(p. 92) avaguṇamu ava-guṇamu. [Skt.] n. An evil disposition, a bad temper, a defect. దుర్గుణము, దోషము.

(p. 124) ālari ālari. [Tel.] adj. &n. Unprotected, destitute. ఆనాథ, నాధుడులేనిది. An ill tempered man, a bad man. దుశ్శీలుడు.

(p. 150) uccaṇḍamu uchchaṇḍamu. [Skt.] adj. Quick, hasty, sudden in temper. ఉచ్చండుడు = త్వరపడేవాడు.

(p. 259) kaluṣamu kalushamu. [Skt.] n. Sin foulness, impurity. పాపము. adj. Foul, Sinful. Turbid, muddy. కలకబారిన. కలుషించు kalushinṭsu. v. n. To be angry or intemperate, to be agitated కలకబారు.

(p. 270) kāni kāni. [Tel.] (neg. part of అగు.) Which cannot be done. కొరగాని useless. చేతకాని unskilled, awkward. అనువుకానివేళ at an inconvenient time. కాని adj. Bad, vile, envious. కానిగుణము a vile temper. కానికులము a low caste. కానివాడు an enemy. కానిపని a vile act.

(p. 274) kārakamu kārakamu. [Skt.] adj. Making, causing. సందేహకారకమైన causing doubt or doubtful. సంతాపకారకమైన grievous. దుఃఖకారకమైన grievous, causing sorrow. కారకహేతువు the efficient or active cause. In Telugu it is used to denote heat. కారకజ్వరము a burning fever. కారకదేహము a hot or fervish temperament. మేహకారకము venereal feverishness. పిత్తకారకము bilious feverishness. కారకములు నాలుగువిధములు stimulants are of four sorts.

(p. 295) kumati ku-mati. [Skt. కు = కుత్సిత.] n. An evil mind, a bad heart or temper.

(p. 317) koḍupu koḍupu. [Tel.] n. A barrel, a cylinder: the length of a bamboo between two knots. A thimble or guard worn on the finger when playing the guitar తంతిమీటుటకు వ్రేలికి వేసుకొనేగోరు. A stick used in striking a gong, a drumstick నగారాకొట్టెకొయ్య; కోణము. A hollow cylinder used in making vermicelli. జంతికలుచేసే సాధనము. అప్పడాల కొడువు a cylindrical stick used in flattening cakes. బలపపుకొడుప a slate pencil. జమ్ముకొడుపు the pod or cylindrical head of a bulrush. బొడుకొడువు or బల్లలకొడుపు (BD. iii. 2240.) a clog fastened to the neck of a bad tempered cow గదికొయ్య.

(p. 371) guṇḍagoyya gunḍa-goyya. [Tel. గుండ+కొయ్య.] n. A stubborn ruffian. ధుష్టుడు. గుండతనము gunḍa-tanamu. n. A hard or cruel temper.

(p. 375) guṇamu guṇamu. [Skt.] n. A quality, property, virtue, disposition, temper, character, or attribute. Tendency, effect, purpose, use. A symptom as of disease. వానికి గుణమువచ్చినది he is now come to his senses. నీలగుణము blackness. మంచి గుణము goodness, good temper. మోహగుణము the passion of lust. వానికి గుణముగానున్నది he is better, he has recovered. పది రూపాయలుయిస్తే గుణమే if he gives ten rupees so much the better. అందువల్ల యేమిగుణము what is the use of it? వానితో మాట్లాడితే గుణము లేదు there is no good in speaking to him. పది గుణములుగల or గడియకు ఒక గుణముగల freakish, changeable, whimsical వాంతిభ్రాంతిగుణము an attack or symptoms of cholera. The three Gunas are Rajah (passion) Tamah foulness: and Satvam (Truth). Added to a numeral, thus ద్విగుణము twice as much or two-fold. త్రిగుణము thrice as much, or three-fold. గుణము n. A cord, a string. త్రాడు. A bow string. అల్లెత్రాడు. గుణధ్వని the sound of the bowstring. గుణపడు guṇa-paḍu. v. n. To recover, improve, ameliorate. గుణమగు guṇa-m-agu. v. n. To recover. వారికి గుణమైనది they have improved. గుణమిచ్చు guṇa-m-iṭsṭsu. v. n. To affect favourably, as medicine, to improve the health. గుణము చేయు guṇamu-chēyu n. The cure. గుణవంతుడు or గుణయుతుడు guṇa-vantuḍu. n. A worthy or good man. గుణవతి guṇa-vati. n. A good woman. గుణి or గుణుడు guṇi. adj. Endowed or gifted with good qualities. 'గుణగుణంబులరీతి కూడిమాడి' (Paidimarri. iv. 214.) united as closely as goodness and the good, as the virtuous and virtue. అధికగుణుడు highly distinguished. గుణించు or గుణియించు guṇinṭsu. v. a. To multiply, calculate. To spell. గుణితము guṇitamu. n. Multiplication, spelling. గుణ్యత guṇyata. n. Excellence, goodness, worth. 'గుణ్యత యేమైననుసరి ప్రాణ్యవనము చేయవలయు.' T. iii. 96.

