(p. 42) adantramu or అదంతరము adantramu. [Corrupted from Skt. అతంత్రము] n. Instability, weakness. Dependence, helplessness. అస్థిరత, అస్వతంత్రము.

(p. 67) abala a-bala. [Skt. lit the weak one.] n. A woman. ఆడుది.

(p. 90) alpamu alpamu. [Skt.] adj. Trifling, mean, slight, small, little, petty. స్వల్పమైన, నీచమైన, చిన్న. అల్పకార్యము a small matter. అల్పజ్ఞుడు one that knows little, an ignorant man. అల్పకృష్టి short-sightedness, narrow-mindedness. అల్పప్రాణి a weak creature. అల్పబుద్ధి little-mindedness. అల్పవయస్కుడు one who is tender in age, a mere youth. అల్పాచమనము Urine. అల్పాయుస్సు Tender age. అల్పాయుష్కుడు A short lived man. అల్పారంభము A small beginning. అల్పాహారము A light meal. అల్పుడు n. A mean wretch. నీచుడు, క్షుద్రుడు.

(p. 111) āḍa āḍa. [Tel. corrupted from ఆడు] adj. Female. ఆడగుంపు a mob of women. ఆడకండ్లదానను I am a timid woman ఆడకూతురు a woman. ఆడతనము āḍa-tanamu. n. Womanishness, weakness. ఆడది āḍadi. A woman; plural ఆడవాండ్లు or ఆడవాండ్రు ఆడపడుచు āḍa-paduṭsu. A girl, a young woman. ఆడపాప āḍa-pāpa. Girl. A lady in waiting, a handmaid. ఆడమనిషి āḍa-manishi. A woman.

(p. 152) uḍugu uḍugu. [Tel.] v. n. To fall away, grow thin, lean or emaciated, decrease, to be cast off, to be removed as a stone or chain: to be exhausted. To pause, halt, stop. To cease, abate, leave, quit, or relinquish anger. To cease or depart as desire. To be shaken (as a resolution.) M. II. if. 126. కానుపు ఉడిగినది breeding has ceased. ఉడుగక ceaselessly, incessantly, without intermission. ఎగతెగక. ఉడుకువ uḍukuva. [Tel. ఉడుగు+కువ] n. Cessation. Rest. ఊరట, ఉపశమనము. ఉడిగించు uḍiginṭsu. [Tel. causative of ఉడుగు] v. a., To weaken, to lower or starve. To loosen. To turn out, cause to leave, &c., to check, stop, bridle. To remove, do away with. పొగొట్టు.

(p. 200) ēraṇḍamu ēraṇḍamu. [Skt.] n. The castor oil plant (proverbially weak or pithless 'నిరస్తపాదపేగ్రామే ఏరండోపిద్రుమాయతే' (proverb) in a barren spot any shrub is called a tree.

(p. 216) ōgu ōgu. [Tel.] n. Evil, harm, wickedness. కీడు. ఓగు. n. A fool, a weak creature. ఒంట్లో ససిలేనివాడు. A wicked man దుర్మార్గుడు 'ఓగునోగుమెచ్చు.' అది బాగో ఓగో ముందుకు తెలియును whether it is good or bad will be known by and bye.

(p. 288) kuṇṭi kunṭi. [Tel.] adj. Lame, crooked. గాలికుంట్లు windgalls, rheumatism. కుంటితనము kunṭi-tanamu. n. Lameness, a crippled state. కుంటుkunṭu. n. Lameness, crookedness. A lame man కుంటు పిచ్చుక, కుంటివాడు. v. n. To limp, to go lame. కుంటుపడు kunṭu-paḍu. v. n. To become lame. కుంటియగు. To fail, or break down as an undertaking. విఘ్నమగు. 'అపుడుద్దాలకు డాగ్రహించి నిజభార్యంజూచి నిర్బాగ్యురా, లపవిత్రంబగుపార్వణంబు నవలిలంబెంటపైవైచి కుం టుపడంజేసితి శ్రాద్ధకర్మమని.' Jai. iv. 111. To be diminished తగ్గు. To be cut off తెగు. కుంటుపారు kunṭu-pāru. v. n. To become weak. బలహీనమగు.

(p. 307) kṛśamu kṛiṣamu. [Skt.] adj. Thin, lank, slender, weak, feeble. బక్క, సన్నము. కృశత or కృశత్వము kṛiṣata. n. Leanness, thinness. కృశాంగి a slender girl.

(p. 338) kva kva. [Skt.] adv. Where? ఎక్కడ? 'క్వసూర్యప్రభవోవంశం క్వచాల్పవిషయామతిః' Where is the race descended from the Sun, and where is my weak wit? Where the comparison!

(p. 440) catikilu , చతికిలబడు or చదికిలు ṭsatikilu. [Tel.] v. n. To sink or fall down, from fatigue or weakness, to succumb, yield, give way. To sit flat on the ground, not on the folded legs. పిర్రలు నేలనాను.

(p. 442) capacapa ṭsapa-ṭsapa. [Tel. anuk.] adv. Pleasantly, sweetly. Poorly, weakly.

(p. 422) civuku chivuku. [Tel.] v. n. To rot, to be damaged, weakened, wasted or spoilt. సారహీనమగు. To pine with grief or sorrow. చివికిన rotten, damaged, శిధిలమైన, కుళ్లిన; pining కలతనొందిన. చివుకు n. Corruption, spoiling, rotting. Pining మనస్సుకలత నొందడము. చివుక్కు chivukku. adv. Impetuously, rampantly, briskly, with agility. చివుక్కున at once, suddenly. చివుక్కురుమను to be confused or agitated in mind మనస్సుకలుగు.

(p. 564) tōṭa tōṭa. [Tel.] n. A garden. తోటకాపు, తోటమాలి, తోటవాడు or తోటీడు' a gardener. తోటకూర tōṭa-kūra. n. Greens, garden herbs. The green produce of a garden is divided into ఆకుకూరలు or తోటకూరలు vegetables, the leaf of which is eaten, such as spinach and cabbage: and కాయకూరలు of which the pod, fruit, or head is eaten, such as brinjals, cucumbers, &c. కొయ్యతోటకూర or కొయ్యగూర is the phrase for all such plants as sprout after being cut, like camomile: and పెరుగుతోటకూర is the class of herbs which do not send forth shoots after being cut. తోటకూర is also a particular herb, called Braid in French. Amaranthus Tristis, (Rox. iii. 604.) Amaranthus gangeticus, or Amaranthus oleraccus. పెద్దతోటకూర Amaranthus giganteus. దొగ్గలితోటకూర Amaranthus polygamus. ముళ్లతోటకూర or నల్లదొగ్గలితోటకూర the Pricklly Amaranth, Amaranthus spinosus. ఎర్రకోడిజుట్టు తోటకూర or మయూరశిఖి Celosia cristata (Watts.) సిగ్గనగా తోటకూరవంటిది modesty grows anew in the heart like a cropped herb. తోటకూరవంటి like mere green stuff, i.e., weak, feeble తోటకూరవంటిపని a mere greenherb business. తోటకూరగింజవంటిది small as a mustard seed.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.