(p. 217) ōza ōza. [Tel.] n. Order క్రమము. Way, manner విధము. Nature స్వభావము. A command ఆజ్ఞ. Vigor, zeal, joy ఉత్సాహము, ఎచ్చరిక. Fear భయము. Thought, idea, intent. Counsel, wisdom, good sense యోచన. In arithmetic, an uneven or odd number. A row, or range. వరుస. A teacher ఉపాధ్యాయుడు. (another form of ఓ౛్జ) 'సింగం బాకటితో గుహాంతరమునం ౛ట్పాటుమైనుండిమా సంతస్ఫూర్జితయూధదర్శనసము ద్యత్రోధమైనవచ్చునో ౛ంగాంతారనివాస భిన్నమతినస్మచ్ఛేనపైవీడవచ్చెన్ గుంతీసుతమధ్యముండుసమరస్థేమాభి రామాకృతిన్.' M. Virāṭa. 93. Like a lion bursting forth in rage. 'ఓ౛గాదిట్లాడనోనీకు' L. vii. 7. 'ఒడలి గుణమువేర యో౛వేర' Vēmana. ఓ౛పడు ōza-paḍu. v. i. To be settled, to be set right క్రమపడు. ఓ౛బంతి or ఓ౛్జబంతి ōzabanti. n. The way shown by the teacher ఉపాధ్యాయుడు చూసిన పద్ధతి. A copy set by him మేలుబంతి.

(p. 404) candruḍu chandruḍu. [Skt.] n. The moon; the regent of the moon. చంద్రుడు ఉదయించినాడు the moon arose. చంద్రుడు అస్తమించినాడు the moon set. రామచంద్రుడు the moon-like or beautiful Rāma. చంద్రముఖి chandra-mukhi. n. A beautiful woman. చంద్రమూల chandra-mūla. n. The plant called Kœmpferia Galanga. Rox. i. 15. చంద్రవంక chandra-vanka. n. A half-moon, or crescent. Also, a kind of jewel worn on the head. చంద్రవంకలు a sort of rice. H. iv. 156. చంద్రవంశము the Lunar Race of Kshatriya kings. చంద్రశాల n. An upper room, on the house top. మేడమీదియిల్లు, మేడచివరిగది. (A. i. 2.) చంద్రశిల n. Moonstone. See చంద్రకాంతము. చంద్రశేఖరుడు chandra-ṣēkha-ruḍu. n. The crescent-crowned god, i.e., Siva. చంద్రహాసము chandrahāsamu. n. Radiance, flashing, sheen. A sword కత్తి. Name of the sword of Kubēra or Rāvaṇa. చంద్రాతపము chandrā-tapamu. n. Moonlight. T. ii. 36. వెన్నెల. చంద్రాయుధము chandr-āyudhamu. n. A crescent headed arrow. NH. v. 160. చంద్రిక chandrika. n. Moonlight: a pale red tint. An illustration, an essay, a treatise. The reddish envelope of a letter written on palm leaves. చంద్రికచీరలు (A. iv. 36.) white cloths తెల్లబట్టలు. చంద్రోదయము chandrōdayamu. n. The rising of the moon. An awning used at festivals. A kind of medicine. ప్రబోద చంద్రోదయము 'the masterpiece of wisdom' --(the name of a certain work.)

(p. 414) cit chit. [Skt.] n. Intellect, understanding. In compounds T as usual becomes D; as చిదంబరము; and elsewhere N. as చిన్మయ. Thus చిదాదిత్య a seeming sun; that which looks like a sun. L. i. 98. చిద్విలాసము chid-vilāsamu. n. Mental enjoyments, literary pleasures. Adventures. చిన్మయము chin-mayamu. adj. Spiritual, mental, intellectual. Invisible. Immaterial, impassive. చిన్మాత్రము chin-mātramu. n. The spirtual body. The intellectual form. చిమ్మద్ర chin-mudra. n. The impress of wisdom. జ్ఞానముద్ర. A. v. 170.

