(p. 223) kaṅku or కంకులుపెట్టు kanku. [Tel.] v. a. To scold: to abuse. గద్దించు, తిట్టు.

(p. 263) kasaru or కసరుకొను kasaru. [Tel.] v. n. To move. చలించు. v. a. To scold, to bully, to speak sharply. కోపించు.

(p. 301) kū or కూక kū. [Tel.] n. A cry, a shout. అరుపు. కూకపెట్టు or కూకవేయు to call , to shout. కూకలు scolding, sharp remarks, reprehension, reprimand. కూకలుపెట్టు or కూకలువేయు to reprimand, to blame, to chide, to find fault with, to send one away roughly.

(p. 302) kūkariñcu kūkar-inṭsu. [Tel.] v. n. To scold, or reprimand. కూకలుపెట్టు. 'రేచివారినికూకరించిపోవు.' Satya Bhāma. iv. 58.

(p. 327) kōpamu kōpamu. [Skt.] n. Anger, displeasure, wrath. కినుక కోపకాడు a passionate man. కోపి. కోపకత్తె an angry woman. కోపగించు, కోపగిల్లు, కోపపడు, కోపించు, కోపముచేయు or కోపముతెచ్చుకొను kōpa-ginṭsu. To be angry, to be displeased. కోపన kōpana. adj. Irascible, Passionate. కోపముగల. n. A fury, a scold. కోపముగల ఆడుది. కోపనుడు kōpanuḍu. n. A passionate fiery man. కోపి kōpi. n. A passionate man. కోపముగలవాడు.

(p. 355) gadamāyiñcu gada-māyinṭsu. [Tel.] v. t. To scold. గద్దించు.

(p. 357) gayāḷi or గయ్యాళి gayāḷi. [Tel.] n. A shrew, a scold. ధిక్కరించి మాట్లాడునది. గయ్యాళించు gayyāḷinṭsu. v. n. To play the scold, to talk insolently. ధిక్కరించి మాటాడు. adj. Peevish, insolent.

(p. 422) cī chī [Tel.] Interj. Poh! fie! చీకొట్టు to scold, చీయను. చివాట్లు rebuke, reprehension, scolding.

(p. 527) tiṭṭu tiṭṭu. [Tel.] v. a. To abuse, rate, scold, rail at, curse. To use obscene language. To express anger: to blame, to condemn. శపించు, నిందించు. n. Abuse, scolding, violent language, a violent rebuke, an abusive or obscene expression. నెయ్యంపుతిట్టు a friendly scolding. Blame, censure నింద. తిట్టుపడు to incur blame or censure నిందింపబడు. తిట్టుపాటు tiṭṭu-pāṭu. n. Blame or censure. నింద. తిట్టుపోతు tiṭṭu-pōtu. n. A scold, a woman who uses obscene language.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 611) dobbu dobbu. [Tel.] v. a. To shove, poke, push. తోయు. To cohabit, or lie with. To ravish or rape. పడదొబ్బు to knock down. దొబ్బుకొనిపోవు to run away with, ఎత్తుకొనిపారిపోవు. n. A push, a thrust. ఇట్లు చేసినయెడల దొబ్బులువచ్చును if you do this you will be scolded or beaten. దొబ్బలుపడు to suffer blows, to be abused. దొబ్బలుపెట్టు to abuse, to reprimand. దొబ్బించుకొను dobbinṭsu-konu. v. n. To copulate. దొబ్బుడాయి dobbu-ḍāyi. n. Tympany or windy dropsy. Fatness, pride, మదము, గర్వము. దొబ్బులాట dobbul-āṭa. n. Hugging, cuddling. Buffets. Fumbling.

(p. 1049) maukhari or మౌఖర్యము maukhari. [Skt. from ముఖరము.] n. Crossness, a scolding disposition, talkativeness. దుష్టనిష్ఠురవచో భావము. అక్కరలేని మాటలు ప్రేలడము, వాపోవుట. 'మౌఖరిమించినిట్టులను, మంత్రిశిఖామణి చోద్యమయ్యె నీవైఖరివిన్న నేమనగవచ్చు.' Vijaya. i. 137.

