(p. 2) aṅkamu ankamu. [Tel. Drav. word borrowed by Skt. √ అన్్క్ = to move in a curve.] n. A ma spot, badge. బిరుదాంకము = బిరుదు గురుతు. 'అంకపురాజింక.' వసు. ii. 11. The haunch or part above the hip. A chapter or section. An act in a play. Proximity. A numerical figure, a cipher. A military show, a sham fight. వింతపోరు, చిత్రయుద్ధము. 'అంకగతుడైన దైత్యుని నాగ్రహమున.' భాగ. A fault, a sin, Objection, cavil ఆక్షేపము. 'అంకముసేయవచ్చునలయయ్యలమున్నుగ బ్రస్తుతించెదన్.' మైరా. i. అంకతలము or అంకపీఠి the lap, the part on which an infant sits, as on the lap. 'నయనీయంకతలంబునన్నిదుర నూనంజేయగా వేడెదన్.' విక్ర iii. 94. అంకుడు n. He who is marked or distinguished గురుతుగలవాడు. మృగాంకుడు the moon.

(p. 5) aṅgamarduḍu anga-mardudu. [Skt.] n. One who shampoos the body or legs.

(p. 11) antarikṣamu anta-rikshamu. [Skt.] n. The Sky, atmosphere. Lit. What is seen in the middle, i.e., the space between the earth and the sky.

(p. 16) ambarīṣamu ambarīshamu. [Tel.] n. A fire pot, a portable stove. వేపుడుచట్టి అంబరీషుడు. Name of a king, the Assyrien Ambarice.

(p. 18) akaluṣamu a-kalushamu. [Skt.] adj. Stainless, sinless, unspotted.

(p. 19) akilbiṣamu a-kilbishamu. [Skt.] adj. Sinless, faultless. నిర్దోషమైన.

(p. 21) akṣamu akshamu. [Skt.] The eye. హిరణ్యాక్షుడు the golden eyed one.

(p. 21) akṣamu akshamu. [Skt.] n. A die to play with; dice; an axle. సొగటాలపాచిక, ఇరుగు. Terrestrial latitude. అక్షకర్ణము = The hypotenuse, especially of the triangle formed with the gnomon of a dial and its shadow; in astronomy, the argument of the latitude. అక్షాగ్రము, the end of an axle. అక్షాగ్రశీలము, a linch-pin; the pin which fastens the yoke to the pole. రుద్రాక్ష, the seed of Elcocarpus Ganitrus, or of Beleric Myrobalan, which is used as a die. అక్షావపనము, a dice-board అక్షతత్వము science of dice. అక్షవిద్య aksha-vidya. [Tel.] n. Gambling, dice-play. పాచికల ఆట. అక్షధూర్తుడు aksha-dhūrtuḍu. [Skt.] n. A game master, a gambler. జూదరి.

(p. 47) adhōmukhamu adhō-mukhamu. [Skt.] n. The face turned downwards: a downcast countenance. కిందికి వంచుకొని యుండే మొగము. అధోముఖముగా adv. With the face turned downwards, with a downcast countenance; headlong. తలవంచుకొని, తలక్రిందుగా. దివిటీని అధో ముఖముగా పట్టినాడు he held the torch with the flame downwards. అధోముఖుడు [Skt.] n. He who is downcast. ashamed or crest fallen. అతడు అధోముఖుడై ఉండెను he hung his head.

(p. 52) animiṣamu a-nimishamu. [Skt.] n. Winklessness. అనిమిషత్వము n. Divinity, apotheosis. దేవత్వము. అనిమిషుడు or అనిమేషుడు n. A god. దేవత. అనిమిషపతి 'ruler of the gods' (a title of Indra or Jupiter.)

(p. 53) anukarṣamu anu-karshamu. [Skt.] n. A piece of wood at the end of a cart pole, to which the yoke is fixed. Invoking, summoning by incantation. మెగకింది కోడిపీట. ఆకర్షణము.

(p. 60) anyāyamu a-nyāyamu. [Skt.] n. Injustice, wrong. అనీతి, అధర్మము, అన్యాయార్జితధనము ill gotten wealth. ఇదేమి అన్యాయము what a shame this is! అన్యాయము adj. Unjust, wrong. నీతిలేని, అధర్మమైన. అన్యాయముగా adv. Unjustly, wrongfully. ఆధర్మముగా, నీతి లేకుండా. అన్యాయస్థుడు n. An unjust man, a sinner. దుర్నీతుడు.

(p. 63) aparōkṣamu a-parōkshamu. [Skt.] n. Presence. సమక్షము. అపరోక్షజ్ఞుడు n. A. prophet; one who knows the past and the future. భూతభవిష్యత్తులను ఎరిగినవాడు.

(p. 66) apratyakṣamu a-pratyakshamu. [Skt.] adj. Imperceptible, invisible. అగోచరమైన, అగుపడని.

(p. 74) amarṣamu amarshamu. [Skt.] n. Rage; wrath. కోపము.