(p. 333) kravyamu kravyamu. [Skt.] n. Flesh, meat. మాంసము. క్రవ్యాదుడు or క్రవ్యాశడుడు kravyāduḍu.; n. A cannibal, a carnivorous giant. పచ్చిమాంసమును తినువాడు. A Rakshasa రాక్షసుడు.

(p. 896) bṛhattu or బృహతి bṛihattu. [Skt.] adj. Great, large. గొప్ప. బృహద్గంగ bṛihad-ganga. n. The main (stream of the) Ganges. బృహద్బీజము bṛihad-bījamu. n. Swelled testicle, Orchitis, అండవృద్ధి. బుడ్డ. బృహద్భానువు bṛihad-bhānuvu. n. An epithet of the god of fire. అగ్ని. బృహద్వ్యాధి bṛihad-vyādhi. n. Leprosy. బృహన్నల bṛihannala. n. A name assumed by Arjuna in his exile.

(p. 1018) mūlamu mūlamu. [Skt.] n. A root, వేరు. Origin, commencement, beginning. మొదలు. Capital, principal, సంచిమొదలు. A text, as opposed to its commentary. ఈ కలహమునకు మూలమెవరు who was the beginning of this quarrel? అది సమూల నాశనమైనది it is ruined, root and branch. ఋషిమూలము నదిమూలము విచారింపరాదు you must not inquire into the origin of a Rishi of a river. ఆ సంగతిని ఆమూలాగ్రముగా విచారించినాను I examined it throughly. Means, an instrument. In Algebra, the root of quantity. adj. Radical, main, principal, primeval. ప్రధానమైన. మూల విగ్రహము the chief image in a temple. మూలకము mūlakamu. n. The horse radish. ముల్లంగి. మూలదుంప the principal root. మూలముగా mūlamu-gā. adv. Through, by means of, ద్వారా. మూలధనము mūla-dhanamu. n. Capital, principal, stock. మొదటిరూకలు. మూల బంధనము mūla-bandhamu. n. A foundation. పునాది. మూలభూతము mūla-vitamu. adj. Original. ప్రధానమైన. మూలభూతుడు mūla-bhūtuḍu. n. One who is the origin. ప్రధానుడు. మూలమట్టు or మూలముట్టు mūla-muṭṭu. adv. Entirely. అమూలముగా. మూలవ్యాధి or మూలశంక mūḷa-vyādhi. n. The disease called piles. రక్తమూలము bleeding piles, hæmorrhoids. Ainslie. మూలస్థానము mūla-sthānamu. n. The shrine in a temple. మూలవిగ్రహము ఉండు స్థలము. మూలాధారము mūl-ādhāramu. n. The basis or source. The bottom. The chief support. The Sacrum. The coccyx.

(p. 1234) vyādhi vyādhi. [Skt.] n. Disease, sickness, disorder. రోగము, తెవులు. వ్యాధి గ్రస్తుడు or వ్యాధితుడు vyādhi-grastuḍu. n. A sick man, a patient, వ్యాధిగలవాడు, తెవులుగొంటు.

(p. 1234) vyādhuḍu vyādhuḍu. [Skt.] n. A fowler, a hunter. బోయవాడు A wicked or cruel man, దుష్టుడు.

(p. 1256) śūla or శూలము ṣūla. [Skt.] n. A darting or throbbing pain, a racking pain, a twitch, నొప్పి, పోటు. పక్కశూల a stitch in the side. కడుపుశూల the colic. హృదయశూల pain or distress of mind. గ్రహణశూల inauspiciousness. శూలము ṣūlamu. n. A sharp pointed weapon, a lance, pike, or dart; an iron pin or spit; a stake for impaling. A trident. సలాక, కొర్రు, త్రిశూలము. 'శూలపృథవణిజ్ వ్యాయము.' A. iv. 285. 'శూలాంగద్దపైసొరిది గూర్చుండి.' Pal. 374. శూలపాణి or శూలధరుడు ṣūla-pāṇi. n. Lit. one who bears the trident: an epithet of, Siva, శివుడు. శూలవ్యాధి ṣūla-vyādhi. n. Piercing pain in the side, కడుపునొప్పి. శూలాకృతము or శూల్యము ṣūlā-kṛitamu. adj. Roasted on a spit. ఇనుప సలాకయందు గ్రుచ్చి పక్వముచేసిన. శూలి ṣūli. n. One who bears a trident; an epithet of Siva, రుద్రుడు.