(p. 1257) śēru or నేరు ṣēru. [H.] n. A seer, a weight of eight palams or ten ounces, or about a quart in measure. ఎనిమిదిపలములయెత్తు. కచ్చాశేరు the same more definitely. పక్కాశేరు the large seer which contains three ordinary seers or twenty-four palams. సవాశేరు one-fourth of a viss.

(p. 1260) śauṇḍikuḍu ṣaunḍikuḍu. [Skt.] n. A dealer in spirits. మద్యజీవి, సారాయి అమ్మేవాడు.

(p. 1260) śauṇḍuḍu ṣaunḍuḍu. [Skt.] n. One who is able or versed in. సమర్థుడు. జగత్త్రాణశాండుడు he who is able to rule the universe.

(p. 1261) śrāvaṇamu ṣrāvaṇamu. [Tel. for స్రావణము.] n. The pincers or nippers used by goldsmiths. కంసలవాని ఆయుధములలో నొకటి.

(p. 1247) śāpamu ṣāpamu. [Skt.] n. A curse, imprecation, malediction, తిట్టు. శాపగ్రస్తము ṣāpa-grastamu. adj. Cursed, lying under a curse. శాపగ్రస్తుడు ṣāpa-grastuḍu. n. One who is cursed. శాపించు or శపించు ṣāpinṭsu. v. a. To curse. తిట్టు.

(p. 1240) śaṅgōlu or శంగోలము ṣangōlu. [Tam.] n. A royal staff, a sceptre. రాజదండము.

(p. 1258) śaibikuḍu ṣaibikuḍu. [Skt. from శిబి.] n. A palanquin bearer. పల్లకిమోయువాడు, బోయ, బెస్త. 'పొందుగానందలంబులుపల్లకీలు, దక్షతనాయితము సేయు శైబికులును.' KP. viii. 32.

(p. 1244) śarma or శర్మము ṣarma. [Skt.] n. Joy, happiness. ఆనందము, సుఖము. A name or appellation. నామధేయము, పేరు. A certain title conferred on Brahmins, as గోవింద శర్మ. విష్ణుశర్మ. బ్రాహ్మణుల పట్టపుపేరు. 'ధర్మము శర్మకరంబని.' P. iii. 126. adj. Joyful, సంతోషముకల.

(p. 1253) śiṣṭamu ṣihṭamu. [Skt.] adj. Disciplined, trained. శిక్షింపబడిన, ఆజ్ఞాపింపబడిన. Obedient, docile, విధేయతగల, శాంతమైన. సుబుద్ధిగల. Principal, eminent, ప్రధానమైన. 'సృష్టిబుట్టినయట్టి శిష్టజీవులకు.' L. i. 45. శిష్టాచారము ṣishṭ-āchāramu. n. A rule an established line of conduct. తెలిసిన పెద్దలనడవడి, సాధువ్యవహారము. శిష్టి ṣishṭi. n. An order, command. ఆజ్ఞ. శిష్టుడు ṣishṭuḍu. n. One who follows traditional custom; a pious, holy, righteous, good or honest man. సాధువు, సద్వ్యవహారవంతుడు, సదాచారసంపన్నుడు, సజ్జనుడు. One who is commanded, ఆజ్ఞాపింప బడినవాడు.

(p. 1244) śaraṇamu ṣaraṇamu. [Skt.] n. A refuge, shelter, asylum, defence, protection, protector. రక్షకము, రక్ఠణము, రక్షకుడు, ఆశ్రయము. A house, గృహము. 'గంజాశరణము.' a liquor shop, కల్లంగడి. P. i. 405. 'ఆమహీసురశరణమునకు కామందకియనగనొక్క గానుగలదిసుతుల్ నేమించిబంపగంపంగోమల గతినువ్వులమ్ముకొననేతెంచెన్' P. ii. 115. ప్రయోగశరణాం వైయాకరణాః grammarians resort to or rely upon usage. శరణాగతుడు ṣaran-āgatudu. n. A refugee, one who seeks or takes refuge or shelter with another, one who calls for quarter. శరణుచొచ్చినవాడు. ఆశ్రయించినవాడు. శరణాగతులైరి they threw themselves at his feet, they sought refuge with him. శరనార్థి ṣaraṇ-ārthi. n. A suppliant. petitioner. 'శరణార్థినను గానగాదగు.' Swa. vi. 113. శరణు ṣaraṇu. (another form of శరణము.) n. A refuge, asylum shelter, defence, protection. రక్షణము, ఆశ్రయము. A bow, salutation, prostration, obeisance. నమస్కారము. 'భయార్తులై శరణు జొచ్చివారిని రక్షించుటకంటె' Vish. v. 244. 'విధిగృహాక్షయవిత్తశేవధికిశరణు.' A. vi. 147. శరణుచొచ్చు ṣaraṇu-tsoṭsṭsu. v. n. To take refuge with. శరణుడు ṣaraṇuḍu. n. A preserver, a protector, రక్షకుడు, పోషించువాడు. 'సకలంబుదానైన శరణునకరుగ నొకచచోటు నిలువంగ నొకచోటుకలదె.' L. ii. 262. శరణ్యము or శరణీయము ṣaraṇyamu. adj. Fit to be protected or aided. రక్షింపదగిన. Fit to seek refuge under, శరణుచొరదగిన. n. A protection, defence, shelter, రక్షకము. శరణ్యుడు ṣarṇyuḍu. n. A protector, defender, saviour, రక్షకుడు, 'అర్తజనశరణ్యుండు.' B. v. 1152.