(p. 458) jaṭa jaṭa. [Skt.] n. Matted locks, such as monks wear. Plaited hair, ౛డ. A fibrous pendant root of the banyan tree. ఊడ. Ringing the changes on words. Reiteration in reading the vedas. జటాధారి wearing matted hair. జటి jaṭi. n. A hermit. ముని, జడలుగలసన్యాసి. జటిలము jaṭilamu. adj. Twisted, intertwined. జడలుగలది, కలసినది. Intricate, obscure. ఆ కావ్యమంతా గీర్వాణజటిలము that poem is stuffed full of Sanskrit words.

(p. 458) jaṭa jaṭa. [Skt.] n. Matted locks, such as monks wear. Plaited hair, ౛డ. A fibrous pendant root of the banyan tree. ఊడ. Ringing the changes on words. Reiteration in reading the vedas. జటాధారి wearing matted hair. జటి jaṭi. n. A hermit. ముని, జడలుగలసన్యాసి. జటిలము jaṭilamu. adj. Twisted, intertwined. జడలుగలది, కలసినది. Intricate, obscure. ఆ కావ్యమంతా గీర్వాణజటిలము that poem is stuffed full of Sanskrit words.

(p. 458) jaṭāmāṃsi jaṭā-mānsi. [Skt.] n. Indian Spikenard, a well known drug: Valeriana jatamansi. Roxb. i. 163.

(p. 458) jaṭāmāṃsi jaṭā-mānsi. [Skt.] n. Indian Spikenard, a well known drug: Valeriana jatamansi. Roxb. i. 163.

(p. 1404) jaṭṭi dzaṭṭi. [H.] n. A contract. జట్టిబేరము a wholesale purchase.

(p. 458) jaḍa , జెడ or ౛డ jaḍa. [Tel.] n. Hair plaited or braided in coils, matted hair. The finishing twist or plait of a straw roof. జడదారి for జటాధారి jaḍadāri. n. A hermit with matted locks. వానప్రస్థుడు. జడబిళ్ల jaḷa-biḷḷa. n. A head ornament, worn by Hindoo women over their plaited hair. జడముది jaḍa-mudi. n. The knot of hair behind the head.

(p. 458) jaḍa , జెడ or ౛డ jaḍa. [Tel.] n. Hair plaited or braided in coils, matted hair. The finishing twist or plait of a straw roof. జడదారి for జటాధారి jaḍadāri. n. A hermit with matted locks. వానప్రస్థుడు. జడబిళ్ల jaḷa-biḷḷa. n. A head ornament, worn by Hindoo women over their plaited hair. జడముది jaḍa-mudi. n. The knot of hair behind the head.

(p. 621) dharmamu or ధర్మువు dharmamu. [Skt.] n. Duty. విధి. Virtue, పుణ్యము. Right, న్యాయము. Alms. A rule, precept or principle. విధి. Nature, character, property, స్వభావము. A function or trade. Custom, usage, propriety, ఆచారము. ధర్మశాస్త్రము or ధర్మసంహిత Law, the science of right. సాత్వికధర్మము the conduct that shows meekness. కులధర్మము the rules of caste. వివాహధర్మము conjugal dues, the behaviour proper for a married pair. పండితధర్మము scholarship, that which is to be expected from a scholar. కాలధర్మము death. అతని దొరతనములో ధర్మము నాలుగు పాదములతో నడిచెను justice was administered with perfect impartiality during his reign. lit: it went on its four feet. ధర్మపత్ని a lawful wife. ధర్మకర్త dharma-karta. n. A judge or arbitrator. A church warden, or manager of a temple. The executor to an estate. ధర్మజ్ఞుడు dharmagnyudu. n. One who knows what is right. ధర్మము నెరిగినవాడు. ధర్మధ్వజి dharma-dhvaji. n. A formalist or one who pretends to be religious from ulterior motives. జీవనార్థములింగ జటాభస్మాదులను ధరించినవాడు. ధర్మరాజు dharma-rāḍzu. n. The 'king of justice,' a name of Yama, the kind of Hell; also, the name of a hero in the Mahabharata. A certain petty village god. ధర్మరాజాదులు the Pandu heroes collectively. ధర్మసత్రము dharma-satramu. n. A charity house, a poor's house. ధర్మాత్ముడు dharm-ātmuḍu. n. A virtuous or liberal man. పుణ్యాత్ముడు. ధర్మాసనము dharm-āsanamu. n. A judge's seat, 'the bench.' ధర్మాధికారి కూర్చుండుపీఠము. ధర్మిష్ఠులు dharm-ishṭhulu. n. Charitable or benevolent persons. ధర్మి dharmi. adj. Just. ధర్మముగల. ధర్ముడు dharmuḍu. n. The Just One. A name of Yama, యముడు. ధర్మువు dharmuvu. n. Virtue, justice. న్యాయము, పుణ్యము. ధర్మేతరుడు dharm-ētaruḍu. n. An unjust or unrighteous man.

