(p. 47) adhīśvaruḍu adhīṣvaruḍu. [Skt.] A supreme lord.

(p. 104) asvaruḍu a-svaruḍu. [Skt.] n. One who has a harsh voice. చెవికింపుకాని స్వరము కలవాడు.

(p. 136) itvaruḍu itvaruḍu. [Skt.] n. A poor man. దరిద్రుడు. A low man. నీచుడు. A wicked man. క్రూరకర్ముడు. A wayfarer. బాటసారి.

(p. 146) īśvari īṣvari. n. The goddess Parvati, wife of Siva. ఈశ్వరీ or ఈశ్వరీచెట్టు worm-wood. నాగదమని. H. iv. 12. ఈశ్వరుడు īṣvaruḍu. n. Lord, king, the supreme ruler of the universe: God A name of Siva, especially in a compound, when the image meant is a linga, as Visvesvara, Rameswara, &c.

(p. 263) kavīśvaruḍu kav-īṣvaruḍu. [Skt.] n. A poet; (lit. a prince of bards.)

(p. 341) kṣmā kshmā [Skt.] n. The earth. భూమి. క్ష్మాజము kshmā-jamu n. A tree. వృక్షము. క్ష్మాధరము kshmā-dharamu. n. A mountain. పర్వతము. క్ష్మాపతి kshmā-pati. n. A king. రాజు. క్ష్మాభృత్తు kshmā-bhruttu. n. A king, a prince. A mountain. రాజు. పర్వతము. క్ష్మావరుడు kshmā-varuḍu. n. A king. రాజు. G. v. 60. క్ష్మాసురుడు kashmā-suruḍu. n. A Brahmin. బ్రాహ్మణుడు UR. G. 448.

(p. 382) guhyamu guhyamu. [Skt.] n. Mystery, secrecy: the private parts: adj. Secret, mysterious. గుహ్యకుడు guhya-kuḍu. n. A kind of demigod, attending on Kubēra. గుహ్యకేశ్వరుడు guhyak-ēṣvaruḍu. n. A name of Kubēra.

(p. 535) tīvaramu tīvaramu. [from Skt. తీవ్రము.] n. Haste, speed. Intensity. త్వరితము. adj. Hurried, hasty, rapid. Intense, scorching. తీవరించు or తీవరపడు tīvarinṭsu. v. n. To hurry. త్వరితపడు, త్వరితపరుచు. తీవరుడు tīvaruḍu. n. A fisherman. నలచేత జీవించేవాడు.

(p. 607) dēvaruḍu dēvaruḍu. [Skt.] n. A title applied chiefly by a wife to a husband's brother, మగనితోడబుట్టినవాడు.

(p. 623) dhīvaruḍu dhī-varuḍu. [Skt.] n. A fisherman. ౛ాలరి.

(p. 713) paramamu paramamu. [Skt.] adj. Best, supreme, most excellent, principal, chief. ఉత్కృష్టము, ప్రధానము పరమగురువు the supreme teacher. పరమపతివ్రత the most virtuous woman. పరమపతివ్రత the most virtuous woman. పరమపదము or పరంపదము parama-padamu. n. Heaven. మోక్షము. పరమపదించు or పరంపదించు parama-padinṭsu. v. n. To depart to bliss, to die, to expire. పరమలబ్ధుడు a great miser. పరమపావనుడు the great purifier, he who wholly sanctifies. పరమహంస an ascetic recluse, ఉత్తమ పదమునొందిన సన్యాసి. పరమయోగి an absolute ascetic. 'సంవత్సర శతంవృణాం పరమాయుర్నిరూపితం.' (B. iii. XI. 12.) one century is the limit of human life. పరమాణువు param-āṇuvu. n. An atom, the invisible base of all aggregate bodies. సూక్ష్మములకంటె సూక్ష్మమైన అణువు. పరమాత్మ. పరమాత్ముడు or పరమము param-ātma. n. The Supreme Being, considered as the soul of the universe. పరబ్రహ్మము. పరమార్థము param-ārthamu. n. The great object of summum bonum of life. Bliss, heaven. పరమాన్నము param-ānnamu. n. Rice pudding, milk boiled with rice and sugar. పాయసము. పరమేశ్వరుడు param-ēṣvaruḍu. n. The Supreme, Lord One of the names of Siva, శివుడు. పరమేష్ఠి param-ēshṭhi. n. Bramha, the Creator. బ్రహ్మ.

