(p. 1237) vrakka or వక్క vrakka. [Tel. from వ్రయ్యు.] n. A piece, fragment, bit. తునుక, బద్ద. వ్రక్కపాయు vrakka-pāyu. v. n. To be cut, తెగు. వ్రక్కపారు vrakka-pāru. v. n. To be cut or split. చీలు, భేదిల్లు. వ్రక్కలించు vrakka-linṭsu. v. a. To split or break in pieces, బద్దలుచేయు. వ్రక్కలింత vrakka-linta. n. The act of cutting in pieces. వ్రచ్చు vraṭsṭsu. v. a. To tear to pieces. చీల్చు, పగల్చు, భేదించు. 'అలబలంబులుజొచ్చి యరటులువ్రచ్చి రావులగొట్టివారణములగట్టి.' HD. i. 1112.