(p. 1187) virravīgu virra-vīgu. [Tel. వీగు+వీగు.] v. n. To be proud, swell, be puffed up. గర్వించు, ఉబ్బు, మిక్కిలి నిక్కు. 'బటువైవిర్రవీగిపరిపాటిగ బూచి పరాగ పుంజమొక్కటగలయంగ.' Swa. iii. 98. టీ విర్రవీగి, విరియబడి. 'విద్యచేత విర్రవీగువారు.' Vēma. 140. 'క్రతువుచేసెదమనికడువిర్రవీగుచు.' ib. 1847. 'విరివి సంపదలను విర్రవీగినజీవి.' ib. 1521.