(p. 1302) samāsañjitamu sam-āsanjitamu. [Skt.] adj. United, combined, connected with. కూడుకొన్న, తగులుకొనిన.' వ పురోవర్తి శాఖాసమా సంజిత సమంజసరత్న పంజరంబున నున్న నన్నుం జూచి.' KP. v. 26.

(p. 1302) samāsamu samāsamu. [Skt.] n. Composition of words, formation of compound terms. A combination of several words into one, all but the final being devoid of the signs of case, a compound word, రెండుమూడు శబ్దముల నేకపదముగా చేర్చడము. విభక్తి లోపము చేసిన పదము, సమర్థములగు పదముల యేకీభావము. సమాసకము samāsakamu. n. A compound word formed out of pure Telugu words, శుద్ధాంధ్రపదములసమాసము. సమాసోక్తి a compound word.