(p. 767) puṇyamu puṇyamu. [Skt.] n. Virtue, holiness, merit, excellence, purity. ధర్మము. A good deed, a good or meritorious work or action, a work of supererogation, that which is more than required as a matter of duty. సుకృతము. adj. Virtuous, sacred, holy, pure, righteous. పవిత్రము. Good, excellent, మనోజ్ఞము. Charitable, generous. పుణ్యశ్లోకుడు a celebrated man. పుణ్యకథలు godly legends. పుణ్యకాలము an auspicious time. పుణ్యస్త్రీ (corrupted into పునిస్త్రీ) a happy woman, one whose husband is living. నన్ను ఉత్త పుణ్యానికి కొట్టినాడు he beat me without cause, meaning the same as నిష్కారణముగా. నీపుణ్యముచేత తొందరవచ్చినది (ironical) for this trouble we may thank you. ఇది అంతా మీ పుణ్యము this is all due to you goodness. నీపుణ్యముండును వాని జోలికిమాత్రము పోకు for goodness' sake do not meddle with him. పుణ్యానికి ఇచ్చినపొలము a field granted in free gift. A well known verse says. శ్లోకార్ధేన ప్రవక్ష్యామి యుదక్తం గ్రంథకోటిభిః, పరోపకారః పుణ్యాయపాపాయ పరపీడనం. పుణ్యజనుడు puṇya-januḍu. n. A man of excellence, a holy man, సుజనుడు. A Rākshasa, an evil spirit, రాక్షసుడు. పుణ్యజనేశ్వరుడు puṇya-janēṣvaruḍu. n. Kubēra. పుణ్యబూమి puṇya-bhūmi. n. The Holy land (of the Hindus), i.e., Hindustan, the land between the Himalayas and the Vindhyas. పుణ్యలోకము puṇya-lōkamu. n. Heaven. పుణ్యవంతుడు puṇya-vantuḍu. n. One who is holy or virtuous. ధార్మికుడు, అదృష్టవంతుడు. ఈ విషయములో అతడు చాలా పుణ్యవంతుడు. in this respect he is very lucky. పుణ్యస్త్రీ or పుణ్యాంగన puṇya-strī. n. A good housewife, good woman, lady. పుణ్యాత్ముడు puny-ātmuḍu. n. A holy, pious or charitable person, పుణ్యస్వరూపుడు. పుణ్యాహము puṇy-āhamu. n. A holy or sacred day, పుణ్యదినము. పుణ్యాహవాచనము puṇy-āha-vāchanamu. n. The consecration or hallowing of a ceremony. A ceremonial purification. పుణ్యుడు puṇyudu. n. A holy or virtuous man. పుణ్యులారా O holy men!

(p. 838) pravara or ప్రవరము pra-vara. [Skt.] n. A name, పేరు. Offspring, descendants; family, lineage. గోత్రము, సంతతి, కులము. 'The Gotram is the tribe, containing several Pravaras.' ప్రవరము pra-varamu. adj. Noble, excellent. శ్రేష్ఠమైన. ప్రవరుడు pra-varuḍu. n. An excellent man. శ్రేష్ఠుడు, మేటి.

