(p. 232) kaṭṭugorre kaṭṭu-gorre. [Tel.] n. A sheep bound for slaughter.

(p. 298) kurukṣētramu kuru-kashētramu. [Skt.] n. The battle field of the కురు race. Proverbially, a great slaughter, a sanguinary conflict, a battle-royal.

(p. 328) kōyu kōyu. [Tel.] v. a. To cut, To pluck, gather. To reap. To slaughter (an animal for food). కోసికొనిపోవు to wear away. To take (at cards).

(p. 401) ghātamu ghātamu. [Skt.] n. A blow or stroke. దెబ్బ. Killing, murdering, slaughter. హత్య. A square reservoir for water. ఘాతకబుద్ధి a murderous intent. ఘాతకారి or ఘాతకుడు or ఘాతుకుడు ghāta-kāri. n. A murderer, a villian, a destroyer, a wretch. ఘాతిని ghātini. n. A murderess. ఘాతకము ghātukamu. n. Cruelty, ferocity, murder. adj. Mischievous, hurtful, cruel, savage, violent, ferocious.

(p. 852) prōkṣaṇamu prōkshaṇamu. [Skt.] n. Sprinkling. నీళ్లు చిలకరించుట. Consecration of an idol by sprinkling. Killing an animal in sacrifice. ప్రోక్షించు prōkshinṭsu. v. a. To sprinkle, as water. చల్లు, చిలుకరించు. Sacrifice. ప్రోక్షితము prōkshitamu. adj. Sprinkled, shed (as water), wetted (as earth.) చిలుకరింపబడిన. Killed, slaughtered, offered in sacrifice. వధింపబడిన.

