(p. 2) aṅkamma ankamma. [Tel. n. అంకు+అమ్మ.] A village goddess, usually worshipped by the Panchamas. అంకచండాలము a filthy mass.

(p. 51) anārādhyuḍu an-ārādhyuḍu. [Skt.] adj. n. Unhonoured. He who is not worshipped. పూజ్యుడుకానివాడు.

(p. 72) abhyarcana abhy-archana. [Skt.] n. Worship, reverence. పూజ. అభ్యర్చించు abhyarchinṭsu. v. t. To worship. అభ్యర్చితుడు one who is worshipped.

(p. 83) arca, arcana or అర్చనము archa. [Skt.] n. Worship, adoration. సపర్య, పూజ. This is of 8 kinds: ముగ్గు, సుగంధము, అక్షతలు, పుష్పము, ధూపము, దీపము, ఉపహారము, తాంబూలము. అర్చకత్వము archaka-tvamu. [Skt.] n. The office of an officiating priest. నంభితనము, పూజచేయుట. అర్చకుడు archa-kuḍu. n. An officiating priest. పూజచేయువాడు, నంబివాడు. అర్చించు archinṭsu. v. a. To worship, adore, offer, as flowers. పూజించు. అర్చితుడు n. One who is worshipped.

(p. 114) ādi ādi. [Skt.] n. The beginning. మొదలు Also, an aim గురి. ఆదిని at the beginning, at first. ఆదిముని an ancient prophet. ఆదిశేషువు ādi-ṣēshuvu. [Skt.] n. The old dragon, who is worshipped as the supporter of the earth. ఆది, ఆదిగా ādi. n. Etcetera. వాని గృహాదులు his house, &c. మన్వాదులు Manu and others. ఉత్తరాది నుంచి వచ్చినారు they came from the north. ఉత్తరాదివాండ్లు people of the north. దక్షిణాది సరుకులు goods imported from the south. ఆదికము ādikamu. n. Etcetera. అన్నాదికములు food, &c. ఆదికొను ādi-konu. v. i. To have one's eye on కన్ను వేయు 'వృషభమున కాదికొను బెబ్బులియుంబోలె.' భార: విరాట. v. ఆద్యంతములు (ఆది+అంతము) first and last. ఆద్యంత రహితుడు He who is without origin and end. God.

(p. 121) ārādhiñcu ārādhinṭsu. [Skt. lit సంతోషపరుచు.] v. a. To worship, to pray, to adore. మ్రొక్కు ఆరాధకుడు ā-rādha-kuḍu. n. Worshipper. ఆరాధనము ārādhanamu. n. Worship, prayer. ఆరాధితము ārādhitamu. adj. That which is worshipped. ఆరాధనీయము or ఆరాధ్యము ā-rādhanīyamu. adj. Worthy of reverence. ఆరాధ్యుడు ārādhyuḍu. n. His reverence, the venerable, a title given to those Bramins who are of the lingayat caste.

(p. 164) upāsana upāsana. [Skt.] n. Service, worship. సేవ, ఆరాధనము. ఉపాసించు upāsinṭsu. v. t. To wait on, worship. సేవించు, ఆరాధించు. ఉపాసకుడు upāṣakuḍu. n. A worshipper, a devotee. ఆరాధకుడు. ఉపాస్తి upāsti. n. Service, worship. ఉపాసన. V. P. iv. 143. ఉపాసితుడు ūpāsituḍu. n. One who is worshipped. సేవితుడు. ఉపాస్యుడు ūpāsyuḍu. n. One who is fit to be worshipped సేవ్యుడు.

(p. 218) ōbuḍu ōbuḍu. [Tel.] n. One of the gods worshipped by the Chentsus, a jungle tribe.

(p. 268) kāṭamarāju kāṭama-rāju.[Tel.] A rustic divinity like Silenus, worshipped by shepherds. See కాట్రేడు.

(p. 369) gillu gillu. [Tel.] v. a. To pinch, or nip with the nails. To remind by giving a pinch. గిల్లుడు gilluḍu. n. Pinching. గిల్లుకొను to pinch oneself. గిల్లుపత్రి gillu-patri. n. A billet or note. See కిల్లాకు. A religious rite among the Saivas, during which the worshipper nips a leaf.

(p. 371) guṇḍanna gunḍanna. [Tel.] n. A rustic deity worshipped by potters.

(p. 388) gobbi gobbi. [Tel.] n. Name of a Hindu goddess. The name of a feast or holiday kept by girls in the month Pushyam. గొబ్బెమ్మ a lump of cowdung worshipped as a goddess on this occasion; a dance practised by young girls. గొబ్బికాయలు gobbi-kāyalu. n. A sort of grain H. iv. 156. గొబ్బిచెట్టు gobi-cheṭṭu. n. A plant called Barleria longifolia, కోకిలాక్షకము. One kind is నీరుగొబ్బి. గొబ్బిళ్లు gobbiḷḷu. n. Capering: dancing. (V. P. VII. 211.) Dancing in honour of a god. Salutation, respects. దండము, నమస్కారము. 'రగడ వజ్రపురిలో తావళమై చిక్కిన గోపప్రియునకు గొబ్బిళ్లనుచును.' H.iv. 273.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 405) camasamu chamasamu. [Skt.] n. A square cup out of which all the worshippers at a Yajna drink the juice of the acid aselepias. చతురస యజ్ఞపాత్రము.

(p. 458) jagati , జగత్తు or జగము jagati. [Skt.] n. The world: the earth. ప్రపంచము, భూలోకము. people. Men in general జనము. జగజ్జ్యోతి jagaj-jyōti. adj. Bright, radiant flaring. ఆ వజ్రము జగజ్జ్యోతిగానున్నది that diamond is a paragon of brilliancy. జగత్ప్రాణుడు jagat-prāṇuḍu. n. Air, వాయువు. జగద్విదితము celebrated: known to the world. జగన్నాధుడు jagan-nādhuḍu. n. Lord of the world, an epithet of Vishṇu as worshipped at the shrine in Puri in Orissa. జగన్నుత celebrated. జగచ్చక్షువు jagach-chakshuvu. [Skt. జగత్+చక్షువు.] n. The eye of the world, i.e., the sun.