(p. 1379) haṅkariñcu han-karintsu. [from Skt. అహంకరించు.] v. n. To be proud, అహంకరించు. హంకారము han-kāramu. (from అహంకారము.) n. Haughtiness, arrogance, self-conceit, అహంకారము, గర్వము. 'సీ తళుకొందు నెరతనంబులుపుట్టు పుట్నిల్లు హంకారముల కెల్లనాటపట్టు.' చంద్రా. ii.