(p. 41) atisāramu ati-sāramu. [Skt.] n. Diarrhœa or dysentery. పాచనము. వాతాతిసారము a flatulent disease of this kind by which the belly is swollen. పిత్తాతిసారము bilious vomiting and purging. అతిసారము కనుపించు to have diarrhœa.

(p. 118) āmudamu āṃudamu. [Tel.] n. Castor oil. ఆముదములు castor oil seeds. ఆముదపు చెట్టు āmudapu-cheṭṭu. n. The castor oil tree, palma christi, or, ricinus communis. పెద్దాముదము a species or castor oil used for lamps. చిట్టి ఆముదము a more gentle purging oil used for infants. కొండ ఆముదము, or అడవి ఆముదము or నేపాళము a plant, Baliospermum montunum (Watts.)

(p. 150) ucchūnamu uchchhūnamu. [Skt.] adj. Swollen, turgid, close. దట్టము.

(p. 230) kaṭukarōhiṇi kaṭuka-rōhiṇi. [Skt.] n. Black hellebore, a purging medicine. Ainslie, ii. 310.

(p. 456) churarika chhurika. [Skt.] n. A knife. చురకత్తి. A surgical knife. శస్త్రి.

(p. 624) dhē dhē. [Tel.] n. A word used in urging a horse on faster. 'హయము నదల్చి ధేయనుచు నాటికి దోలుట యొండుదోచె.' కళా. viii.

(p. 672) nulumu , నుల్ము, నులుమాడు or నుల్మాడు nulumu. [Tel.] v. a. To roll (cotton between the hands.) To pull (by the ears.) To twist or curl (the whiskers). To twist or pull (a bullock's tail in urging it on.) వాని మెడ నులిమిరి they wrenched or broke his neck. To dig up, to root up. పెల్లగించు.

(p. 838) pravartulu pra-vartulu. [Tel.] n. Purging, diarrhœa. భేదులు, విరేచనములు.

(p. 850) prēriñcu , ప్రేరేచు, ప్రేరేపు or ప్రేరేపించు prērinṭsu. [Skt.] v. a. To urge, induce, incite, spur, instigate, excite, prompt, urge, encourage. ప్రేరణచేయు. పురికొలుపు. ప్రేరేపణచేయు. ప్రేరకుడు prērakuḍu. n. One who incites or encourages, ప్రేరేపణచేయువాడు. ప్రేరణ. ప్రేరణము or ప్రేపణ prēraṇa. n. Inducement, encouragement, temptation, excitement, instigation, urging. పురికొలుపడము. 'ప్రేరణమును లేనిలేమ.' Sumati. 65. ప్రేరణి prēraṇi. n. A kind of dance, ఒకవిధమైననృత్యము. ప్రేరణీయము prēra-ṇīyamu. adj. Fit to be encouraged, ప్రేరణ చేయదగిన. ప్రేరితము prēritamu. adj. Encouraged or incited, ప్రేరేపబడిన. ప్రేరితుడు prērituḍu. n. One who is induced instigated or encouraged, పురికొల్పబడ్డవాడు. ప్రేరేపకుడు prē-rēpakḍu. (for ప్రేరకుడు.) n. One who urges, or instigates. ఉద్బోధకుడు, పురికొలుపువాడు. In Grammar, ప్రేరణార్థకము the Causal voice.

(p. 900) bēdi or భేది bēdi. [from Skt. భేది.] n. A purge, or purging, looseness of the bowels. పాచనము, విరేచనము. భేరిమందు a purgative. భేదికరమైన purgative.

(p. 927) bhēdamu bhēdamu. [Skt.] n. Dividing. separating, tearing, rending, breaking, భేదనము. Distinction, difference, variation. వేరిమి. A sort, kind, species. Change, alteration, మార్పు. Disagreement, dissension. నైమనస్యము. R. vi. 8. భేదనము bhēdana-mu. n. Dividing, separating, tearing, breaking, discriminating. భేదించుట. భేది or బేది bhēdi. n. That which breaks or penetrates. A purge, or purging. భేదిమందు a purgative medicine. భేదికరమైన purgative. భేదించు bhēdinṭsu. v. n. To vary, differ, deviate. వేరగు. To split, చీలు. వారిమనసు భేదించినది they now differ in their opinions. v. a. To break, split, divide, separate, pierce. To penetrate a secret, resolve a riddle, explain, open. భేదిలు or భేదిల్లు bhēdilu. v. n. To be rent, as the heart. చీలు, బద్దలగు. To become different, వేరగు. 'భేదిల్లెన్ ధరిత్రీంద్రముల్.' Kasikh. iv. 283. భేదకుడు bhēdakuḍu. n. One who cut or divides. One who sows enmity among friends. భేదించువాడు. భేదితము bhēditamu. adj. Cut or divided, భేదింపబడిన. భేద్యము bhēdyamu. adj. That which can be cut or divided, భేదింపదగినది.

(p. 1087) rēla rēla. [Tel.] n. The Purging Cassia, Indian Laburnum, Cassia fistula. (Watts.) శమ్యాకము, అరగ్వధము.

(p. 1146) vānti vānti. [Skt.] n. Vomiting. కక్కడము, వమనము, డోకుకొనడము. వాంతిభ్రాంతి or వాంతిభేది vomiting and purging, cholera. వాంతము vāntamu. adj. Vomited. కక్కబడినది.

(p. 1187) virēcanamu virēchanamu. [Skt.] n. Evacuation by stool, purging. ప్రవృత్తి, భేది,పాచనము. వానికి నాలుగుమాట్లు విరేచనములు అయినది he had four motions. విరేచనకారి virēchana-kāri. adj. Cathartic, purgative. ఖేదిఅయ్యే.

(p. 1246) śastramu ṣastvamu [Skt.] n. A weapon. A surgical instrument a knife. ఆయుధము. శస్త్రవైద్యుడు ṣastra-vāidyuḍu. n. A surgeon, one who used surgical instruments. వ్రణ చికిత్సకుడు. శస్త్రాజీవుడు ṣastrā-jīvuḍu. n. One who lives by his weapons: a man at arms a soldier, a mercenary. ఆయుధములచే బ్రతుకువాడు, ఆయుధీయుడు, దండువాడు. శస్త్రి ṣastri. n. One who carries a weapon. శస్త్రమును ధరించువాడు.