(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 45) adhamamu adhamamu. [Skt.] adj. Inferior; vile, low, despicable. నీచమైన. అధమంసేవకావృత్తిః servitude is the meanest work. నరాధములు the vilest of men. అధమాంగము = the lowest member of the body, the foot. అధమత్వము n. Inferiority, vileness. నీచత్వము. అధమాధమము adj. The basest, the worst, the lowest of the low. అతినీచమైన అధమాధముడు n. He who is the meanest of the mean, or basest of the base. మిక్కిలి నీచుడు. అధముడు adhamuḍu. n. A low fellow. నీచుడు.

(p. 57) anumānamu anu-mānamu. [Skt.] n, Surmise, conjecture, suspicion, doubt. In logic, inference. సందేహము, యుక్తి చేత నిర్ణయించడము. వాని మీద అనుమానము తోచినది, వాని మీద అనుమానమున్నది I suspect him. అనుమానఖండము Induction (logic.) అనుమానించు or అనుమానపడు anu-māninṭsu. [Skt.] v. n. To doubt, hesitate, suspect. సందేహపడు.

(p. 75) amṛtamu a-mritamu. [Skt.] n. Nectar, ambrosia. Water, milk, clarified butter, the residue of a sacrifice. Final emancipation from matter and absorption in the Deity. సుధ, ఉదకము, దుగ్ధము, ఘృతము, యజ్ఞశేష ద్రవ్యము, మోక్షము, (వాడుకగా) మజ్జిగ. పంచామృతములు the five nectars, namely, water, milk, curds, ghee and honey. అమృతమునకు అంటులేదు nothing can defile buttermilk. వానిది అమృతహస్తము. he has a healing hand. వానిది అమృతవాక్కు his tongue is inspired. అమృతముహూర్తము n. An auspicious hour. శుభముహూర్తము. అమృతాంధసుడు n. One whose food is ambrosia, a god. దేవత. అమృతాంశువు n. That which gives forth soft beams of light, i.e., the Moon. చంద్రుడు.

(p. 94) avabhṛthamu ava-bhrithamu. [Skt.] n. Ablution after a sacrifice, a purification made at the termination of a sacrifice or any auspicious ceremony. యజ్ఞాంత స్నానము.

(p. 94) avayōgamu ava-yōgamu. [Skt.] n. A bad sign, an inauspicious omen. అవలక్షణము.

(p. 95) avalakṣaṇamu ava-lakshaṇamu. [Skt.] n. Evil omen, an inauspicious sign. అవయోగము, చెడు లక్షణము. అవలక్షణము adj. Deformed, inauspicious. వికారమైన.

(p. 99) aśubhamu a-ṣubhamu. [Skt.] n. Inauspiciousness. అమంగళము. శుభాశుభములు good and evil. వారిని శుభాశుభములకు పిలవడము లేదు they never invite them on any occasion either of joy or sorrow.

(p. 151) uṭravaḍiyamu uṭra-vaḍiyamu. [Tel.] n. A rich dish, a kind of pilao of rice and spices. వాని సొమ్ము ఉట్రవడియముగా నోట్లోవేసికొన్నాడు he took that man's property as quietly as he would have eaten his dinner.

(p. 192) ellidamu ellidamu. [Tel.] n. Strangeness, oddity. Strange behaviour, scorn. చులకనతనము. ఎల్లిదమైరి they were treated strangely. Manu. ii. 45. ఎల్లిదుడు elliduḍu. n. A despicable or low man చులకనివాడు.

(p. 227) kambu kambu. [Tel.] n. The grain named Holcus spicatus: called in Hind. Bajra. స౛్జలు.

(p. 274) kāravi kāravi. [Skt.] n. The spice called carraways. H. ii. 249. A kind of anise. సదాప.

(p. 285) kīḍu kīḍu. [Tel.] n. Evil, harm, misfortune, danger. అశుభము, ఆపద. Fault తప్పు, దోషము. Sin పాపము. (plu. కీళ్లు) adj. Bad, evil, base, low. అధమము. కీడుజాతులు low castes. Inauspicious అశుభకరము. Wicked దుష్టము. కీడుపడు, కీడ్పడు or కీడ్వడు kīḍu-paḍu. v. n. To be vanquished. తక్కువపడు. కీడుపరచు or కీడ్పరచు kīḍu-paraṭsu. v. a. To vanquish. 'పరయోధవరుల గీడ్పరచినసరణి.' Dab. P. 239. కీడుమేళ్లు kīḍu-mēḷḷu. Both good and bad: both sides of a question.

(p. 341) kṣēmamu kshēmamu. [Skt.] adj. Happy, well, in good health, prosperous, safe. కుశలమైన, శుభమైన, ఆరోగ్యమైన, శ్రేయస్కరమైన, భద్రమైన. n. Good fortune, welfare, happiness, health, safety. Bliss. A safe for money. శుభము, కుశలము, భద్రము, కలిగినది చెడకుండుట. యోగక్షేమములు విచారించుట to enquire after a person's welfare. క్షేమముగా నుండు to be happy or well. క్షేమంకరుడు or క్షేమకారి kshēmankaruḍu. n. A benefactor మేలుచేయువాడు. క్షేమకరము kshēa-karamu. adj. Auspicious, salutary, beneficial, advantageous. శుభకరమైన, శ్రేయస్కరమైన. క్షేమతండులము kshēma-tanḍulama. n. The rice provided for a journey. రోవకుకట్టినబియ్యము. 'ఎసటిపోతలుగాగ నేర్చినించిన. చిరంతనాపుశాలి క్షేమతండులములు.' A. ii. 111.

(p. 1401) gañcelu ganṭelu. [Tel.] n. Spiked millet, Panicum spicatum.