(p. 922) bhāsamu bhāsamu. [Skt.] n. Light, brilliancy. భాసి bhāsi. adj. Bright, radiant. Pleased. 'అప్పరమేశ్వరేకుగొనియాడదొడంగె వికాసభాసియై.' Vish. ii. 76. భాసిల్లు bhāsillu. v. n. To shine. ప్రకాశిమచు. భాసురము bhāsuramu. adj. Bright, shining. భాస్కరుడు bhāskaruḍu. n. A name of the sun or of fire, సూర్యుడు, అగ్నిహోత్రుడు. భాస్వంతము bhāsvantamu. adj. Luminous, bright. Solar, భాస్వంతుడు bhāsvan-tuḍu. n. The sun. భాస్వరము bhāsva-ramu. adj. Shinning, radiant. n. Phosphorus. భాస్వరత bhāsvarata. n. Glory, splendour, ప్రకాశము. భాస్వరుడు bhāsvaruḍu. n. One who shines, ప్రకాశించువాడు; the sun, సూర్యుడు.

(p. 925) bhū bhū. [Skt.] adj. (In composition) Of the earth. భూకంపము bhū-kampamu. n. An earthquake. భూగతము bhū-gatamu. adj. Buried in the earth. భూచంపకము bhū-champakamu. n. A tree called Kœmpferia rotunda. Rox. i. 16. భూచక్రము bhū-chakramu. n. The earth, or terrestrial sphere. Also, a certain tree. 'గంగరేగు, తక్కలి, ములుగు, లేగి. భూచక్రము, ముక్కప్పకొక్కెస, మొల్లమ్రాను.' H. iv. 20. భూచక్రగడ్డ bhū-chakra-gaḍḍa. n. A large bulbous root, like truffles, dried and used in medicine. భూచ్ఛాయ bhū-ch-chāya. (From భూః and ఛాయ.) n. Darkness. చీకటి. భూజము. bhūjamu. (lit: born (జ) of the earth (భూ) n. A tree, వృక్షము. భూజాని bhū-jāni. n. A king. రాజు. భూతలము bhūtalamu. n. The earth, the globe. భూతిలకము bhū-tilakamu. n. A sort of silk. 'మంచు, పూజంబు, మణిపట్టు, భూతిలకంబు, శ్రీవన్నియము, మహచీనిజీనియును.' BD. iii. 99. భూతులసి bhū-tulasi. n. A species of the sacred Basil tree (తులసి) which keeps off insects from clothes. నేలతులసి. భూదారము bhū-dāramu. n. A hog. పంది. భూదేవి bhūdēvi. n. Mother earth, regarded as a goddess. భూదేవుడు bhū-dēvuḍu. n. A god of this world, i.e., Brahmin. భూధరము bhū-dharamu. n. A mountain, as being a prop or stay of the earth. పర్వతము. భూపతి, భూభుజుడు or భూపుడు bhūpati. n. A king, రాజు. రసభూపతి a certain quack medicine. H. i. 284. బూపతిరుద్రతిలకము bhū-pati-rudra-tilakamu. n. A particular sort of silk. ఒకవిధమైనపట్టు. BD. iii. 116. భూపాళము bhū-pāḷamu. n. The name of a certain tune. రాగ విశేషము. శివభూపాళము a variation of this tune. బూపురము bhū-puramu. n. A diagram used in magic. భూభృత్తు bhū-bhṛittu. n. A king. రాజు. A mountain, కొండ భూరుహము bhū-ruhamu. n. A tree. భూరూపకము bhū-rūpakamu. adj. Landed (property). భూవరుడు bhū-varuḍu. n. A noble person: a venerable man. A king, రాజు. భూసురుడు or భూసురోత్తముడు bhū-suruḍu. n. A lord of earth, i.e., a Brahmin. భూతృణము bhū-tṛiṇamu. n. A fragrant kind of grass, Andropogon schœnauthus. W. చిప్పగడ్డి. భూస్థాపనము bhū-sthāpanamu. n. Burying, inhumation. భూస్వాస్ధ్వము bhū-svāsthyamu. n. Landed property. See భూమి.