(p. 623) dhūrjaṭi dhūrjaṭi. [Skt.] n. Siva. శివుడు.

(p. 734) pāṭala or పాటలి pāṭala. [Skt.] n. The flower called the Trumpet flower. Bignonia suavcolens. Rox. iii. 104. Ainslie ii. 273. కలిగొట్టుపువ్వు. పాటలము pāṭalamu. adj. Red, rosy, ruddy. n. Flesh colour. పాటలగంధి a rosy maid. పాటలాధరి cherry-lipped. పాటలజటలు red matted locks. నవపల్లవ పాటలము ruddy as a young sprout.

(p. 1050) mraggu mraggu. [Tel.] v. n. To die. చచ్చు. To incur a loss, నష్టమగు. To be dejected, క్రుంగు, విహ్వలించు. To decrease, to soften (as fruit) to be overboiled. తగ్గు, మిక్కిలి పడు, అన్నము మిక్కిలి చిముడు. 'ఇనమండలమున, నుగ్రాంశుకిరణంబు లొండొండదాకి, యుగ్రమైవడి జటాయువుమ్రగ్గుటయును, పదిలమైవానినాపక్షంబులందు, బొదివిననాపక్షములు గాలిపోయె.' DRK. 320. మ్రగ్గు, కమిలిపోవు.

(p. 1057) yōgamu yōgamu. [Skt.] n. Junction, meeting, union, కూడిక, కూర్పు. Fortune, అపూర్వవస్తుప్రాప్తి. సద్యోగము a lucky conjuncture, good fortune, or luck. దుర్యోగము misfortune. దైవయోగము Divine Providence. దైవయోగముతప్పి unhappily, unfortunately. Accession of property, or wealth. ద్రవ్యము. A prescription, a recipe. ఔషధము, మహాబిల్వాది యోగము a prescription including Bilva roots. Devotion, spiritual worship, the practice of abstraction and meditation. ధ్యానము. Of these forms of worship there are eight named (a) యమము restraining the passions, (b) నియమము providing a proper place, &c, for worship, (c) stopping the breath in three modes called రేచకము, పూరకము or కుంభకము, (d) ప్రత్యాహారము withdrawal from sense perception, (e) ధ్యానము meditation, (f) ధారణము repression of all physical movements, (g) మననము fixing the mind on the deity, and (h) సమాధి complete immersion in thought so that the thinker is dead to the world. ధ్యానయోగము an act of faith or meditation. మంత్రయోగము a magical operation. యోగపట్టె or యోగపట్టము yōga-paṭṭe. n. A magic girdle worn by ascetics. యోగదృష్టి the second sight, obtained by devotion, superhuman sagacity or perspicacity. యోగాభ్యాసము the keeping the body in a fixed posture for spiritual worship, the practice of abstract contemplation. యోగనిద్ర or జ్ఞాననిద్ర the divine sleep, or supernatural stupor which yōgis or saints strive to attain. యోగమాయ supernatural stupor. యోగవాగలు, యోగవాగములు or యోగవాగాలు yōga-vūgalu. n. Magical boots supposed to be worn by hermits. తలచినచోటికి తీసికొనిపోవు మంత్రిశక్తిగలపాదుకలు. 'యోగవాగలు మెట్టి యొకపాదమూది.' HD. ii. 135. 'యోగపట్టెలవారు నొప్పారు యోగ, వాగెలవారును.' L. xxiii. 31. యోగక్షేమము yōga-kshēmamu. n. Welfare, well-being, good circumstances. యోగి yōgi. n. A devotee, hermit; an ascetic in general, మని, యోగాభ్యాసము చేయువాడు. యోగిని yōgini. n. A woman who practises Yoga, a female mendicant. A nymph or fairy, attendant on Durga the good goddess. తాపసస్త్రీ. క్షుద్రదేవతావిశేషము. యోగురాలు yōgu-r-ālu. n. A female mendicant. జటిని.

