(p. 140) illaḍa illaḍa. [from ఇల్లు] n. Dwelling. కాపురము; committing, entrusting. అప్పగింత. 'ఇల్లడగాచేసి.' A. v. 142. Keeping in one's house. నన్ను యిల్లడచేసినాడు he made me dwell with him. చ. 'నన్నె దనమ్ముదేనియు, ల్లడయిడుభీమునర్జును నలంఘ్య బలాఢ్యులనావశంబునన్.' భార: సభా. i. 163.

(p. 169) urumu urumu. [Tel.] v. n. To thunder. ఉరిమి చూచె he looked daggers. ఉరుము n. Thunder. A sort of drum. To cry avaunt. వీరహుంకారము. ఉరుము పోయించు to celebrate a feast in honor of a rustic deity when a village is to be founded. ౛ాతరచేయు.

(p. 176) ūru ūru. [Tel. In Chaldee Ur = town. of. 'Ur of the Chaldees.' Genit. ఊరి abl. ఊర్లు or ఊరిలో, ఊళ్లలో. Plu. ఊరులు, ఊర్లు, ఊళ్లు.] n. A village, a town. నేను ఊరికి పోయి యుండగా when I was absent from home. ఊర ūra (= ఊరి యొక్క) adj. Rustic, common, village, belonging to the town or place. Rural, country. ఊరన్ abl. At home, in the village. ఊరియందు. ఊరనున్నారు they are at home. ఊరకవి ūra-kavi. n. A rustic bard; a country poet. ఊరకంద ūra-kanda n. The root of the plant named Tacca Pinnatifida. Rox. Vol. 2. p. 172. ఊర౛ోగి ūra-zōgi. n. A wandering beggar. బిచ్చపు సన్యాసి ఊరనుయ్యి ūra-nuyyi. n. The common well; the town well. ఊరపంది ūra-pandi. n. A village pig. ఊరపిచ్చిక ūra-pichchika. n. The village sparrow: that is, the house sparrow. ఊరపిల్లి ūra-pilli. n. A domestic cat. ఊరవిందు ūra-vindu. n. A feast given to all the town on the occasion of a wedding.

(p. 268) kāṭamarāju kāṭama-rāju.[Tel.] A rustic divinity like Silenus, worshipped by shepherds. See కాట్రేడు.

(p. 271) kāpu . kāpu. [Tel. from కాచు.] కాచు. n. Keeping, attendance. Protection, guard. రక్షణము. Heat, warmth (This is from కాగు.) Productiveness కాయలుకాచుట. The crop or fruit. కాపుడిగినచెట్టు a tree that is past bearing. కండ్లకు రెప్పలు కాపుగానున్నవి the eyelids are a protection to the eyes. కాపు ఉంచు to place a guard. కాపు or కాపువాడు n. A tenant. A farmer, a cultivator. A rustic or countryman. A person, an individual, a dweller. మంచు కొండకాపు or హిమాచలవాసి. Siva రుద్రుడు. సొమ్ముకాపు a holder or owner of property. పాలికాపు a member or shareholder. మహనాటికాపులు leaguesmen, members of the (Mahanādu) community. కాపుగడ or కాపుడు kāpugaḍa. n. Protection. కాచుట, రక్షించుట. కాప kāpa. adj. Appertaining to the farmer caste. కాపమాటలు rustic language. The vocative of కాపు a farmer. ఓకాప, నీవెట్లొకో వచ్చితి విటకు O farmer, how did you come here? B.D. iv. 1963. కావత. kāpata. n. A country girl, a rustic. The female of కాపు. కాపుతనము kāpu-tanamu. n. The rustic condition, the state of farmers. ఈ కాపుతనమును విడిచిపెట్టడము మేలు it would be better to give up the farming business. కాపుది A woman of the farming caste, a female rustic.

(p. 324) kolupu kolupu. [Tel.] v. n. To agree, to consent సమ్మతించు. 'క మనసుకొలుపదనకి నిపుడు.' భార. భీష్మ. iii. To be agreeable సరిపడు. 'గీ హీనమతికి బుద్ధులేలకొలుపు' పంచ. నా. i. To have an effect on చెల్లు. 'ద్వి మలగకన్నాపన్ను మాయలన్నియును గొలుపవువీనిపై.' హరిశ్చ. i. కొలుపు v. a. To encourage, to stir up, to set on, to egg on: పురికొలుపు, కన్నుగీటిసైగచేయు. కుక్కలను కొలిపిరి they set the dogs (on the boar, &c.) 'ఎవ్వడు నామీద నేనుండుగొలిపె.' (BD. &c.) 'ఎవ్వడు నామీద నేనుండుగొలిపె.' (BD. iv. 207.) who set the elephant upon me? 'చిత్తంబుగొలిపి.' (G. vi. 70.) setting his heart on it. 'కొలుపని ఉత్సాహము,' unexcited passion. Anir. ii. 92. Used as the causal form of కొను. దరికొలుపు to set on fire. మేల్కొలుపు to awaken, to rouse. వురికొలుపు to stir up. మరులుకొలుపు to enamour. ఉపికొలుపు to hiss. కొలుపు n. A rustic holiday: the festival of the Sakti or village goddess.

(p. 371) guṇḍanna gunḍanna. [Tel.] n. A rustic deity worshipped by potters.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 428) cenupari chenupari. [Tel.] adj. Rustic, as speech గ్రామ్యము. చెనుపరిమాటలు rustic accents or dialect.

(p. 434) cēna chēna. [Tel.] adj. Much, long. This is the old spelling, and the rustic pronunciation at this day, of శాన, సేనా or సెనా.

(p. 540) turugu or తురగు turugu. [Tel.] v. a. To insert, stick in, as flowers, to oran in. క్రుక్కు To gag by thrusting a cloth into the mouth. To caulk (a ship.) ఓడను లప్పమువేయు.

(p. 566) tōpu or తోపుడు tōpu. [Tel. from తోయు or త్రోయు.] n. A shove or push. Rejecting, refusing, thrusting away. తోపుడు or త్రోపుడు topuḍu. n. Dismissal, putting away, pushing away. A carpenter's plane; so called because he pushes it from him. తోపుడుకాకితము a cancelled page. తరములేనితోపుడు loss arising from an unsaleable article.

(p. 672) nūku nūku. [Tel.] v. a. To shove, push. గెంటు, తోయు. To drive as a cart. తోలు. To beat soundly, మిక్కిలికొట్టు. నూకుడు nūkuḍu. n. Thrusting, shoving, తోపుడు. A shove, poke, thrust. నూకించు nūkinṭsu. v. a. To have (it) pushed, గెంటించు, తోయించు. To get (one) thrashed, కొట్టించు.

(p. 685) nyāsamu nyāsamu. [Skt.] n. Placing or depositing. ఉంచుట. A deposit, a pledge. Consigning or entrusting any thing to the mind. Mental appropriation or assignment of various parts of the body to tutelary divinites. కరన్యాసము a mode of folding the hands in prayer.

(p. 728) palle palle. [Tel.] n. A small village, a hamlet. పల్లె or పల్లెకూటము a village, school, బడి. పల్లెటూరు a hamlet. adj. Rustic, rude. పల్లెమాట a rustic expression, గ్రామ్యవచనము. పల్లెపుట్టి a measure. పత్లెత palleta. n. A fisherwoman. పల్లెవాడు palle-vāḍu. n. A fisherman. A rustic.