(p. 1257) śēṣamu ṣēshamu. [Skt.] n. The rest, residue, remainder, remnant, what is left, omitted or rejected, మిగులు. పితృశేషము the remains of a funeral offering. శేషభోజనము eating the leavings of a dinner. అగ్నిశేషము, రోగశేషము, ఋణశేషము, శత్రుశేషము the remnants of fire, of a disease, of a debt, and of a quarrel. శేషంకోసేనపూరయేత్ passion supplies the want of argument. శేషపూర్తిచేయు to fill up a deficiency, to supply what is wanting. శేషత or శేషత్వము ṣēshata. n. Obsequiousness, submission. దాస్యము. 'నిత్యశేషతగనుశేషుడు.' T. pref. 3. శేషభాగము ṣēsha-bhāgamu. n. The remaining part. మిగత. శే షషష్ఠి ṣēsha-shashṭi. n. The grammatical phrase for యొక్క 'of.' It signifies the superfluous form because నా యిల్లు and నా యొక్క యిల్లు mean the same. శేషించు ṣēshinṭsu. v. n. To remain as a balance, to be over and above, మిగులు. శేషించిన ṣēshinchina. adj. Remaining, left over, మిగిలిన. శేషించినసొమ్ము the remainder. శేషించినవాడు the rest of the people. శేషులు ṣēshulu. n. plu. (In composition,) the rest, the remainder of the people, మిగిలినవారు. హతశేషులు the survivors.
