(p. 827) pratāraṇamu pra-tāraṇamu. [Skt.] n. A delusion, trick, cheating, deceiving, deception. మోసము, వంచన, మోసపుచ్చుట. ప్రతారించు pra-tārinṭsu. v. a. To deceive, మోసపుచ్చు. ప్రతారకుడు pra tārakuḍu. A deceiver. ప్రతారితుడు pratārituḍu. n. One who is deceived or cheated.