(p. 914) brahma brahma. [Skt. బృహ్. (brih) to increase, Probably, the Indianised form of the name of 'Abraham', as బ్రహ్మము is of 'Abram,' the పితామహ of the Jewish race. Compare their stories.] n. The god Brahma, the operative creator of the world. ఇది బ్రహ్మభేద్యముగానున్నది this is invincible even to Brahma. వాడు వట్టి యంబ్రహ్మ he is a mere simpleton. There are said to be nine Brahmas, viz., భృగువు, పులస్త్యుడు, పులహుడు. అంగిరసుడు, అత్రి, క్రతువు, దక్షుడు, వసిష్ఠుడు, మరీచి. బ్రహ్మము brahmamu. n. The deity, పరమాత్మ. The Veda, వేదము. Meditation, తపము. బ్రహ్మకమ్మి brahma-kammi. n. The seam that goes down the middle of a sheet. బ్రహ్మచర్యము brahma-charyamu. n. The bachelor state. Abstinence from sexual intercourse. బ్రహ్మచారి brahma-chāri. n. A bachelor or novice: the title borne by a Brahmin during the period of religious instruction, which extends from childhood up to manhood, when he is married. బ్రహ్మచారిణి brahma-chāriṇi. n. A maiden that remains unmarried, a female novice: a woman leading a life of continence. బ్రహ్మచర్యమును అనుష్ఠించు స్త్రీ బ్రహ్మణ్యము Same as బ్రహ్మదారువు, గంగ రావిచెట్టు, (q. v.). adj. Relating to, or connected with a Brahmin. బ్రాహ్మణహితము. బ్రహ్మత్య brahmatya. (correctly, బ్రహ్మహత్య.) n. Brahmin-slaying, బ్రాహ్మణునిచంపడము. బ్రహ్మత్వము brahmatvamu. n. Identification with Brahma, or God. Godhead. బ్రహ్మసాయుజ్యము, బ్రహ్మస్వరూపము. బ్రహ్మదండి brahma-danḍi. n. The Mexican or Prickly Poppy. (Watts); a plant called Argemone mexicana. (Wight.) వారాహి. బ్రహ్మనాడి brahma-nāḍi. n. The cerebral nerves. Hari Vams. i. 11. బ్రహ్మనాభుడు brahma-nābhuḍu. n. An epithet of Vishnu. బ్రహ్మపుత్రము brahma-putramu. n. The river Brahmaputra. A sort of poison. మకరాక్షజాతిసర్ప విషము. బ్రహ్మపుత్రుడు brahma-putruḍu. n. A name of Narada. నారదుడు. Kētu, కేతుగ్రహము. బ్రహ్మబంధువు brahma-bandhuvu. n. A wretch, a miscreant infamous as a false witness. అబద్ధపుసాక్ష్యము పలికినందువల్ల నిందింపబడ్డవాడు, కూటసాక్షి అయిననిందితుడు. బ్రహ్మబిందువు brahma-binduvu. n. A drop of Saliva. బ్రహ్మభూతుడు brahma-bhūtuḍu. n. One who has become one with the Supreme Spirit. బ్రహ్మత్వముపొందినవాడు. బ్రహ్మభూయము or బ్రహ్మసాయుజ్యము brahma-bhūyamu. n. Brahmanhood, బ్రహ్మత్వము. బ్రహ్మయజ్ఞము brahma-yagnamu. n. The name of a certain rite among Brahmins. వేదపాఠము. బ్రహ్మరథము brahma-rathamu. n. A vehicle or car borne on the shoulders of Brahmins. P. i. 14. Vulgarly, a bier. పాడె, శవవాహనము. బ్రహ్మరంధ్రము brahma-randhramu. n. The fontanella, in anatomy: the quadrangular aperture found betwixt the os frontis and ossa sincipittis, in children just born; మాడపట్టు, నడినెత్తి. At death the soul is supposed by the Hindus to quit the body by this crevice. బ్రహ్మరాకాసిచెట్టు brahma-rākāsi-cheṭṭu. n. The giant-aloe used in fences. బ్రహ్మరాక్షసి brahma-rākshasi. n. A ghoul, ogre or she-sprite. కోతిపుండు బ్రహ్మరాక్షసి అయినది this made matters worse than before. బ్రహ్మరాక్షసుడు brahma-rākshasuḍu. n. A fiend of the Brahminical class: a priest's ghost. బ్రహ్మలిపి or బ్రహ్మవ్రాత brahma-lipi. n. An unintelligible scrawl, a bad scribble. Originally applied to the lines or the sutures of the skull, which are supposed to be hieroglyphics, the mysterious writing of destiny. తలపుర్రె మీది వ్రాత, చిక్కుగానుండేవ్రాలు. బ్రమ్మావాది brahma-vādi. n. A Vedantist, వేదాంతి. బ్రహ్మ విద్వాంసుడు brahma-vidvān-siḍu. n. An illustrious doctor or professor. బ్రహ్మవేళ brahma-vēḷa. n. Dawn. అరుణోదయకాలము. A. vi. 2. బ్రహ్మవ్రాలు brahma-vrālu. n. The handwriting of God: a name given to the crooked lines on the skull. బ్రహ్మసూత్రము brahma-sūtramu. n. The sacred thread worn by Brahmins. యజ్ఞోపవీతము, ౛ందెము. బ్రహ్మసువు brahma-suvu. n. Manmadha, మన్మధుడు. బ్రహ్మస్వము brahma-svamu. n. A Brahmin's property or wealth. బ్రాహ్మణసొత్తు Kod. § 5. Jain. 1. 77. బ్రహ్మహత్య brahma-hatya. Brahmin-slaying. Also (vulgarly) any killing; thus పిల్లిబ్రహ్మహత్య cat slaughter. బ్రహ్మహత్యగాడు brahma-hatya-gāḍu. n A Brahmin-slayer, a man of blood. బ్రాహ్మణుని చంపినవాడు. బ్రహ్మాంజలి brahm-ānjali. n. Joining both hands together while reading the Vedas. వేదాధ్యయన కాలమందలిమ్రొక్కు. బ్రహ్మాంము brahm-ānḍamu. n. The globe, the universe, the world. adj. Huge, vast, immense, awful. బ్రహ్మాండముగా brahmānḍamu-gā. adv. Vastly, prodigiously. బ్రహ్మణి brahmāṇi. n. The female energy of Brahma. సరస్వతి. బ్రహ్మానందము brahm-ānandamu. n. Divine bliss. Great joy. మహాసంతోషము. బ్రహ్మరణ్యము brahm-āranyamu. n. A place where the Veda is studied. వేదపాఠభూమి. బ్రహ్మవర్తము brahm-āvartamu. n. Brahmāvarta, the land first occupied by the Brahmins to the north-west of Delhi. బ్రహ్మాసనము brahm-āsanamu. A sacred seat. బ్రహ్మ్యము brahmyamu. n. Divineness. నాదబ్రహ్మ్యము divine harmony, heavenly tones. See బ్రాహ్మణము.

(p. 976) māraṇamu māraṇamu [Skt. of మరణము.] n. Killing, slaughter. చంపడము.

