(p. 365) gāli gāli. [Tel.] n. Wind, air, breeze. వాయువు. Scent మృగములదేహవాసన. A devil పిశాచము. plu. గాలులు. వానికి గాలి సోకినది he is possessed by a devil. గాలి విద్య an art that, like painting, depends on geniua alone and cannot be taught. గాలిమాట. a rumour. Empty talk, nonsense, లోక ప్రవాదము. గాలికుంటు a spavin, a disease that attacks horses and cattle. పిచ్చుకకుంటి, పశువులకు గొరిసెలందు పుండుపడే వ్యాధి. గాలికల a senseless or empty dream. వారిది గాలిజీవనము they live upon the wind, i.e., they have no settled means of life. గాలికుక్క gāli-kukka. n. A hound: because it follows the scent. గాలిగుడి gāli-guḍi. n. A halo round the sun or moon. పరివేషము. గాలిగాడు gāli-gāḍu. n. An ass; a fool. గాలిగుడ్డు gāli-guḍḍu. lit. A wind egg. A simpleton. Nothing, nonsense. గాలిగూళ్లు (from గూడు.) gāli-gūḷḷu. n. A mode of arranging sheaves so as to be aired. గాలిగొను gāli-gonu. v. n. To be aired. గాలిపారు. గాలిగోపురము gāli-gōpuramu. n. The dome over a temple gate: a steeple. The ornamented gate of a temple. గాలి చక్రము gāli-chakramu. n. A weather-cock. గాలిదిండి gālidinḍi. n. A snake. పాము. గాలినెచ్చెలి gāli-nechecheli. n. The friend of wind, i.e., fire. అగ్ని. గాలిపంట gāli-panṭa. n. A precarious crop. గాలిపటము or గాలిపడగ gāli-paṭamu. n. A paper kite. గాలిబిళ్లలు gāli-biḷḷalu. n. The disease called mumps. గాలిమండ or గాలిమందపశువులు gāli-manda. n. Cattle herded in the forest, which become half wild. గాలివాన gāli-vāna. n. A tempest, storm, hurricane. గాలితోడివాన, తుపాను, ఝంఝ.

(p. 460) jaribiḷla or జెరిబిళ్ల jari-biḷḷa. [Tel.] n. A piece of wood like the sheave of a pulley used by weavers in stretching their webs.

(p. 460) jaribiḷla or జెరిబిళ్ల jari-biḷḷa. [Tel.] n. A piece of wood like the sheave of a pulley used by weavers in stretching their webs.

(p. 754) piḍikeḍu piḍik-eḍu. n. A handful, as much as can be held in the closed fist. 'ఎరుకపిడికెడు ధనము' (a proverb) acquaintance is a handful of money. పిడికోల piḍi-kōla. n. The handle of a plough staff, నాగేలులోనగువాని మేడి. పిడిగంట piḍi-ganṭa. n. A bell with a long handle. పిడిగుద్దులు piḍi-guddulu. n. Blows. పిడిగొట్టు piḍi-goṭṭu. v. a. To geld, as an animal. Literally, to strike the handle (of a chisel, &c., which is placed on the testicle.) ఎద్దువట్టలుకొట్టు, పిచ్చలుతీయు. పిడిపిప్పెడాకు piḍi-pippeḍ-āku. n. An acrid gummy weed, poisonous to sheep, also called వెగటజిగురు or గాడిదెగడపర. పిడిమూర piḍi-mūra. n. The distance between the elbow and the closed fist. పిడియము or పిడెము piḍiyamu. n. A dagger, బాకు. పిడివాటు piḍi-vāṭu. n. Taking sheaves of corn up in the hand and beating out the grain from them. An agreement, ఒడంబడిక. పిడివాటుచీటి a note or letter which parties write to each other after an agreement. పిడివాదము piḍi-vādamu. n. Obstinacy, మూర్ఖము. పిడివేయు piḍi-vēyu. v. n. To put a handle on to anything. పిడిసాన piḍi-sāna. n. An anger, a drill. బరమా పిడిసి or పిడినె piḍisi. n. A Rose colored Pastor or Cholum Bird. 'పిడిసెలు చేనిమీద నొకబిస్సునవాలగజూచి.' Sri Natha.

(p. 991) muṅga munga. [Tel.] n. A certain forest tree called Crololaria stricta. Rox. iii. 265. A bundle of sheaves. ఎన్నులమోపు. adj. Dumb, మూగ. ముంగతనము munga-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy, మూర్ఖత్వము. 'మునుముట్టనిదియేల ముంగతనంబు.' Charita. ii. 523.

(p. 477) zaribiḷla ḍzari-biḷḷa. [Tel.] n. A piece of wood like the sheave of a pulley, used by weavers in stretching their webs.

(p. 477) zaribiḷla ḍzari-biḷḷa. [Tel.] n. A piece of wood like the sheave of a pulley, used by weavers in stretching their webs.