(p. 44) addiñcu addinṭsu. [Tel. casual form of అద్దు.] To get dipped or stained, to have a cloth dyed, &c. అద్దేటట్టుచేయు. మైనములో అద్దించిన గుడ్డ or మైనపు గుడ్డ wax cloth.

(p. 159) uddhāraṇamu or ఉద్ధారణ or ఉద్ధారము ud-dhāraṇamu. [Skt.] n. Lifting up. Protection. Sustaining. Rescuing, delivering, releasing, restoring. మతోద్ధారణచేయు to re-establish a religion. ఉద్ధారాంశము a share granted to the man who re-established something that has fallen into decay. పోయినదానిని మళ్లీ సాధించినవానికిచ్చే విశేష భాగము. ఉద్ధారము చేయు to sustain: support. ఉద్ధారకుడు ud-dhārakuḍu. n. He who sustains or nourishes, a saviour, a redeemer రక్షకుడు.

(p. 185) eḍabāyu eḍa-bāyu. [Tel.] v. n. To give up, to stand aloof, to be separated from, be cut off, to abstain. కూటికి నెడబాసి abstaining from food. నీళ్లెడబాసిన చేప a fish out of water. ఎడబాటు eḍa-bāṭu. n. Separation వినియోగము. ఎడబాపు eda-bāpu. v. a. To cut off, or discontinue.

(p. 235) kaḍavottu or కడవత్తు kaḍa-vottu. [Tel.] n. The beam that lies along the top of the wall and sustains the roof.

(p. 248) kara kara. [Tel.] n. The sea shore; an embankment; a sand bank. తీరము. A stain; dirt; blackness. డాగు, మరక. adj. Black, నల్లని; sharp తీక్ష్ణము; rough, harsh బరుసు. కృష్ణకర a bank or dam on the shore of the Krishṇa. కరగట్టు kara-gaṭṭu. v. n. To be stained or soiled అక్కడ ఉచ్చ కటగట్టినది the place was soiled with urine. కరవాక kara-vāka. n. A backwater, or marsh near the sea.

(p. 255) karra karra. [Tel.] n. Wood, a piece of wood. A stick or staff. The stem or stalk of grain; any straight rod whether of wood or not. పొగకర్ర or జాలకర్ర a sunbeam. ఇనపకర్ర a bar of iron. కర్రపచ్చినికోసినకోత reaping while the stalks are green. Blackness నలుపు. A dark stain మరక. See కర. కర్రకుట్లు karrakuṭlu. n. A piece of flesh fried over a fire. ఇనుపశలాకయందు గ్రుచ్చి కాల్చే మాంసఖండము.

(p. 255) karru karru. [Tel.] n. A plough share. (infl. కర్తి.) కర్తిమొన the point of a plough share. కర్తిమొలలు the iron clamps which connect the plough with the share. See కర్తి. గొంతులో కర్రువేసినట్టున్నది I feel a burning pain in my throat. A stain డాగు.

(p. 255) kalaṅkamu or కళంకము kalankamu. [Skt.] n. A spot, mark, stain. A blemish. డాగు, చిహ్నము, నింద.

(p. 275) kāru kāru. [Tel.] n. A season, time of the year. కాలము. చిన్నకారు childhood, youth. తొలికారు the opening of the year. కారు మెరుపు or తొలికరుమెరుపు or క్రొక్కారు మెరుంగు vernal lightning తొలివానకాలపు మెరుపు. నవకారు Spring. ఈ సంవత్సరములో ముక్కారులున్ను పండినవి the three seasons have yielded crops this year. ఒక కారు కోడిపిల్లలను అమ్మివేసినాను I have sold one brood of chickens. నాలుగు కారులగిత్త a heifer four years old. కారు కాలము, ఫలకాము harvest time. కారు పంట, a crop that depends on the rain. వర్షాకాలమందు నీరాసరానుపండే పల్లపుపంట, కారువడ్లు rice grown in the hot season, ఎండకాలమందు పండే వరి ధాన్యము. కారువాయిధర price current of grain at the time of reaping. A plough-share. పటుకారు or నీరుకారు tongs, a pair of pincers. Darkness, jetty blackness. నలుపు, చీకటి. కారుకమ్మెను darkness came on. A forest కారుచిచ్చు wild or forest fire. The plu. కారులు, అనగా వదరులు hard language; reviling. పరుషవచనము; vain talk వ్యర్థవచనము. కారులు lies అబద్ధములు. A stain కర్రు. Ignorance అజ్ఞానము.

(p. 358) garikonu gari-konu. [Tel.] n. To become sharp: to stiffen. గరిగట్టు gari-gaṭṭu. v. n. To be manifest, to be before the eyes. మూర్తీకరించు. 'కరషద్మసంగత ఘనలింగకళయు, గరి గట్టితమలోన గనవచ్చెననగ.' L. 6. 132. గరికమ్మ gari-kamma. n. A rough bough (of a palm tree) before the serrated edges are removed. గరిగొన్న gari-gonna. adj. Blackened, stained. నల్లగిలల్లిన. G. ii. 28.

