(p. 23) agaru agaru. [Skt.] n. A kind of sweet scented wood; a superior kind of sandal. విశేషమైన పరిమళముగలిగి యెర్రదాళుగానుండే గంధపుచెక్క Agallochum, Amyris Calambac, Aquilaria, Aloe-wood or Eagle-wood. (Watts). కథష్ణాగరు or కాలాగరు the black species.

(p. 60) anvavāyamu anvavāyamu. [Skt.] n. Lineage, descent, race, family. వంశము.

(p. 84) ardhamu ardhamu. [Skt.] adj. Half; a moiety. సగము. అర్ధచంద్రుడు or అర్ధేందువు the crescent moon, a half moon. అర్థనారీశ్వరుడు the god Siva, in his form of half man and half woman. అర్థరాత్రి midnight. అర్ధాంగీకారము half permission, doubtful consent. అర్ధాక్షరము a half letter. (that is) a letter incompletely sounded, ask in పృథక్ prithak. అర్ధచతష్టి purblindness. అర్ధగోళము a hemisphere. అర్ధరథుడు a warrior who fights on a car along with another. అర్ధరాత్రార్థదివసము the equinox. అర్ధవ్యాసము half a circle. అర్ధాశనము half a meal. అర్ధోరుకము arthōrukamu. n. A short petticoat. వేశ్యలు సగముతొడల దాకా తొడుగుకొనే చల్లడము, లాగు.

(p. 93) avatariñcu ava-tarinṭsu. [Skt.] v. n. To come down, to get down into. దిగు. To be born. పుట్టు. To appear, to put on a form, to become incarnate. అవతారమెత్తు. విష్ణువు మత్స్యముగా అవతరించెను Vishnu appeared as a fish. కృష్ణుడుగా అవతరించెను he was born as Krishna, or he appeared as Krishna or he put on the form of Krishna. అవతారము ava-tāramu. [Skt.] n. Incarnation, metamorphosis. The descent of a deity from heaven in a particular shape, the appearance of any deity upon earth, origin. దేవుడు రూపాంతరమును ఎత్తడము. విష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములు the ten incarnations of Vishnu. రామావతారమెత్తినప్పుడు when he appeared on earth as Rama. వాడు గర్వావతారము he is pride incarnate, అది క్షామావతారము she is the genius of famine. (Shakesp. 2. Hen. IV. act. 3.) 'famine in the abstract, famine embodied, or personified.' అవతారపురుషుడు avatāra-purushuḍu. n. A god man, a divinē being in human form. మహాత్ముడు.

(p. 117) ābhijātyamu ābhi-jātyamu. [Skt.] n. Lineage, descent.

(p. 123) ārōhaṇamu ārōhaṇamu. [Skt.] n. Ascent, a staircase, Elevating, raising. ధ్వజారోహణము a certain rite at the beginning of a feast when the 'flag is raised.' ఆరోహము ārōhamu, n. Length, ascent, rising, creeping up. The buttocks. పిరుదులు, నితంబము. 'ఆరోహభరముననడుగులు తడబడ.' B. VIII. 450. స్వరారోహము rising notes, swell in music. ఆరోహించు ārōhinṭsu. v. n. To mount upon. ఆరోహుడు or ఆరోహకుడు a rider. గుర్రపు రౌతు.

(p. 131) iṅgitamu ingitamu. [Skt.] n. Hint, sign, gesture, symptom. Intention, purpose, inclination. ఆకారేణైన చతురస్తర్కయంతి పరేంగితం, గర్భస్థం కేతకీపుష్ప మమోదదేనైవ షట్పదాః. From the countenance the wise discover the disposition as bees discover the unblown lily by its scent. ఇంగితజ్ఞుడు penetrating, skilful in reading a man's character, one who sees the heart. పరేంగితము knowledge of another's intention.

(p. 152) uḍupuṣpamu uḍu-pushpamu. [Skt.] n. The scentless china rose. Hibiscus Sinensis. ఆశోకము, దాసనము.

(p. 181) ekkuḍiñcu ekku-ḍinṭsu. [Tel. ఎక్కుడు+ఇంచు] v. t. To increase హెచ్చించు. ఎక్కుడు ekkuḍu. [Tel. from ఎక్కు.] n. Ascent, greatness. ఎక్కుట, అతిశయము. A bow-string వింటినారి. ఎక్కుడు ekkuḍu. adj. High, great, mighty. అధికము. ఎక్కుడుతనము ekkuḍu-tanamu. Superiority. ఆధిక్యము. P. i. 634.

(p. 227) kampu kampu. [Skt.] n. A smell వాసన. A stink దుర్గంధము. In ancient Telugu this denoted any scent, pleasant or not. P. i. 703. A. i. 87. కంపుకొట్టు kampu-koṭṭu. v. n. To smell, to stink. కంపిరుగుడు or కంపుటిరుగుడు kamp-iruguḍu. n. The stinking ఇరుగుడు. See కంపుతుమ్మ చెట్టు kampu-tumma-cheṭṭu. n. The field Mimosa tree. కంపునాగు kampu-nāgu. n. The fetid coluber, a stinking kind of snake. కంపెలుక kamp-eluka. n. The musk rat. చుంచు.

(p. 245) kappuramu kappuramu. [from Skt. కర్పూరము.] n. Camphor. కప్పురగంది a woman who wears scented clothes.

(p. 248) karambhamu karambhamu. [Skt.] n. A sweet mixture, either of flavours or scents: a mess of food, a pudding or cake. పెరుగుతో తడిపిన పేలపిండి. కరంభితము karambhitamu. adj. Mixed: pounded.

(p. 256) kalapamu kalapamu. [Tel.] n. Mixing. కలుపుట. Perfume, scented paste used by women. పరిమళద్రవ్యములను చేర్చి కలిపిన చందనము.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 318) kotimiri or కొత్తిమిరి kotimiri. [Tel.] n. Coriander plants. కొతిమిరి kotimiri-purugu. n. A midge or gnat, so called because when it gets into the candle it gives a scent like coriander.