(p. 387) goṭṭu goṭṭu. [Tel.] n. Wickedness. దౌష్ట్యము. Obstinacy మూర్ఖత. గొట్టునపట్టనీక pertinaciously eluding him, freakishly avoiding him. An enemy. విరోధి. A wretch, a creature (in a derogatory sense) as దెబిరిగొట్టు, వాపిగొట్టు, తంత్రగొట్టు a proud wretch, a fool. adj. Hard, difficult, stubborn. కఠినము. Wicked దుష్టము. గొట్టుమాట a hard or difficult word.

(p. 393) gōramu gōramu. [from Skt. ఘోరము.] n. Danger. ఆపద. Ill-health దేహముయొక్క అస్వాస్థ్యము. Hatred రోత. గోరతనము gōra-tanamu. n. Naughtiness, wickedness. దౌష్ట్యము. గోరప gōrapa. n. A loud sound గట్టిమ్రోత. గోరపడు gōra-paḍu. v. n. To hate. గోతపడు. గోరగింత gōra-ginta. n. Fearfulness. timidity, భయంకరత్వము.

(p. 598) duṇḍagamu or దుండరికము dunