(p. 839) pravīṇamu pravīṇamu. [Skt.] adj. Skilful, versed in, conversant. నిపుణతగల. ప్రవీణత or ప్రావీణ్యము pravīṇata. n. Cleverness, proficiency, skill, ability. నిపుణత. విద్యాప్రవీణత scholarship. ప్రవీణుడు pra-vīṇuḍu. n. One who is skilful or clever, an expert, నిపుణుడు, నేర్పరి. ఆంధ్రభాష యందు మిక్కిలి ప్రవీణులయిన highly accomplished in Telugu.

(p. 1200) vīṇa vīṇa. [Skt.] n. A kind of musical instrument resembling a lute. వీణావాదుడు viṇā-vāduḍu. n. One who plays on the lute. వీణెవాయించువాడు.

(p. 1200) vīṇamu or వీణాము vīṇamu. [Tel.] n. A thin or fine cloth. సిన్నవస్త్రము.