(p. 1173) vitā or విత vitā. [from Skt. వ్యర్థ.] adj. Useless, vain, వ్యర్థము, వృథా. వితావిత vitā-vita. adj. Quite useless, మిక్కిలి వ్యర్థము.

(p. 1173) vitāku vitāku. [Tel.] n. Horror, confusion, నిశ్చేష్టత, ఎటునుతోచక కలవరపడి యుండడము, Forgetfulness, absent-mindedness, పారవశ్యము, పరాకు. వితాకు or వితాకుడు. One who is confused or struck dumb. విశ్చేష్టితుడు, పరవశుడు. వితాఖుపడు vitāku-paḍu. v. n. To be confused or confounded, to be at a loss, నిశ్చేష్టితుడగు, ఎటునుతోచక కలవరముగానుండు. 'మార్గముదప్పి కంపలన్ జిక్కి మదిన్ వితాకుపడిచింతము ననుంగుచు.' G. iii. 21.

(p. 1173) vitāna vitāna. [from Skt. విధము.] adv. In the manner of, like విధముగా రీతిగా. 'నక్కయురులలోనచిక్కు కొన్నవితాన.' Ila. iii. 59.

(p. 1173) vitānamu vitānamu. [Skt.] n. An awning, tester or canopy, మేలుకట్టు. A heap, a quantity, సమూహము. Extent, విరివి. 'వినుత సస్యవితానమునకువాన.' Suca. iii. 286. 'భవద్బలవితాసముచీమలచాలుబోలె.' M. v. iii. 364. adj. Empty, శూన్యము. Dull, మందము.