(p. 1205) vekali or వెక్కలి vekali. [from Skt. వికలః.] n. A foolish woman or man, వెర్రిది, వెర్రివాడు. మూఢుడు. An eager man, ఆసక్తుడు. 'ఒకవేళకూనరాగము లొక వేళన్ వెకలినవ్వు.' Satyabhama. iii. 126.

(p. 1205) vekka vekka. [Tel.] n. Heat, వేడిమి.

(p. 1205) vekkasamu vekkasamu. [Tel.] n. Excess, an extreme. మిక్కుటము. Satiety, glut, fullness, gorge, plethore. Nausea, loathing, repugnance, disgust, dislike, చీదర, అసహ్యము, దుస్సహత్వము. వెక్కసములు vekkasamulu. n. plu. Disgusting words. దుస్సహవచనములు. 'చకోరకదంబంబుల వుక్కిళ్లకు వెక్కసంబై ముక్కులకు నెక్కి చిక్కంబడి.' Swa. iii. 37. adj. Excessive, extreme. అధికము. Loathesome, disgusting, దుస్సహము. Hard to get, దుర్లభము. వెక్కసపడు or వెక్కసమందు vekkasa-paḍu. v. a. To abhor, to loathe, చీదరపడు, అసహ్యపడు. 'వెక్కసమందుచుకురుపతి, రక్కసుతో ననియె.' M. VI. iii. 99. వెక్కసపాటు vakkasa-pāṭu. n. The act of being disgusted, loathing. వెక్కసించు or వెక్కసమగు vekka-sinṭsu. v. n. To be glutted, or gorged. To exceed, మిక్కుటమగు. 'కన్నులకు వెక్కసంబైన చెన్నుమిగిలి.' Ellana. ii. 114. To become loathesome, disgusting or unbearable, దుస్సహమగు. వెక్కసములాడు vekkasamu-l-āḍu. v. a. To scold, to abuse, తిట్టు. 'అందరుమీదబడి వెక్కసములాడి ప్రహరించి యిల్లువెడలింప.' Sar. D. 386. వెక్కసి vekkasi. n. A loathsome, disgusting or unbearable person, దుస్సహుడు, దుస్సహురాలు.

(p. 1205) vekkiriñcu vekkir-inṭsu. [from Skt. వికారము.] v. n. & a. To jeer, scoff at, ridicule, mimic, అపహసించు, వికారచేష్టలు చేయు. వెక్కిరింత or వెక్కిరింపు vekkirinta. n. Mimicry, jeering, ridicule. అపహాస్యము.

(p. 1205) vekkili or ఎక్కిలి vekkili. [Skt. from హిక్క, cf. Eng 'Hiccough.'] n. Hiccough, retching, హిక్క. plu. వెక్కిళ్లు.

(p. 1205) vekkivekkiyēḍcu vekki-vekki-y-ēḍṭsu. [Tel.] v. n. To sob in crying. ఎగఊపిరి విడుచుచు ఏడ్చు.

(p. 1205) vekku vekku. [from Skt. హిక్క.] v. n. To hiccup. వెక్కిలివిడుచు. To sob in crying n. Hiccup, వెక్కిలి.

(p. 1205) vekkuḍutīge vekkuḍu-tīge. [Tel.] n. The vegetable called Heartpea. Halicacabum cardiospermum. జ్యోష్కాస, జ్యోతిష్మతి.

(p. 1205) vekkuru vekkuru. [from Skt. వికారము.] adj. Ugly, odd, queer. వికారమైన. 'వెక్కురాతాపనులకు.' HD. i. 1382. n. An ugly person, వికారముపట్టినవాడు. 'క చొక్కపు రక్కసికులమున, వెక్కురుజన్మించినాడు.' భాగ. vii.