(p. 447) cāliñcu ṭsālinṭsu. [Tel. from చాలు.] v. a. To cease, to leave off, to quit, to desist. నిలుపుదలచేయు. వాడు దేహము చాలించెను he died. (lit. left the body.) వెదచాలించినాను I abstained from sowing corn. చాలించుకొను to resign, to desist from, to give up (as an employment) చాలిక ṭsālika. n. Ability సామర్ధ్యము. చాలిమి inability ఆశక్తి.

(p. 422) cihnamu or చిహ్న chihnamu. [Skt.] n. A mark, spot or stain, a sign, attribute, quality, characteristic, feature, representation, symptom. గురుతు. వర్షచిహ్నాలు signs of approaching rain. A flag టెక్కము.

(p. 515) talaku or తలంకు talaku. [Tel.] v. n. To shudder, hesitate, be at a loss. To cease, abstain. To fail, to be afraid, turn away, shrink, draw back. భయపడు. n. Fear, alarm. భయము. తలకించుకయు లేక without the least fear. తలకించు tala-kinṭsu. v. t. To alarm. భయపెట్టు.

(p. 545) teñcu or త్రెంచు tenṭsu. [Tel. The causal of తెగు.] v. a. To break, snap. తెగజేయు. వాడుతెంచు to break the cord., i.e., to make a woman a widow by breaking the cord which sustains the token of marriage (తాళిబొట్టు.) Hence ఒకనితాడుతెంచు to break a man's cord, to ruin a man. This verb occurs in compounds signifying 'to come' or 'go,' as అరుదెంచు, ఏగుదెంచు, ఏతెంచు, తనుదెంచు, చొత్తెంచు, పరతెంచు, పారుదెంచు, పుత్తెంచు, &c.

(p. 570) tri tri. [Skt. cf. Eng. 'Three.'] pron. Three మూడు. త్రింశత్ or త్రింశత్తు trimṣat. n. Thirty. ద్వాత్రింశత్ Thirty two. త్రికము trikamu. n. The thigh bone, ముడ్డిపూస. A water wheel. కపిల. త్రికటుకము tri-kaṭukamu. n. Lit: The three spices, viz., black pepper, dry ginger, and long pepper. సొంటి, పిప్పలి, మిరియాలు త్రికరణము tri-karaṇamu. n. The three elements of action, i.e., thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికాలము tri-kālamu. n. The three times, i.e., morn, noon and night. త్రికాలమందున్న always, ever, day and night, at all hours. త్రికూటము tri-kuṭamu. n. A certain hill. త్రికోణము tri-kōṇamu. n. A triangle. మోచేతివంపు. త్రికోణకుండలి ṭri-kōṇa-kunḍali. n. The pineal gland, the part of the brain wherein the soul is imagined to dwell. త్రితయము tri-tayamu. pron. Three, మూడు. త్రిత్వము tritvamu. n. Lit: Three-ness, Trinity-a term used in Christain Theology. త్రిదండము tri-danḍamu. n. A staff, formed of three slips of split bamboo, six feet long bound together as one cane, each slip being intended to represent Thought, Word and Deed. మనోదండము, వాగ్దండము, కర్మదండము అను మూడు దండములు; ఈ మూడు దండములుగల సన్యాసాశ్రమము. త్రిదండి a mendicant bearing such a staff. త్రిదశుడు tri-daṣuḍu. [త్రి+దశ = three states or thrice ten (years)] n. One who enjoys the three stages of live, viz, infancy, youth and manhood, but no old age. A god: so named as being 'thirty years old:' this being considered the prime of a man: and the age at which immortals always continue. త్రిదశాలయము tri-daṣ-ālayamu. n. Lit: The abode of the immortals, i.e., Heaven, స్వర్గము. త్రిదివము tri-divamu. n. Heaven. త్రిదివుడు tri-divuḍu. n. A god. Padma. ix. 86. త్రిదివేశుడు a god; or, Indra, as lord of the gods. త్రిదోషము tri-dōshamu. n. Disorder of the three humours, viz., phlegm, bile, and strabilis. వాత పిత్త శ్లేష్మములు. త్రినేత్రుడు or త్రిలోచనుడు tri-nētruḍu. n. The three eyed god, that is, Siva. త్రివథగ tri-patha-ga. n. The stream which runs in 'three beds,' i.e., the Ganges, fabled to flow through heaven, earth and hades. త్రిపుమడ్రము tri-punḍramu. n. The triple mark worn across the forehead by Saivites. (ఊర్ధ్వపుండ్రము is the upright line worn by the Vaishnavites.) త్రిపుట tri-puṭa. n. The name of a certain musical metre. ఏడక్షరములకాలము. త్రిపురము tri-puramu. n. The name of a district of Bengal (now called Tipperah) called after its kind, Tripura, a giant who was vanquished by Siva: who, as 'slayer of Tripura' derives hence the name త్రిపురజిత్తు, త్రిపుసూదనుడు, త్రిపురాంతకుడు, త్రిపురారి, &c. త్రిపురదేవి or త్రిపురసుందరి the Bonạ Dea, Venus. త్రిఫలము tri-phalamu. n. The three species of myrobalan; the Phyllanthea emblica కరక, Terminalia chebula తాడి, and Terminalia speciosa ఉసిరిక.