(p. 163) upasaṃhariñcu upa-samharinṭsu. [Skt.] v. t. To clear away, get rid of. To kill. To recall. సంహరించు, మరలించు. ఉపసంహారము upa-samhāramu. n. Recalling, annulling, concluding: averting a spell, recalling an enchanted arrow to prevent its taking effect, refutation. తొలగించుట, మరలించుట, ఖండించుట.

(p. 1286) saṃhariñcu sam-harinṭsu. [Skt.] v. a. To kill, destroy. చంపు. సంహారము or సంహరణము sam-hāramu. n. Destruction, annihilation, killing. నాశముచేయడము, చంపడము. సంహారకుడు or సంహర్త sam-hārakuḍu. n. One who kills. చంపువాడు. సంహృతము sam-hṛitamu. adj. Destroyed, killed. హతముచేయబడ్డ. 'అఖిలజనములు సంహృతమయ్యెనిచట.' M. XVI. i. 75. సంహృతి sam-hṛiti. n. Destruction, loss. సంహారము.