(p. 224) kaṇṭakamu kaṇṭakamu. [Skt.] n. A thorn, a prickle. A pest, plague, evil, inconvenience, besetting sin, stumbling block ముల్లు, విరుద్ధమైనది, రోమాంచము. కంటకఫలము kaṇṭaka-phalamu. n. The Jack tree పనస. కంటకవృత్తి kaṇṭakavritti. n. Pestering, plaguing, hatefulness. కంటకుడు kantakudu. n. A plague, a tormentor, a tyrant. క్షుద్రశత్రువు. ధర్మకంటకుడు he who hates virtue. ధర్మమై.

(p. 313) koṅku konku. [Tel.] v. n. To be timid, alarmed: to fear, to dread, to hesitate. భయపడు, వెనుదీయు, సంకోచించు. n. Fear. Timidity, shyness. వెనుదీయుట. Hesitation. సంకోచము. Shame, scruple. surmise. Distortion, as that of a cripple. కొంకుకొసరులేని careless and heedless. కొంకుపోవక unterrified. కొంకుపడు konku-paḍu. v. n. To fear. భయపడు. To hesitate సంకోచించు. To trip, stumble, blunder. కొంకుపాటు fearing, hesitation. కొంకుపోవు konku-pōvu. n. To become crooked or bent. కొంకరలుపోవు.

(p. 528) tippa tippa. [Tel.] n. A hillock. చిన్నకొండ, గుట్ట. A mound, దిబ్బ. A stumbling block, a difficulty. తంటా. A. vi. 17. తిప్పలబడు. to be distressed or in difficulties. తిప్పలపెట్టె he threw difficulties in their way. తిప్పలపడివెతుకు to ransack, to search high and low. తిప్పలమారి tippala-māri. n. A drudge. పాట్లమారి. తిప్పకాయ tippa-kāya. n. A naughty person. ఆకతాయి, ఆతతాయి. తిప్పత్రిమ్మరి tippa-trimmari. n. A monkey. కోతి.

(p. 544) tūlu tūlu. [Tel.] v. n. To shake. చలించు. To reel, to stagger. To faint, or become giddy. To be overcome with love, &c. To waver, hesitate. To be dazzled, to blink, as the eye. అడ్డముతూలుట to oppose or hinder. To avoid తొలగు. తూల tūla. [from తూలు.] adv. Down, off, roughly. తూలనాడు or తూలబల్కు to use rough language. తూలబుచ్చు to knock down. తూలగొట్టు. తూలబడు tūla-baḍu. v. n. To fall down, to totter. తూలు n. A stumble, a stagger. adj. Prolix, long tedious. తూలుచు, తూల్చు or తూలించు tūluṭsu. [Tel.] v. a. To make one reel, to cause one to stagger, to knock down. To remove తొలగించు. తూలబారు Same as తూలు. తూలపోవు tūla-pōvu. n. To be chagrined or disappointed. చిన్నపోవు. తూలపుచ్చు tūla-puṭsṭsu. v. t. To cause to be chagrined, to disappoint, to disgrace. తూలాడు (తూలి+ఆడు) Same as తూలు.

(p. 558) toṭru or తొట్రుపాటు toṭru. [Tel.] n. Trottering. Confusion, perplexity, hurry. తొట్రిలు, తొట్రిల్లు, తొట్రిలబడు, తొట్రుపడు or తొట్రుకొను toṭrilu. v. n. To stagger, totter, stumble, be bewildered or perplexed, to trip, or stumble, as in speech తడబడు. To split భేదిల్లు. Swa. iii. 125.

(p. 678) nerasu nerasu. [Tel.] n. A mote, atom, particle. నులుసు. A flaw or small defect, కళంకము, దోషము. A stumbling block, defect, puzzle, hitch: a fault, తప్పు. A. iv. 270. వానిసంగతి నాకు బహునెరసుగా నున్నది his affair is a riddle to me. నెరసరి neras-ari. n. A hero, శూరుడు. A troublesome person, a plague, a tormentor. ఇబ్బందిశత్రువు. P. i. 354. నెరసులుపట్టు nerasulu-paṭṭu. v. n. To boggle, make difficulties, find flaws.