(p. 471) jñānamu gnyānamu. [Skt.] n. Wisdom, knowledge. తెలివి. Higher knowledge. Theology. మోక్షవిషయమైన బుద్ధి. Philosophy. In some compounds it may be rendered supernatural. జ్ఞానకాండము gnyāna-kānḍamu. n. The doctrinal portion of the Vedas which contains the esoteric teaching relating to the spiritual knowleldge. The doctrine of Faith as opposed to that of Works. జ్ఞానదృష్టి gnyāna-dṛshṭi. n. Spiritual vision, supernatural intelligence, the prophetic eye: second sight. Clairvoyance. జ్ఞాననిద్ర gnyāna-nidra. n. A deep unnatural sleep, such as occurs in Mesmerism. Ecstasy. A metaphysical delirium which suspends the senses. యోగనిద్ర. జ్ఞానమార్గము gnyāna-mārgamu. n. The path of wisdom; the doctrine that salvation is to be obtained by means of meditation on, and the consequent union with the Supreme Spirit. జ్ఞానశరీరము gnyāna-ṣarīramu. n. The spiritual body: as distinguished from the corporeal body. (స్థూలశరీరము, or మాయాశరీరము.) జ్ఞానస్వరూపము gynāna-svarūpamu. n. The spiritual form or image, invisible to the mortal eye. జ్ఞాని gnyāni. n. One who possesses wisdom, a philosopher, a sage, a prophet, an inspired teacher. జ్ఙానముగలవాడు. జ్ఞానేంద్రియము gnyānēndriyamu. n. An organ of perception. A supernatural sense, such as the power of perceiving spirits. See Tantra Rajam. XVII. 4. జ్ఙానేంద్రియములు senses of perception or knowledge as opposed to కర్మేంద్రియములు senses of action. The five senses of man as త్వక్కు Touch, చక్షువు Sight, శ్రోత్రము Hearing, జిహ్వ Taste and ఘ్రాణము Smell.

(p. 471) jñānamu gnyānamu. [Skt.] n. Wisdom, knowledge. తెలివి. Higher knowledge. Theology. మోక్షవిషయమైన బుద్ధి. Philosophy. In some compounds it may be rendered supernatural. జ్ఞానకాండము gnyāna-kānḍamu. n. The doctrinal portion of the Vedas which contains the esoteric teaching relating to the spiritual knowleldge. The doctrine of Faith as opposed to that of Works. జ్ఞానదృష్టి gnyāna-dṛshṭi. n. Spiritual vision, supernatural intelligence, the prophetic eye: second sight. Clairvoyance. జ్ఞాననిద్ర gnyāna-nidra. n. A deep unnatural sleep, such as occurs in Mesmerism. Ecstasy. A metaphysical delirium which suspends the senses. యోగనిద్ర. జ్ఞానమార్గము gnyāna-mārgamu. n. The path of wisdom; the doctrine that salvation is to be obtained by means of meditation on, and the consequent union with the Supreme Spirit. జ్ఞానశరీరము gnyāna-ṣarīramu. n. The spiritual body: as distinguished from the corporeal body. (స్థూలశరీరము, or మాయాశరీరము.) జ్ఞానస్వరూపము gynāna-svarūpamu. n. The spiritual form or image, invisible to the mortal eye. జ్ఞాని gnyāni. n. One who possesses wisdom, a philosopher, a sage, a prophet, an inspired teacher. జ్ఙానముగలవాడు. జ్ఞానేంద్రియము gnyānēndriyamu. n. An organ of perception. A supernatural sense, such as the power of perceiving spirits. See Tantra Rajam. XVII. 4. జ్ఙానేంద్రియములు senses of perception or knowledge as opposed to కర్మేంద్రియములు senses of action. The five senses of man as త్వక్కు Touch, చక్షువు Sight, శ్రోత్రము Hearing, జిహ్వ Taste and ఘ్రాణము Smell.