(p. 443) calamu ṭsalamu. [Tel.] n. Spitefulness, malice, ill-will. మాత్సర్యము. Insolence, obstinacy. Rudeness, fury, రోషము, హటము, మోడి. చలముకొను, చలపట్టు or చలపొడుచు to entertain spite. ఇది చలమో ఫలమో (a proverb) did you do this with an object or through mere spite? చలపకారము same as చలము. చలపాది, చలవకారి or చలమరి ṭsalapādi. n. A spiteful or illtempered man. మాత్సర్యశీలుడు. చలపాదితనము ṭsalapādi-tanamu. n. Spite, grudge, crossness. చలపో రు ṭsala-pōru. (చలము+పోరు) v. n. To wreak a grudge, to fight inveterately చలముపట్టు పోరాడు.

(p. 413) ciṭlu or చిటులు chiṭlu. [Tel.] v. n. To snap, split, crack (as a fruit), burst. వెంట్రుక చిట్లినది a hair has split. చిట్లని unblown, unopened. చిట్లుకట్టె a person of a very irritable temper. మిక్కిలి కోపము గలవాడు. చిట్లుజిట్ట chiṭlu-jiṭṭa. n. The Nilgiri Flower-pecker. Dicæum Concolor, or, the Thick-billed Flower-pecker. Piprisoma squalidam. (F.B.I.) చిట్లించు chiṭlinṭsu. v. a. To crack, break. To burst, split. A. i. 23. v. n. To break, snap, crack, split, burst or be chopped, as the ground, the skin, paint, or the lips in fever. T. iv. 85. ముఖము చిట్లించు to frown. ముఖము చిట్లించుకొన్నారు they changed colour, were abashed, they looked sulky. చిట్లింతకూర chiṭlinta-kūra. n. A herb used in curries. Marselia Minuta. Heyne.

(p. 545) tempu or తెంపి tempu. [Tel. from తెగు.] n. Breaking. తెగుట. Bravery, daring, ardour, తెగువ. Insolence, rashness. An infraction of a rule. An outbreak, a breach of the peace. Harshness of temper. తాడుతెంపు ruin: See తెంచు. తెంపుచేసి వచ్చినారు they plucked up heart and came, they came in desperation. తెంపులతాడు a rope just breaking. తెంపు v. a. To break, to open a suice, &c. తెంచు తెంపరి tempari. (తెంపు+అరి.) n. A brave man. సాహసికుడు.

(p. 561) torapu or తొరుపు torapu. [Tel.] v. a. To temper water to a certain heat.

(p. 585) dāntamu dāntamu. [Skt.] n. Patience endurance, fortitude, self-control, moderation. దాంతుడు dāntuḍu. n. One who is temperate, patient, self-controlled, moderate, or master of himself. అడపబడినవాడు, తపఃక్లేశమునోర్చువాడు. దాంతి dānti. n. Self command, repression of the passions. ఇంద్రియనిగ్రహము. బ్రహ్మదర్యాది తపఃక్లేశమునోర్చుతనము.