(p. 194) ēkāṅgi ēkāngi. [Skt. ఏక+అంగి] n. A recluse, a solitary. ఒంటివాడు. వారందరున్ను చచ్చి వీడు ఏకాంగిగా నిలిచినాడు he alone survived. ఏకాంగీలోకరక్షకః అని ఒంటివాడుగా నున్నాడు he is alone, the last of his race.

(p. 233) kaṭhinamu kaṭhinamu. [Skt.] adj. Solid, hard, severe, difficult, cruel, inflexible. వాడు బ్రతకడము కఠినము it is hard for him to survive.

(p. 352) gaḍucu or కడచు gaḍuṭsu. [Tel.] v. n. To pass or elapse, as time. v. a. To pass over, to transgress, to exceed or surpass. To expire. ఇది లేకుండ నాకు గడవదు I cannot get on without this. గడిచిబ్రతికినవారు the survivors. ఇక్కడ గడవనందున దేశాంతరమునకు వెళ్లినాను as I could not get on here I went elsewhere. గడపుకొను or గడుపుకొను gaḍapu-konu. v. a. To manage, transact, effect. గడిపించు (Causal of గడచు.) gaḍi-pinṭsu. v. a. To pass. కాలము ఇట్లు గడిపించి passing the time thus. గడుపు gaḍupu. v. a. To pass (time). To put off or defer, to finish. To cause to pass over. To forward, push on, drive on, urge on. To get over, get through (trouble).

(p. 865) batuku, bratuku or బ్రదుకు batuku. [Tel.] v. n. To live, subsist. To survive: to be delivered or saved. నేనుమాత్రము బ్రతికినాను I alone survived. n. Life. Means of life, support. Subsistence, mode of life, trade or profession, జీవనము. బతుకుతెరువు or బ్రతుకుతెరువు means of life జీవనోపాయము. బతికించు, బ్రతికించు or బ్రదికించు bratikinṭsu. v. a. To cause to live, save, rescue.

(p. 983) migulu migulu. [Tel.]. v. n. To remain over, to be over and above; to be left as a residue, to survive. శేషించు. To excel, అతిశయించు. To expire, as a period. To pass a limit, మట్టుమీరు. సమయము మిగిలినది it is now too late. మిగిలినది the rest, the remainder. మిగిలినవారు the rest of the people. n. Remainder, balance, remnant మిగత, శేషము. మిగిలిన migilin̄a. adj. Remaining.మిగుల migula. adv. Much, exceedingly, excessively, greatly; already, ముందు మించి, మిక్కిలి, అత్యంతము. అతడు మిగులు వెళ్లిపోయినాడు he is already gone. it is too late, he is gone. మిగులమాటలు ఆడకు do not use improper language, i. e. do not be rude మిగిలించు. మిగులుచు or మిగుల్చు migi-linṭsu. v. a. To cause to remain over, మిగులజేయు. To save or lay up. కూడబెట్టు. మిగులుచుకొను or మిగుల్చుకొను miguluṭsu-konu. v. a. To save or lay up. మిగతి migata. n. That which remains over. Remainder, remnant, surplus, balance. Desideratum, deficit. మిగులు, శేషము.

(p. 1164) vikiramu vikiramu. [Skt.] n. A bird. పక్షి. A piece, ఖండము. The funeral cake offered for one destitute of surviving relatives to do it for him. కర్తనష్టమైన వారికి వేయుపిండము.

(p. 1257) śēṣamu ṣēshamu. [Skt.] n. The rest, residue, remainder, remnant, what is left, omitted or rejected, మిగులు. పితృశేషము the remains of a funeral offering. శేషభోజనము eating the leavings of a dinner. అగ్నిశేషము, రోగశేషము, ఋణశేషము, శత్రుశేషము the remnants of fire, of a disease, of a debt, and of a quarrel. శేషంకోసేనపూరయేత్ passion supplies the want of argument. శేషపూర్తిచేయు to fill up a deficiency, to supply what is wanting. శేషత or శేషత్వము ṣēshata. n. Obsequiousness, submission. దాస్యము. 'నిత్యశేషతగనుశేషుడు.' T. pref. 3. శేషభాగము ṣēsha-bhāgamu. n. The remaining part. మిగత. శే షషష్ఠి ṣēsha-shashṭi. n. The grammatical phrase for యొక్క 'of.' It signifies the superfluous form because నా యిల్లు and నా యొక్క యిల్లు mean the same. శేషించు ṣēshinṭsu. v. n. To remain as a balance, to be over and above, మిగులు. శేషించిన ṣēshinchina. adj. Remaining, left over, మిగిలిన. శేషించినసొమ్ము the remainder. శేషించినవాడు the rest of the people. శేషులు ṣēshulu. n. plu. (In composition,) the rest, the remainder of the people, మిగిలినవారు. హతశేషులు the survivors.

(p. 1288) sajīvamu or సజీవి sa-jīvamu. [Skt.] adj. Having life, living, alive. సప్రాణియైన. సజీవుడు or సజీవితుడు sa-jīvuḍu. n. One who is alive. ప్రాణవంతుడు. మాతండ్రి సజీవుడైయున్నప్పుడు when my father was living. అతడు సజీవుడైయుండిన మట్టుకు as long as he lived. వారు సజీవులై యున్నారు they are now alive, they are still surviving. 'చెచ్చెరనతని సజీవితుంజేసి.' BD. iv. 308.

(p. 1382) hatamu hatamu. [Skt.] adj. Killed, slain, defeated, struck, hit, destroyed, blasted, blotted out. చంపబడ్డ, కొట్టబడ్డ, నాశము చేయబడ్డ, ధ్వంసము చేయబడ్డ, చెరుపబడ్డ, పోగొట్టబడ్డ. హతశేషులు the survivors. హతశ్రీ having lost fortune, ruined. n. Ruin, destruction, killing, నాశనము, సంహారము. హతముచేయు hatamu-chēyu. v. a. To kill, destroy, demolish. నాశముచేయు, సంహారము చేయు. హతహతముగా, హతహతములుగా or హతాహతముగా hata-hatamu-gā. adv. Destructively, violently, outrageously. ధ్వసమయ్యేటట్టుగా, అఘోరముగా.' హతహతములు గాగ పోటులాడున్ బళువుల్.' G. vii. 84. 'అని తరుగముసెక్కియంత వేగమున, అశ్వంబుదోలెను హతహతముగాను.' Pal. 496. హతాశుడు hat-āṣuḍu. n. He who is disappointed. విఫలమైన కోరికగలవాడు. హతాహతము hatā-hatamu. n. Destruction, violent contention. ధ్వంసము, మహత్తైనజగడము. హతి hati. n. Striking, smiting, a blow. కొట్టడము, దెబ్బ. 'విషాణహతిచే.' P. i. 241. హతుడు hatuḍu. n. One who has been struck, smitten, destroyed, or killed, One who is void of, or bereft of. కొట్టబడ్డవాడు, చంపబడ్డవాడు, విహీనుడు.