(p. 1045) mōḍu or మ్రోడు mōḍu. [Tel.] n. The stump of a tree. మొద్దు, స్థాణువు. The stump of an arm or leg which has been amputated. కోయగా మిగిలిన కాలుచెయ్యి మొదలైనది. A stumbling block. A knoll or rising ground, the crest of a hill. మిట్ట. మోడుచరుచు, మోడుపడు or మోడ్పడు mōdu-ṭsaruṭsu. v. n. To become blunt, మొక్కగు. To become hardened or coarse, మోటగు. To break to pieces, తునుగు, ఖండితమగు. మోడుపరుచు moḍu-paruṭsu. v. a. To cut. ఖండించు. To reduce to a stump. To be motionless,నిశ్చేష్టితమగు.

(p. 1078) riṅkhaṇamu or రింగణము rinkhaṇamu. [Skt.] n. Slipping, stumbling. ౛ారుట, స్థలనము. తొట్రుపాటు. 'తుంగతురంగ రింఖణజధూళి పరీతపతంగ.' Balaram. v. 109. రింఖత్ rinkhat. adj. Slipping, stumbling. Skipping. గంతులువేయు, స్థలితమైన, తొట్రుపడే. Shining, ప్రకాశించే, 'రింఖత్కనకమణిపుంకశరముల.' T. v. 62. టీ రింఖత్ = ప్రకాశించెడి. 'కంధరా కాంతిధూర్వా, ఘనతర్షోత్కర్షరింఖ త్కరసదనమృగగ్రాసవిత్రాసలోల.' ib. v. 126. టీ రింకత్ = ఎగురుచున్నటువంటి. 'సైంధవరింఖాసం ఘాతజాతరేణూగ్రతమోరింఖద్రిపునృప.' Swa. preface. 53. టీ రింఖత్ = తొట్రుపడుచున్న.

(p. 1166) vighātamu vi-ghātamu. [Skt.] n. A hindrance, obstacle, impediment, difficulty, stumbling-block. అడ్డంకి, ప్రతిబంధకము. Evil harm, damage, చెరుపు. A great blow, పెద్ద దెబ్బ. విఘాతించు or విఘాతముచేయు vighātinṭsu. v. a. To impede, hinder, obstruct, అడ్డంకికలుగజేయు. To spoil, injure, ruin, చెరుచు. To kill, చంపు.

(p. 1186) viruguḍu viruguḍu. n. An antidote, a remedy, విరుపు, నివారణము. విరగడ or విరుగడ vira-gaḍa. n. Release, liberation, setting at liberty. విడుదల. నీకు యింకా ఆ తొందర విరగడకాలేదా? are you not yet free from that trouble. నేటితో ఈ కష్టములు విరగడైనవి to-day these ills have ended. విరగబడు or విరుగబడు viraga-baḍu. v. n. To be puffed up or haughty. గర్వపడు, బోర్లపడు. విరుగుపాటు or విరగపాటు viru-ga-pāṭu. n. Pride, haughtiness, గర్వము, బోర్లబడుట. విరుచు viruṭsu. v. a. To cause to break, to break. To counteract poison. విరుగజేయు, భగ్నముచేయు. మాటు వేసిరసమును గాని విషమునుగాని విరిగిపోవునట్లుచేయు. నెటికలు to crack or snap the finger joints. విరుచు twist the tail. పెదవివిరుచు to turn up the lip in scorn. మండలువిరిచినాడు he broke the branches off a tree. 'చెలిమియొనర్పగా వలదె యీనిన్నంచు వెనుల్కికెమ్మాని విరిచెనొకతె.' Ila. iv. 29. విరపనగొయ్య or విరుగనికొయ్య virapana-goyya. n. A stubborn wretch.మొండివాడు. విరుపు virupu. n. A break, or the act of breaking. An objection, contradiction. విరుచుట, భగ్నము, అడ్డము, ఆక్షేపణ, మెడవిరుపులు a puzzle, stumbling block. మోనివిరుపులు turning up the lip in scorn. adj. Counteracting, విరుగుడు. విరుచుకొను viruṭsu-konu. (middle voice, with passive sense.) To be defeated. అదండు వెనకకు విరుచుకొనిపోయినది the army was broken and retreated. ఒళ్లువిరుచుకొన్నాడు he stretched himself through weariness. ఈ కొంచెముపనికి ఏల యెముకలువిరుచుకొంటావు why do you break your bones, i.e., take so much trouble for this trifling business.

