(p. 224) kaṇṭakamu kaṇṭakamu. [Skt.] n. A thorn, a prickle. A pest, plague, evil, inconvenience, besetting sin, stumbling block ముల్లు, విరుద్ధమైనది, రోమాంచము. కంటకఫలము kaṇṭaka-phalamu. n. The Jack tree పనస. కంటకవృత్తి kaṇṭakavritti. n. Pestering, plaguing, hatefulness. కంటకుడు kantakudu. n. A plague, a tormentor, a tyrant. క్షుద్రశత్రువు. ధర్మకంటకుడు he who hates virtue. ధర్మమై.

(p. 528) tippa tippa. [Tel.] n. A hillock. చిన్నకొండ, గుట్ట. A mound, దిబ్బ. A stumbling block, a difficulty. తంటా. A. vi. 17. తిప్పలబడు. to be distressed or in difficulties. తిప్పలపెట్టె he threw difficulties in their way. తిప్పలపడివెతుకు to ransack, to search high and low. తిప్పలమారి tippala-māri. n. A drudge. పాట్లమారి. తిప్పకాయ tippa-kāya. n. A naughty person. ఆకతాయి, ఆతతాయి. తిప్పత్రిమ్మరి tippa-trimmari. n. A monkey. కోతి.

(p. 678) nerasu nerasu. [Tel.] n. A mote, atom, particle. నులుసు. A flaw or small defect, కళంకము, దోషము. A stumbling block, defect, puzzle, hitch: a fault, తప్పు. A. iv. 270. వానిసంగతి నాకు బహునెరసుగా నున్నది his affair is a riddle to me. నెరసరి neras-ari. n. A hero, శూరుడు. A troublesome person, a plague, a tormentor. ఇబ్బందిశత్రువు. P. i. 354. నెరసులుపట్టు nerasulu-paṭṭu. v. n. To boggle, make difficulties, find flaws.

(p. 1045) mōḍu or మ్రోడు mōḍu. [Tel.] n. The stump of a tree. మొద్దు, స్థాణువు. The stump of an arm or leg which has been amputated. కోయగా మిగిలిన కాలుచెయ్యి మొదలైనది. A stumbling block. A knoll or rising ground, the crest of a hill. మిట్ట. మోడుచరుచు, మోడుపడు or మోడ్పడు mōdu-ṭsaruṭsu. v. n. To become blunt, మొక్కగు. To become hardened or coarse, మోటగు. To break to pieces, తునుగు, ఖండితమగు. మోడుపరుచు moḍu-paruṭsu. v. a. To cut. ఖండించు. To reduce to a stump. To be motionless,నిశ్చేష్టితమగు.

(p. 1078) riṅkhaṇamu or రింగణము rinkhaṇamu. [Skt.] n. Slipping, stumbling. ౛ారుట, స్థలనము. తొట్రుపాటు. 'తుంగతురంగ రింఖణజధూళి పరీతపతంగ.' Balaram. v. 109. రింఖత్ rinkhat. adj. Slipping, stumbling. Skipping. గంతులువేయు, స్థలితమైన, తొట్రుపడే. Shining, ప్రకాశించే, 'రింఖత్కనకమణిపుంకశరముల.' T. v. 62. టీ రింఖత్ = ప్రకాశించెడి. 'కంధరా కాంతిధూర్వా, ఘనతర్షోత్కర్షరింఖ త్కరసదనమృగగ్రాసవిత్రాసలోల.' ib. v. 126. టీ రింకత్ = ఎగురుచున్నటువంటి. 'సైంధవరింఖాసం ఘాతజాతరేణూగ్రతమోరింఖద్రిపునృప.' Swa. preface. 53. టీ రింఖత్ = తొట్రుపడుచున్న.

(p. 1166) vighātamu vi-ghātamu. [Skt.] n. A hindrance, obstacle, impediment, difficulty, stumbling-block. అడ్డంకి, ప్రతిబంధకము. Evil harm, damage, చెరుపు. A great blow, పెద్ద దెబ్బ. విఘాతించు or విఘాతముచేయు vighātinṭsu. v. a. To impede, hinder, obstruct, అడ్డంకికలుగజేయు. To spoil, injure, ruin, చెరుచు. To kill, చంపు.

(p. 1186) viruguḍu viruguḍu. n. An antidote, a remedy, విరుపు, నివారణము. విరగడ or విరుగడ vira-gaḍa. n. Release, liberation, setting at liberty. విడుదల. నీకు యింకా ఆ తొందర విరగడకాలేదా? are you not yet free from that trouble. నేటితో ఈ కష్టములు విరగడైనవి to-day these ills have ended. విరగబడు or విరుగబడు viraga-baḍu. v. n. To be puffed up or haughty. గర్వపడు, బోర్లపడు. విరుగుపాటు or విరగపాటు viru-ga-pāṭu. n. Pride, haughtiness, గర్వము, బోర్లబడుట. విరుచు viruṭsu. v. a. To cause to break, to break. To counteract poison. విరుగజేయు, భగ్నముచేయు. మాటు వేసిరసమును గాని విషమునుగాని విరిగిపోవునట్లుచేయు. నెటికలు to crack or snap the finger joints. విరుచు twist the tail. పెదవివిరుచు to turn up the lip in scorn. మండలువిరిచినాడు he broke the branches off a tree. 'చెలిమియొనర్పగా వలదె యీనిన్నంచు వెనుల్కికెమ్మాని విరిచెనొకతె.' Ila. iv. 29. విరపనగొయ్య or విరుగనికొయ్య virapana-goyya. n. A stubborn wretch.మొండివాడు. విరుపు virupu. n. A break, or the act of breaking. An objection, contradiction. విరుచుట, భగ్నము, అడ్డము, ఆక్షేపణ, మెడవిరుపులు a puzzle, stumbling block. మోనివిరుపులు turning up the lip in scorn. adj. Counteracting, విరుగుడు. విరుచుకొను viruṭsu-konu. (middle voice, with passive sense.) To be defeated. అదండు వెనకకు విరుచుకొనిపోయినది the army was broken and retreated. ఒళ్లువిరుచుకొన్నాడు he stretched himself through weariness. ఈ కొంచెముపనికి ఏల యెముకలువిరుచుకొంటావు why do you break your bones, i.e., take so much trouble for this trifling business.

(p. 1236) vyāsamu vyāsamu. [Skt.] n. Expansion, diffusion, విరివి. A dissertation, an essay. ఏ విషయమునైనను విరివిగా వ్రాయుట. వ్యాసుడు vyāsuḍu. n. Vyāsa, the sage who is said to have written the Mahā Bhārata. పరాశరునికొడుకు వ్యాసఘట్టము vyāsa-ghaṭṭamu. n. Any difficult passage in the Mahā Bhārata; a puzzle or stumbling block; an inextricable difficulty. భారతములో అతికఠినముగా నుండేపట్టు, అసాధ్యముగా నుండునది.