(p. 1286) saṃsthiti sam-sthiti. [Skt.] n. Abiding, being, residing with. ఉచడము. సంస్థితము sam-sthitamu. adj. Fixed, established, settled, abiding in. సంస్థితుడు sam-sthituḍu. n. One who dwells in. ఉన్నవాడు. 'వేదాంత భావసంస్థితుడాదిమహేశుండు.' the Supreme Lord who resides in the Scriptures. Suta Samhita. v. 55.