(p. 35) aḍalu aḍalu. [Tel.] v. n. To grieve, be in sorrow, be afraid. దుఃఖపడు, చింతించు, భయపడు, వ్యాకులపడు, బిగ్గిరగా రోదనము చేయు. 'నను నిముషంబుగానక యున్న యూరెల్ల నరయు మజ్జినకుడెంతడలు నొక్కొ.' Swa. ii. 18.

(p. 409) cinta chinta. [Skt.] n. Reflection, thought, wish, musing, consideration, recollection, care, sorrow, pity, grief. చింతలేదు never mind, no matter. చింతకుడు chintakuḍu. n. He who thinks or ponders. చింతించువాడు. చింతన chintana. n. Thinking over. Reiteration, పలుమారుతలచుట. చింతన చెప్పు to reiterate. చింతనలు investigations, enquiries. చింతనము chintanamu. n. Thought, reflection, study of a book, Reiteration. చింతనీయము or చింత్యము fit to be considered or thought over. చింతాక్రాంతుడు chintā-krāntuḍu. adj. Grieved, sorrowful, swallowed up with grief. చింతామణి chintā-maṇi. n. The wishing stone, a fabulous gem or magic ruby, imagined to yield its possessor all that he wishes. The name of a certain kind of pill. The term is metaphorically used in the titles of many books and may there be explained as a 'key, analysis, essay, or treatise.' Thus the ఆంధ్రభాషాచింతామణి is a Key to the Telugu language. వైద్య చింతామణి a key to Pharmacy. చింతించు, చింతిల్లు or చింతలు chintinṭsu. v. n. To think on, to muse, to ponder, to reflect. To be sorry for, to regret, to grieve or be afflicted వగచు. చింతితము chintitamu. adj. Mused on, considered.

(p. 516) talaru talaru. [Tel.] v. n. To move. చలలించు. To bloom, shine, thrive, rejoice సంభ్రమించు, సంతోషించు. A. iv. 138. BD. iii. 1223. M. I. ii. 200. ఒప్పు. To think or consider చింతించు. To be confused కలగు.

(p. 1372) srukku srukku. [Tel.] v. n. To withdraw from. వెనుదీయు. To be afraid of, భయపడు. To close (as a flower), ముడుగు. To be folded, to be crumpled, as skin, ముడతపడు. To be diminished, తగ్గు, క్షీణించు. To be sorrowful, to grieve, దుఃఖించు, చింతించు, To faint, languish, ముర్ఛిల్లు, సొక్కు, సొమ్మసిల్లు. To hesitate, సంకోచించు. To fade, వాడు. To surround, encircle, చుట్టుకొను. n. Entanglement, a tangle. చిక్కు. Sorrow, grief, దుఃఖము, శోకము. A fold of the skin on the stomach, కడుపుమీదిముడుత. 'చరణాహతి కోరువలేకయేగతిన్ స్రుక్కెనొ.' Vasu. ii. 11. 'విషాదాదరతన్ స్రుక్కు.' M. XII. v. 160. స్రుక్కబడు srukka-aḍu. v. n. To grieve, దుఃఖించు. స్రుక్కించు sruk-kinṭsu. v. a. To make faint or fatigued, to fatigue, to weaken, సొక్కించు, బలహీనముచేయు. స్రుక్కుచేప srukku-chēpa. n. A sort of fish. మత్స్యభేదము.