(p. 6) aṅguḍutuḍipi anguḍu-tuḍupi. [Tel.] n. A backbiter, incendiary. ఇక్కడిమాట అక్కడ అక్కడి మాట యిక్కడ చెప్పేవాడు, తంటాలమారి.

(p. 12) antarhituḍu antarhithuḍu. [Skt.] n. He who has disappeared, or vanished. అంతర్హితము adj. Concealed, covered, hidden.

(p. 18) aṃśuvu amṣuvu. [Skt.] n. A ray or light, a beam. కిరణము. అంశుజాలము amṣujālamu. [Skt.] n. A garland of the rays of light, a halo. అంశుమాలి amṣu-māli. [Skt.] n. He who is girded with rays. An epithet of the sun. సూర్యుడు. అంశుమంతుడు amṣuman-tuḍu. [Skt.] n. The sun or moon. సూర్యుడు. A rich man.

(p. 21) akṣamu akshamu. [Skt.] n. A die to play with; dice; an axle. సొగటాలపాచిక, ఇరుగు. Terrestrial latitude. అక్షకర్ణము = The hypotenuse, especially of the triangle formed with the gnomon of a dial and its shadow; in astronomy, the argument of the latitude. అక్షాగ్రము, the end of an axle. అక్షాగ్రశీలము, a linch-pin; the pin which fastens the yoke to the pole. రుద్రాక్ష, the seed of Elcocarpus Ganitrus, or of Beleric Myrobalan, which is used as a die. అక్షావపనము, a dice-board అక్షతత్వము science of dice. అక్షవిద్య aksha-vidya. [Tel.] n. Gambling, dice-play. పాచికల ఆట. అక్షధూర్తుడు aksha-dhūrtuḍu. [Skt.] n. A game master, a gambler. జూదరి.

(p. 21) akṣigatuḍu akshi-gatuḍu. [Skt.] n. He who is hateful, hated, disliked. ద్వేషింపదగినవాడు.

(p. 29) acyutamu acchyutamu. [Skt.] adj. Imperishable. అచ్యుతుడు acchyutuḍu [Skt.] n. The eternal one. Vishnu.

(p. 41) atulamu or అతులితము a-tulamu. [Skt.] adj. Unequalled, unparallelled, matchless. అసమానమైన. అతులితుడు a-tulituḍu. [Skt.] n. He who is matchless. సమానుడు.

(p. 41) atṛptuḍu a-triptudu. [Skt.] One who is not satisfied.

(p. 49) anantamu an-antamu: [Skt.] adj. Endless, eternal అంతములేని. అనంతము n. The sky. ఆకాశము. అనంతత endlessness; infinitude. అనంతరాశి ananta-rāṣi. [Skt.] An infinite quantity. అనంతవిజయము n. The name of the conch or shell of Dharmaraja. అనంతవ్రతము ananta-vratamu. [Skt.] A vow or festival observed in honor of Ananta. (Vishnu.) అనంతశక్తి anantaṣakti. [Skt.] n. Omnipotence, boundless strength or power. అనంతుడు an-antuḍu. [Skt.] n. The infinite being, an epithet of Vishnu. A name of the great dragon, the king of serpents విష్ణువు, ఆదిశేషుడు అనంతశయనుడు ananta-ṣayanuḍu. [Skt.] n. An epithet of Vishnu, (lit.) the god whose couch is the king of serpents. విష్ణువు. అనంత్యము an-antyamu. [Skt.] adv. Eternally for ever and ever.

(p. 51) anāhutuḍu an-āhūtuḍu. [Skt.] n. One who is not called or invited.

(p. 55) anujña anugnya. [Skt.] n. Command. Permission, order, leave. ఉత్తరువు, శలవు. ఆజ్ఞ. అనుజ్ఞాతుడు anu-gnyātuḍu. [Skt.] n. One who has been commanded to do a thing, one who has obtained permission to do a thing.

(p. 55) anupanītuḍu un-upanītuḍu. [Skt.] n. A person who has not undergone the rite of ఉపనయనము.

(p. 61) apaṇḍituḍu a-panḍituḍu. [Skt.] An unlearned man.

(p. 73) abhyāgatuḍu abhy-āgatuḍu. [Skt.] n. A guest, a visitor, one who drops in at dinner. అతిథి. అభ్యాగతపూజ or అభ్యాగతసేవ courteous reception of a guest. Welcome given to a guest.

(p. 73) abhyudituḍu abhy-udituḍu. [Skt.] n. A man asleep at sunrise. సూర్యోదయకాల మందు నిద్రపోవువాడు.