(p. 1119) vakkaramu vakkaramu. [from Skt. వక్రము.] n. Same as వంకర (q. v.) వక్కరాలు vakkar-ālu. n. A jade, scold. An impostor. కుటిలస్త్రీ, వంచకురాలు. 'పెనురక్కసివక్కరాండ్ల బిలిచి.' R. vi. 171. వక్కరించు or వక్కళించు vakkarinṭsu. v. n. To err, go crookedly, to follow an irregular course, వంకరదోవలబోవు. To oppose, rebel, తిరుగబడు. 'బుజ్జగింపవుచలం బొక్కింతయేనివలదన్న మానవు పక్కరించెదవు.' Charitra. ii. 1535.

(p. 1195) visaru or విసురు visaru. [Tel.] v. n. To come out, బయలుపడు To blow, as the wind, to spread, as a scent. గాలికొట్టు, వీచు, వాసనకొట్టు. లోగా అణిగి ఉన్న రోగమును బైట విసిరేలాగు చేసేమందు a searching medicine, a medicine that makes a hidden disease appear. లోనికాక బైటికివిసిరినది the latent fever came out. v. a. To wave as a fan, to brandish, whisk, flourish, as a sword or a whip. ఆడించు. వీచు. To throw, fling, hurl, sling, రువ్వు. To turn, to grind. తిరుగలివిసరు to turn a mill. వలవిసరు to cast or let down a net. n. Waving, casting, spreading. ఆడించుట. వీచుట, వేయుట, వ్యాపించడము. కాటకపువిసరుచేత through the spreading of the famine. విసరురాయి visaru-rāyi. n. A grindstone. తిరుగలి. వసరియాడు Same as విసరు. విసరికొట్టు or విసరికొట్టు visari-koṭṭu. v. a. To fling, to dash. రువ్వు. To scorn, to huff. కసురు. ఒకడబ్బు ఇమ్మంటే మూతితో ముఖములో విసిరికొట్టుచున్నది he asked for a penny, she gave him a scolding. ఆ కుండను గోడమీద విసిరికొట్టినాడు he dashed the pot against the wall. విసరివేయు or విసిరివేయు visari-vēyu. v. a. To hurl, fling. రువ్వు. ఊరిబైట విసరివేసినట్టుగానుండే ఒకయిల్లు a house that seemed as if it had been thrown out of the town.

(p. 1205) vekkasamu vekkasamu. [Tel.] n. Excess, an extreme. మిక్కుటము. Satiety, glut, fullness, gorge, plethore. Nausea, loathing, repugnance, disgust, dislike, చీదర, అసహ్యము, దుస్సహత్వము. వెక్కసములు vekkasamulu. n. plu. Disgusting words. దుస్సహవచనములు. 'చకోరకదంబంబుల వుక్కిళ్లకు వెక్కసంబై ముక్కులకు నెక్కి చిక్కంబడి.' Swa. iii. 37. adj. Excessive, extreme. అధికము. Loathesome, disgusting, దుస్సహము. Hard to get, దుర్లభము. వెక్కసపడు or వెక్కసమందు vekkasa-paḍu. v. a. To abhor, to loathe, చీదరపడు, అసహ్యపడు. 'వెక్కసమందుచుకురుపతి, రక్కసుతో ననియె.' M. VI. iii. 99. వెక్కసపాటు vakkasa-pāṭu. n. The act of being disgusted, loathing. వెక్కసించు or వెక్కసమగు vekka-sinṭsu. v. n. To be glutted, or gorged. To exceed, మిక్కుటమగు. 'కన్నులకు వెక్కసంబైన చెన్నుమిగిలి.' Ellana. ii. 114. To become loathesome, disgusting or unbearable, దుస్సహమగు. వెక్కసములాడు vekkasamu-l-āḍu. v. a. To scold, to abuse, తిట్టు. 'అందరుమీదబడి వెక్కసములాడి ప్రహరించి యిల్లువెడలింప.' Sar. D. 386. వెక్కసి vekkasi. n. A loathsome, disgusting or unbearable person, దుస్సహుడు, దుస్సహురాలు.