(p. 1236) vyāsamu vyāsamu. [Skt.] n. Expansion, diffusion, విరివి. A dissertation, an essay. ఏ విషయమునైనను విరివిగా వ్రాయుట. వ్యాసుడు vyāsuḍu. n. Vyāsa, the sage who is said to have written the Mahā Bhārata. పరాశరునికొడుకు వ్యాసఘట్టము vyāsa-ghaṭṭamu. n. Any difficult passage in the Mahā Bhārata; a puzzle or stumbling block; an inextricable difficulty. భారతములో అతికఠినముగా నుండేపట్టు, అసాధ్యముగా నుండునది.

(p. 1364) skhalanamu skhalanamu. [Skt.] n. Stumbling, slipping, tripping, dripping, trickling, చ్యుతి, తొట్రుపడడము, ౛ారడము, రేతస్ప్ఖలనము. emission of semen. 'పదస్ఖలనంబున' by a slip of the foot. Mandhata. iii. 161. స్ఖలించు skhalinḍsu. v. n. To slip. ౛ారు. To stumble, తొట్రుపడు. స్ఖలితము skhalitamu. adj. Slipped, fallen, gone, shaken. Stuttering. చ్యుతమైన, ౛ారిన, తొట్రుపడిన. 'మదస్ఖలితాత్ముడొ పుట్టువెర్రియో.' KP. vi. 16. అస్ఖలితబ్రహ్మచారి one who has no connection with women. స్థలితత్వము skhali-tatvamu. n. An error, omission, trip, slip. తప్పు, పొరపాటు, తొట్రుపాటు, ౛ారడము. స్ఖాలిత్యము skhālityamu. n. An error, omission. తప్పు. పొరపాటు.

(p. 1385) hallōhala hallō-hala. [Skt.] adj. Bewildered, stumbled. తొట్రుపడిన, చీకాకుపడిన. హల్లోహలుడు hallō-haluḍu. n. A wanderer; one who is bewildered or confused, తొట్రుపాటునొందినవాడు.' వాక్కల్లోల హల్లోహలా.' N. ix. 543.

(p. 481) zāru ḍzāru. [Tel.] v.n. To slide or slip, to trip or stumble, to creep. ౛రుగు. To slip, open, or become loose. వదులగు. To drop or gush out as water; to flee. ఉరుకు; స్రవించు. తలకు ౛ారువేటు తగిలినది the blow grazed the head. To slope, to slant, as ౛ారుకొప్పు her slanting tire. కింద౛ారిపోయినాడు he crept under it. ౛ారుముడి a sliding knot: a knot with bows as distinguished from పీటముడి. ౛ారుచు, ౛ారించు, or ౛ార్చు to cause to slide or slip down. ౛ారజేయు. ౛ారుజీరలు ḍzāru-jīralu. n. A certain game played by children. ౛ారుడు, ౛ారుపు or ౛ారుపాటు ḍzāruḍu. n. Slipperiness. ౛ారుట. A fault స్ఖాలిత్యము, దోషము. ౛ారుపారు Same as ౛ారు.

(p. 481) zāru ḍzāru. [Tel.] v.n. To slide or slip, to trip or stumble, to creep. ౛రుగు. To slip, open, or become loose. వదులగు. To drop or gush out as water; to flee. ఉరుకు; స్రవించు. తలకు ౛ారువేటు తగిలినది the blow grazed the head. To slope, to slant, as ౛ారుకొప్పు her slanting tire. కింద౛ారిపోయినాడు he crept under it. ౛ారుముడి a sliding knot: a knot with bows as distinguished from పీటముడి. ౛ారుచు, ౛ారించు, or ౛ార్చు to cause to slide or slip down. ౛ారజేయు. ౛ారుజీరలు ḍzāru-jīralu. n. A certain game played by children. ౛ారుడు, ౛ారుపు or ౛ారుపాటు ḍzāruḍu. n. Slipperiness. ౛ారుట. A fault స్ఖాలిత్యము, దోషము. ౛ారుపారు Same as ౛ారు.