(p. 526) tiṇḍi tinḍi. [Tel. from తిను.] n. Food, ఆహారము. An eater. బువ్వదిండి one who lives on rice. తిండిమెతుకు solid food. పడుచులతిండి a cannibal, a child-eater. కంచిదిండి a corpulent beggar at fairs, an uproarious rioter. తిండికాడు, తిండిపంద, తిండిపోతు or తిండీడు tinḍi-kāḍu. n. A glutton. Fem. తిండికత్తె or తిండికత్తియ.