(p. 977) māri māri. [Skt.] n. The name of a goddess like Durga, supposed to preside over certain epidemics. A plague, epidemic or pestilence, slaughter, బహుమంది చచ్చే రోగము, మశూచికాదిరోగము, జనక్షయము. మారియుపద్రవము cholera. 'ప్రాణులమారి వచ్చెనని.' G. i. 276. [Tel.] A noun affix. A doer, one who commits. One who is accustomed to. తిప్పలమారి. or కడగండ్లమారి one who troubles or torments. మందులమారి a poisoner. ముండలమారి one who is given to women. మారించు mārinṭsu. v. a. To destroy. నాశముచేయు. 'మారింతుసర్వమున్.' Kuchēlo. iii. 49. మారిమసంగు māri-masaṇgu. v. a. To slaughter, ruin, destroy, వధించు. 'ఒకయెడమార్తురుమేల్కని మార్కొనిన మారిమసంగినట్లు మృత్యుదేవతకెరలిన చాడ్పున.' M. X. i. 174. 'గ్రామముల్ మారిమసంగినట్లయ్యె సమస్తము చూర్ణముచేసి.' Rukmāngada. iii. 84. 'మెసవదొరకొంటి బ్రజమారిమసగినట్లు.' Swa. v. 28.

(p. 979) mārcu mārṭ.su [Tel. causal of మారు.] v. a. To change, to alter, to exchange. To serve, as food, వడ్డించు. To transmute metals. పరివర్తనచేయు, వ్యత్యయముచేయు, ఒకటియిచ్చి మరియొకటి పుచ్చుకొను. To kill, slaughter, destroy, నాశముచేయు, చంపు. దినముమార్చిదినము every other day. మార్చుకొను mārṭsu-konu. v. a. To exchange or barter. పరివర్తనచేసికొను.

(p. 1191) viśasanamu vi-sasanamu. [Skt.] n. Killing, slaying, slaughter. చంపడము, సంహరించడము. విశసించు vi-ṣasinṭsu. v. a. To kill, slay. చంపు. 'పరగగడ్డితినెడు పశువులవిశసించి మనుజులు తినిభువినిమాలలైరి.' Vema. 1530.

(p. 1219) vēṭa vēṭa. [Tel. from వేయు and వేటు.] n. Hunting, the chase. మృగయ, అడవిలోని మృగపక్షులను చంపడము. A sheep or goat set apart for slaughter. గొర్రె, మేక, మేకపోతు, పొట్టేలు. 'పూజించెనాగంగకున్ వెలయన్ వేటలుబోనముల్ సిడులుగావించెన్.' H. ii. 100. వేటకాడు, వేటగిరి or వేటరి vēṭa-kāḍu. n. A huntsman, మృగయుడు. A slaughterer, సంహారకుడు. వేటకుక్క vēṭa-kukka. n. A hound, a hunting dog. మృగాదులనుపట్టే కుక్క. వేటపల్లె vēṭa-palle. n. A village inhabited by huntsmen, బోయపల్లె. వేటపిట్ట vēṭa-piṭṭa. n. A fowler's decoy bird. దీమపుపిట్ట. వేటపోతు vēṭa-pōtu. n. A ram. పొట్టేలు. వేటాడు or వేటలాడు veṭ-āḍu. v. n. To hunt, to follow the chase. అడవిలో పక్షులను మృగములను చంపు. To kill, slaughter, చంపు, వధించు.

(p. 1273) saṅghūtamu ṣan-ghātamu. [Skt.] n. An assemblage, multitude. సమూహము. A hard blow, గట్టిదెబ్బ. సంఘాతమరణము wholesale slaughter, deaths in crowds. కంటకసంఘాతములు a heap of thorns. P. i. 457.

(p. 1348) sūna sūna. [Skt.] n. A slaughter-house, the shambles. గొర్రెలు మేకలు కోయుస్థలము, కమేలా. See also under సూనుడు. సూనగాడు or సూనరి sūna-gāḍu. n. One who kills. చంపువాడు. A butcher. కటికవాడు. 'భక్తులజంప బాల్పడుసూనగాడు.' BD. iv. 1287.

(p. 1382) hatya hatya. [Skt.] n. Killing, slaying, slaughter, murder. వధ, చంపడము, ఆత్మహత్య suicide. గోహత్య the slaughter of a cow. నరహత్య. manslaughter, murder. బ్రహ్మహత్య the killing of a Brahmin. పితృహత్య patricide. హత్యచేయు hatya-chēyu. v. a. To kill, to commit murder. చంపు. హత్య చేసికొను hatya-chēsi-konu. v. n. To commit sucide. స్వప్రాణహానిని చేసికొను.