(p. 23) agasāli or అగసాలెవాడు agasāli. [Tel.] n. A goldsmith. కంసాలివాడు.

(p. 34) aḍapu or అడంపు aḍapu. [Tel.] v. a. To depress, humble, abate, quench, ruin, destroy, smite. అణచు, నశింపచేయు, చంపు. 'అడపుమాదైత్యుని.' Swa. iv. 132.

(p. 76) ayaskāntamu ayas-kāntamu. [Skt.] n. The load-stone, a magnet. సూదంటురాయి అయస్కారుడు ayaskāruḍu. n. A black smith, one who works in iron. కమ్మరి. అయస్సు ayassu. n. Iron. ఇనుము.,

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.

(p. 203) aiddāyulu aid-dāyulu. [Tel. for అయిదుదాయులు] n. The 'five anvils:' i.e., the five trades, viz., those of a carpenter, a blacksmith, a goldsmith, a brasssmith, and a stonemason.

(p. 217) ōzu ōzu. [Tel. for ఓ౛్జ] n. A tutor or master. ఉపాధ్యాయుడు. A goldsmith అగసాలెవాడు.

(p. 224) kañcaravāḍu or కంచరి kanṭsara-vaḍu. [Tel.] n. A brazier, a coppersmith. కంచుపని చేయువాడు. కంచరది a woman of that caste. కంచరిపురుగు kanṭsari-purugu. n. A kind of beetle called the death watch. కంచు kanṭsu. n. Bell metal. కంచుకుండ a bowl or vessel or bell metal. కంచువాద్యము a cymbal made of bell metal. కంచుతీసినట్లు as bright or dazzling as the glitter of polished metal. Sunbright. ఆమె కంచుగీచినట్లు పలికె she spoke shrilly or with a voice as clear as a bell.

(p. 227) kaṃsara or కంసలల kamsara. [Tel.] n. Smithery; working in gold: adj. Of the goldsmith caste. కంసలది a woman of that caste. కంసలపని the business of a gold-smith.

(p. 227) kaṃsāli or కంసాలవాడు kamsāli. [Tel.] n. A goldsmith or silversmith.

(p. 233) kaṭlu kaṭlu. [Tel.] n. The plural of కట్టు. కట్లు or కట్లె n. Weights, particularly those used by goldsmiths. బంగారుతూనిక గుండు. Plu.కట్లెలు.

(p. 247) kammaṭamu Same as కమటము. కమ్మటీడు kammaṭīḍu. [Tel.] A man of the goldsmith caste.

(p. 247) kammaramu kammaramu. [Tel.] n. Smith's work, iron work. కమ్మరవాడు, కమ్మరి or కమ్మరీడు kammara-vāḍu. n. An iron-smith or blacksmith. బైటికమ్మరవాడు an itinerant blacksmith.

(p. 250) karamala karamala. [Tel.] n. A blacksmith. కమ్మరి.

(p. 257) kalāduḍu kal-āduḍu. [Skt.] n. A gold smith. అగసాలెవాడు.