gibberish: nonsense, rubbish. జెష్టవదిలినది I am out of that plague. నాకు జెష్టపట్టినది I was bewitched. వానికి జెష్టపట్టినది he has lost all his luck.

(p. 526) tāḷika or తాలిక tāḷika. [Tel. from తాళు.] n. Patience, endurance. ఓర్పు, క్ఠమ. A pastille or little roll, as of paste or of leaf. పొట్టు. The scurf that drops off the skin when rubbed. A flake or scale of earth. Cords of hair: మెలిక. Tresses smeared with మర్రిపాలు. Suca. ii. 42. తాళికగలవాడు tāḷika-gala-vāḍu. n. A man of substance.

(p. 529) tirike tirike. [Tel.] n. Scurf that is rubbed off the skin.