(p. 1338) sukṛtamu su-kṛitamu. [Skt.] n. A good work, a good deed, well doing, charity. సుకర్మము, పుణ్యము, శుభము. తనతండ్రికి సుకృతముగా ఈ భూమిని దానము చేసినాడు he made a gift of this land so that his (deceased) father might obtain the fruit of his good deed. సుకృతి or సుకృతవంతుడు sukṛiti. n. A well doer, a benefactor, పుణ్యవంతుడు, ధన్యుడు. సుకృతాత్ముడు sukṛit-ātmuḍu. n. A man of a good disposition, a virtuous man. పుణ్యవంతుడు.