(p. 242) kanna kanna. [Tel.] adj. (Contracted from కనిన who begot). 'By birth' (a parent) as distinguished from పెంపుడు 'by adoption.' కన్నతండ్రి one's own father or natural father; కన్నతల్లి one's own mother; కన్నబిడ్డ a child by birth, not by adoption. కన్న (i.e., కనిన seen, perceived.) adj. Any, miscellaneous, indiscriminately taken, vile. కన్నకూళ్లు any food that one could get. కన్నమాటలు vile language. కన్నవాడు anybody, without selection. కన్నవారు strangers, anybody. కన్నచోట anywhere. In Paraj. v. 46. కన్నదిగతిగా in any way or direction, headlong. కాకి కన్నది తింటుంది the crow eats trash.

(p. 242) kannagāḍu kanna-gāḍu. [Tel. from కన్నము.] n. A house breaker.

(p. 242) kannapōvu kanna-pōvu. [Tel.] v. n. To be pierced through by a robber as a wall. కన్నమువేయబడు.

(p. 242) kannamu kannamu. [Tel.] n. A hole made by burglars through a wall. నేలకన్నము a way dug under a wall by thieves. BD. v. 701. కన్నపుకత్తి kannapu-katti. n. A housebreaker's wrench. A sharpened bar of iron to bore a hole through a wall. కన్నపుముట్టు or కన్నకోల kannapu-muṭṭu. A crowbar used in digging such a hole; called in thieves' slang, a jemmy, betty, or a rook. కన్నముపెట్టు or కన్నమువేయు kannamu-peṭṭu. v. n. To commit burglary, to dig through a wall.

(p. 352) gaḍiya gaḍiya. [Tel.] n. A bolt or bar. గడెమ్రాను. గడియజేయు to bolt or fasten a bolt. గడియకన్నము a hole bored by a thief, through which he puts his hand to draw back the bolt. గడియ or ఘడియ n. A Hindu hour which consists of twenty four English minutes, and thus forms the sixtieth part of a day. గడియకు ఒక మాట చెప్పెను he changed his opinion hourly. గడియ యేడైయుండగా each hour seemed a year. గడియారము gaḍiyā-ramu. n. A clock, originally a cup for measuring the hours by sinking in water. జేబుగడియారము a watch.

(p. 353) gaḍe or గడియ gaḍe. [Tel.] n. A bolt. గడెకన్నము Same as గడియకన్నము. గడెకాళ్లుగల gaḍe-kāḷḷu-gala. adj. Spindle-shanked. గడెమాను. gaḍe-mānu. n. The wooden bar or bolt of a door.

(p. 802) pokāru or పోకారు pokāru. [Tel.] v. n. To be ruined, నాశమగు. పొకార్చు, పొకారుచు, పోకారుచు or పోకార్చు pokārṭsu. To kill or ruin, to render powerless, to strike with stupor, 'ఉ కానకకన్నమాసుతుబొకారిచి యిన్నియుమిధ్యచేసితే.' R. ii. 50.

(p. 1258) śaivalamu or శైవాలము ṣaivalamu. [Skt.] n. A kind of aquatic plant or weed. Vallisneria octandra. నాచు, నీటిపాచి. శైవలిని ṣaivalini. n. A river. నది, ఏరు. 'శైవలి నీరవంబెసగె శైవలినీవినదంబుకన్నమున్నావిలభూరివారి వహగారవగౌరవమెచ్చె.' Vasu. ii. 183. 'గగనశైవలినిందగజొచ్చి రందరున్.' Parij. v. 33.

(p. 1343) suraṅgamu surangamu. [Skt.] n. A bore, a hole, a passage dug or excavated. కన్నము, కుహరము, సొరంగము.

(p. 1363) skannamu skannamu. [Skt.] adj. Fallen, fallen down or from; trickling out or down. చ్యుతము, గళితము, ౛ారిన.