(p. 26) agni agni. [Skt. Lat. ignis.] n. Fire.జఠరాగ్ని the gastric juice, the digestive power. ఆగ్నేయమూల the south-east point. అగ్నిష్టోమము a sacrifice to the god of fire. అగ్నిపురము the pudendum muliebre. శోకాగ్ని mental anguish. చింతాగ్ని corroding care. అగ్నివైద్యము the use of a cautery. అగ్నిగుండము a fire-pit. అగ్నింధనము kindling or feeding the fire. అగ్నికణము a spark of fire. అగ్ని కార్యము kindling or feeding the sacrificial fire with oblations of liquid butter. అగ్నికాష్టము Agallochum అగరుగంధపు చెక్క అగ్నిక్రియ funeral riter or other religious acts performed by means of fire. అగ్నిజిహ్వ a tongue or flame of fire. అగ్నిజ్వాల a flame of fire. త్రేతాగ్నులు the three sacred fires called గార్హపత్యము, అహవనీయము and దాక్షిణము అగ్నినక్షత్రము the Pleiades. అగ్నిపరీక్ష ordeal by fire. అగ్నిపర్వతము a volcano. అగ్నిప్రవేశము entering the fire, self-immolation by means of fire. అగ్నిబాణము an arrow of fire, a rocket. అగ్నిమంధనము production of fire by friction. అగ్నిమయము fiery. అగ్ని మాంద్యము indigestion, dyspepsia. అగ్నిరాశి a heap of fire. అగ్నివర్ణము the colour of fire. అగ్ని సంస్కారము the consecration of fire, the performance of any rite by means of fire. అగ్నిసాక్షికముగా in the presence of fire as witness. అగ్న్యాస్త్రము fire thrown as a rocket. అగ్నియుత్పాతము a fiery portent, meteor. అగ్నిమండలము a large caterpillar that destroys crops and whose touch is supposed to occasion inflammation. అగ్ని మాత n. The plant called Ceylon lead-wort. Plumbago Ẕelanica. చిత్రమూలము. అగ్నివేండపాకు ammannia baccifera or blistering Ammannia (Watts) అగ్ని శిఖ. a flame of fire. Also a plant (Gloriosa superba) తరిగొర్రెచెట్టు, కుంకుమపువ్వు చెట్టు the Saf-flower plant. అగ్నిహోత్రము fire. అగ్నిహోత్రుడు the god of fire. అగ్నిహోత్రాలు కాల్చుచున్నాడు or చేయుచున్నాడు colloquial for 'he is smoking.'

(p. 48) adhvaramu adhvaramu. [Skt.] A sacrifice. యజ్ఞము. 'అధ్వరవైకల్య మరయుచుంచు బ్రహ్మరాక్షసకోటి.' భాస్క: రామా: బాల: 99. అధ్వర్యుడు n. A Bramin versed in the Yajur Veda; యజుర్వేదవేత్త; the officiating priest at a sacrifice whose duty it is to measure the ground, build the altar, prepare the sacrificial vessels, fetch wood and water, light the fire, bring and immolate the animal. For a description of the sacrifice, vide భాస్కరామా. బాల 114. అధ్వర్యవేదము = యజుర్వేదము.

(p. 68) abhighariñcu abhi-gharinṭsu. [Skt.] v. a. To put a few drops of clarified butter upon rice before eating or before the rise is put into the sacrificial fire to purify the food. నేతి చుక్క వేయడము, భోజనమునకు ముందుగాగాని ఆహుతిచేయడమునకు ముందుగాగాని అన్నములో నేతి చుక్క వేయడము.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 300) kuśamu kuṣamu. [Skt.] n. A sort of grass which is used in many solemn and religious observances by the Brahmins: hence called sacrificial grass. Poa Cynosuroides. దర్బ. Plu. కుశలు. కుశాగ్రబుద్ది a wit as sharp as the point of a blade of grass.

(p. 407) caṣālamu chashālamu. [Skt.] n. A chalice, or cup used in sacrifice. A ring attached to the sacrificial post in a horse sacrifice. రాజ మాయము నందు యూపస్తంభమునకు అడుగున తగిలించే కడియము.

(p. 711) parampara param-para. [Skt.] n. A series, succession, order, race, a lineage. వరుస. సంతానము. Also, killing, హింస. బాణపరంపర a shower of darts. చింతాసరంపర a series of griefs. పరంపరగా consecutively, in order. శిష్యంపరంపర a succession of pupils, tradition. వంశపరంపరగా in the order of lineage or birth , genealogically. పరంపరాకము param-parākamu. n. Cow killing for sacrificial purposes, యజ్ఞమందలలీ పశువధ. పరంపరుడు param-paruḍu. n. A great-great-grandson, ముమ్మనుమడు.

(p. 729) pavitramu pavitramu. [Skt.] adj. Pure, clean, purified. పరిశుద్ధము. n. The sacred thread of the twice-born castes, ౛ందెము. A ring or knot made of sacrificial grass, worn on the fourth or ring finger at a sacrifice. A gold ring, resembling that knot. A sort of necklace made of silk or thread, worn by Vaishṇavas. పవిత్రోత్సవము a ceremony observed in Vishṇu temples in the month of Avani or August. పవిత్రపు వేలు the ring finger. ఆసనపవిత్రము or భగందరము the disease called fistula.

(p. 1228) vaidikamu vaidikamu. [Skt. from వేద.] adj. Pertaining to the Vedas; conformable to the Vedas. Canonical, clerical, sacred. వేదమందు చెప్పబడిన, లౌకికము కాని. n. Conformity to the Vedas; any sacred pursuit. ఇవేళ మాయింట్లో కొంచెము వైదికము a certain religious rite is to be celebrated in my house to-day. వాడు లౌకికవైదికములందు నిండా సమర్థుడు he is equally skilled in sacred and secular pursuits. వైదికవిద్యలు the sacred and secular pursuits. వైదికవిద్యలు the sacred studies. వైదికాగ్ని the sacred fire, i.e., fire on an altar, sacrificial fire as distinguished from లౌకికాగ్ని common fire. 'వినుమింతి వైదికంబును లౌకికంబును రెండు విధములు యజ్ఞ విధులు.' M. XIII. v. 192. వైదికలిపి or వైదికాక్షరము the clerkly hand, a round antique mode of writing like law-text. వైదికబ్రాహ్మణుడు a Vaidika Brahmin, i.e., one who is set apart for religious duties or studies; వైదికుడు vaidikuḍu. n. A Brahmin who knows the Vedas, వేదము తెలిసిన బ్రాహ్మణుడు. One who is engaged in sacred pursuits or studies. లౌకికుడుకానివాడు. One who does not know the world, లౌకికము తెలియనివాడు. ఇతడు శుద్ధవైదికుడు he is a very simple man.

(p. 1372) srukku or స్రుచము srukku. [Skt.] n. The ladle with which ghee is poured into a sacrificial fire. ఆజ్యాహుతిచేసే మానిగరిటె.

(p. 1394) hōmamu hōmamu. [Skt.] n. A burnt offering. అగ్నియందువేల్చడము. 'హోమధేనువు.' HD. i. 1810. హోమగుండము a hole in the ground or an altar, for receiving the fire for an oblation. హోమాగ్ని sacrificial fire.