(p. 605) dūramu dūramu. [Skt.] n. Distance. (Metaphorically) Distance in point of time. ఇంతదూరము all this while. దూరముగా చూడు look before you, consider well. adj. Distant, far. దూరదేశము a distant land. దూరపుదాయాది a distant heir. ఇది వ్యాజదూరమైయున్నది it is beyond a doubt. దూరముగా dūramu-gā. adv. Afar.దూరగుడు dūraguḍu. n. One who is far from (anything) బుద్ధిదూరగుడు he who is far from wisdom. దూరదర్శి dūra-darṣi. n. A sage, one who has foresight. దూరపు యోచనకలవాడు. దూరదృక్కు dūra-dṛikku. n. Farsightedness. దూరభారము dūra-bhāramu. n. A great distance. దూరుడు dūruḍu. n. He who is far from. దుష్టప్రవర్తనదూరుడై being far above such wickedness.

(p. 622) dhiṣaṇa dhishaṇa. [Skt.] n. Sense, wisdom, understanding: the intellect. బుద్ధి, మనీష. ధిషణుడు dhishaṇuḍu. n. A name of Brihaspati.

(p. 826) prajña pra-gnya. [Skt.] n. Intelligence, understanding, good sense, cleverness. ప్రజ్ఞలు pragnyalu. n. plu. Boasting words. 'వట్టి ప్రజ్ఞలు ప్రేలునవ్వారబరధ' She talks big. S. iii. 24. ప్రజ్ఞానము pra-gnyānamu. n. Knowledge, wisdom. తెలివి, బుద్ధి. A sign, గురుతు, ఆనవాలు. ప్రజ్ఞాపత్రిక pragnyāpatrika. n. A paper stuck in a volume to shew the place. A book mark. ప్రజ్ఞుడు pragnyuḍu. n. A learned man. పండితుడు. A bandy-legged man. పంగటి కాళ్లవాడు.

(p. 892) buddhi buddhi. n. Intelligence, intellect, understanding, mind, judgement, sense, wisdom, intention, inclination. judgement, advice. ఇప్పుడు బుద్ధివచ్చినది I have been taught a lesson, I am convinced of my fault. పడుచుబుద్ధి a childish whim or notion. బుద్ధిపుట్టించు to suggest an idea. బుద్ధి ఉదయించినది the thought occurred. ఇది నీకు బుద్ధికాదు it is not wise on you part to do so. బుద్ధి (like చిత్తము) is a colloquial reply, equivalent to 'as you please.'బుద్ధిచెప్పు buddhi-cheppu. v. a. To admonish, exhort, advise. To reprimand or chastise. నాకు ఏమి బుద్ధి చెప్పుతారు what would you advise me to do? కొమారునికి బుద్ధిచెప్పినాడు he reprimanded his son. బుద్ధిపూర్వకముగా intentionally, on purpose, advisedly. నేను బుద్ధియెరిగిననాటనుండి as long as I can recollect. బుద్ధియెరిగిన తర్వాత after he grew to be a man. బుద్ధితెచ్చుకొను buddhi-teṭsṭsu-konu. v. n. To come to one's senses or recover one's wits. బుద్ధిమంతుడు buddhi-mantuḍu. n. A sensible person, a wise man. బుద్ధిగలవాడు. బుద్ధిహీనత buddhi-hīnata. n. Stupidity, folly. అవివేకము. బుద్ధిహీనుడు buddhi-hīnuḍu. n. A fool, a man devoid of sense.

(p. 910) bōṭi bōṭi. [Tel. from బోడి q. v.] n. A damsel, a woman. స్త్రీ. A female companion, చెలికత్తె. adj. Like, resembling. వంటి, వంటివాడు. బోటికత్తె bōṭi-katte. n. A female companion, చెలికత్తె. బోటితనము bōṭi-tanamu. n. Female wit, woman's wisdom. జాణతనము. 'నాటకంబులు బూటకంబులు బోటితనంబులునీటులు.' Jaganna. ii. 9.