(p. 1081) rudruḍu rudruḍu. [Skt.] n. A name of Ṣiva. శివుడు. Also, a name given to certain lesser deities. ఏకాదశరుద్రులు. ఈశానుడు మొదలగువారు. రుద్రజడ or రుద్ర౛డ rudra-jaḍa. [from Skt. రుద్రజట.] n. A plant termed Sweet Basil. Ocymum basilicum. జటావల్లి. రుద్రపాము rudra-pāmu. n. A certain venomous snake. సర్పవిశేషము. రుద్రభూమి rudra-bhūmi. n. A cemetery or place where the dead are burnt or buried. శ్మశానము, ఒలికిమిట్ట. రుద్రవీణె or రుద్రి rudra-vīṇe. n. A sort of lute. వీనావిశేషము. 'నీళ్లగిండియుగాజునిలువుటద్దమురుద్ర వీణెకిన్నెరవట్టి వేళ్లసురటి.' Surabh. 102. రుద్రాణి rudr-āṇi. n. The wife of Rudra, i.e., the name of Durga or Pārvati. పార్వతి, రుద్రునిభార్య. రుద్రాక్షము rudr-ākshamu. n. The tree termed Elœocarpus ganitrus, the seeds of which named రుద్రాక్షలు are much used for rosaries, by the Savities. రుద్రాక్షపిల్లి a hypocrite, lit. a cat with a rosary in her hand.

(p. 1103) liṅgamu lingamu. [Skt.] n. A mark, sing, token, symptom, characteristic. చిహ్నము. An element, principle. The male organ of generation. The phallus, i.e., emblem symbolic of Siva. సాంభ్యోక్తప్రకృతి, శివమూర్తివిశేషము. Nature as an active power in creation. అబ్లింగము hydrogen, the watery element. పృధివీలింగము the earth. తేజోలింగము caloric. Gender, in grammar, as పుంలింగము the masculine gender. స్త్రీలింగము the feminine gender. నపుంసకలింగము the neuter gender. అనియతలింగము or త్రిలింగము common gender. బాణలింగము a cylindrical oblong pebble or crystal worshipped as the emblem of Siva. గురులింగము a father confessor. శివలింగము an image of Siva. జంగమలింగము a man of the Jangam sect. ప్రసాదలింగము what is dedicated to Siva. లింగశరీరము the subtile or atomic body, the active and causative principle in animated creatures, the quintessence or ethereal substance constituting the soul or spirit, మనోబుద్ధిదశేంద్రియ పంచప్రాణములగల సూక్ష్మదేహము. లింగకట్టుమాత్ర linga-kaṭṭu-mātra. n. A particular kind of pill made of factitious cinnabar. లింగాకారముగాచేసిన రసవస్తువులగుళిక. లింగకాయ linga-kāya. n. The solitaire or small case usually made of silver to keep the lingam or phallus in and worn on the breast, suspended by a cord round the neck. స౛్జకాయ. లింగడు lingaḍu. n. A name of the god Siva. జంగమయ్య, శివుడు. లింగదొండ linga-donḍa. n. A creeper with a red conical fruit. Bryonia laciniora. దొండలోభేదము. లింగధారి or లింగవంతుడు linga-dhāri. n. One who wears the lingam or phallus. లింగమును కట్టుకొనియుండువాడు. లింగపొట్ల linga-poṭla. n. A kind of snake gourd. లింగాకారవు విత్తులుగల ఒకదినుసు పొట్ల. సిధ్రకము. లింగబలిజలు linga-balijalu. n. Plu. People of the బలిజ caste, who wear the lingam in a case hung round their necks. లింగవంతులైన బలుజవాండ్రు. లింగవృత్తి. లింగవృత్తుడు or లింగి linga-vritti. n. A religious hypocrite, one who assumes the dress, &c., of an ascetic in order to get a livelihood. ధర్మధ్వజి, పొట్టపోసికొనుటకు జటలు రుద్రాక్షలు ధరించువాడు.

(p. 1273) sañcakaruvu , సంచకరము or సంచకారము sanṭsa-karuvu. [from Skt. సత్యంకారః] n. Earnest money, an advance, బయానా, జట్టీచేసినందుకు గురుతుగా ముందిచ్చినద్రవ్యము.