(p. 980) mālu mālu. [Tel.] v. n. To be laid aside, to be desisted from. To be spoiled or ruined, చెడు, నశించు. మాలిన mālina. adj. Devoid of, విహీనమైన పనికిమాలిన or కొరమాలిన useless. పాలుమాలిన idle. సిగ్గుమాలిన shameless. పనికిమాలి (or పనిలేక) దీన్ని చేసినావా did you do this for want of something to do or out of mere idleness? ఈ మాటలు వినియోగముమాలినవి these statements are useless. కరుణమాలిన relentless, merciless. 'కరుణమాలినయట్టి కైకకువెరచి.' DRyo. 136. దిక్కుమాలిన helpless. ఎరుకమాలిన devoid of wisdom, senseless. వావిమాలిన incestuous. మాలుచు, మాల్చు, మాలుపు or మాల్పు māluṭsu. v. a. To set aside, stop. మానుచు. దాని బయిసి మాలిచిరి they humbled her.

(p. 1174) vidūramu vi-dūramu. [Skt.] adj. Very far or remote. నిండాదూరమైన. వివేకవిదూరుడు he who is wholly devoid of wisdom. 'తమతమ్ముల వివేకవిదూరుల.' M. I. i. 129.

(p. 1228) vaiduṣi or వైదుష్యము vaidushi. [Skt. from విదుషి.] n. Learning, wisdom. విద్వద్బావము, విద్వాంసునితనము, పాండిత్యము, జ్ఞానము.

(p. 1256) śūnyamu ṣūnyamu. [Skt.] adj. Empty, void, blank, lonely, deserted destitute of, రిక్తమైన, ఉత్త, నిర్జనమైన, రహితమైన, పాడు. శూన్యహస్తుడై empty handed. శూన్యవిపినము a lonely wilderness. n. A dot, spot, cipher. Vacuum; nothing. నున్న, పూజ్యము, లేమి. Witchcraft, sorcery, పంపు. శూన్యము పెట్టు to injure or kill by sorcery, పంపు. శూన్యముపెట్టు the black art. శూన్యకత్తె ṣūnya-katte. n. A sorceress or witch, పంపుచేసే స్త్రీ. శూన్యగాడు ṣūnya-gāḍu. n. A sorcerer, a wizard, an enchanter, పంపుచేసేవాడు. శూన్యపుబొమ్మ ṣūnya-pu-bomma. n. An effigy. శూన్యవాదము ṣūnya-vādamu. n. Atheism. శూన్యవాది ṣūnya-vādi. n. An atheist. నాస్తికుడు. శూన్యుడు ṣūnyuḍu. n. (In composition,) one destitute of, విహీనుడు. నాడు జ్ఞానశూన్యుడు he has no wisdom. వివేకశూన్యుడు one who has no wit or genius.

(p. 1389) hīnamu hīnamu. [Skt.] adj. Bad, low, mean, vile, base. Left, abandoned. తుచ్ఛమైన, నీచమైన, వర్జితమైన, విడువదగిన, రహితమైన, లేని. In compound words it denotes Bereft of, without, destitute or deprived of, free from. హీనవృత్తి a mean occupation. అతడు హీనదశలోనున్నాడు he is in low circumstances. హీనస్వరము a low voice. హీనజాతియైన degraded, outcast. హీనజాతివాడు an outcast. 'హీనప్రజ్ఞుడు.' M. XII. iii. 328. హీనత, హీనత్వము or హైన్యము hīnata. n. Lowness, meanness, baseness. Want, defect, నీచత్వము, అల్పత్వము, లోపము, లేమి. బలహీనత weakness, debility. బుద్ధిహీనత foolishness. 'హీనస్థానమున విభవహీననత నిట్లుండి.' M. XII. iv. 414. 'ఆచారహీనత యతిలోభము.' M. XIII. iv. 305. హీనరాశి hīna-rāṣi. n. The lowest part of a rick or heap. హీనవాది hīna-vādi. n. The loser in an argument or law suit. ఓడినవాడు. వారు హీనవాదులయిరి they came off losers. హీనుడు hīnuḍu. n. A low, mean or base man. (In composition) he who is without, destitute of, or deprived of. అల్పుడు, నీచుడు, రహితుడు. అంగహీనుడు he who is defective in a limb, he who is crippled. వస్త్రహీనుడు he who is without clothes. కులహీనుడు a man of low caste. బుద్ధిహీనుడు he who is without wisdom. రూపహీనుడు he who is devoid of beauty. ధనహీనుడు. a penniless man, a poor man. లజ్జాహీనుడు he who is without shame.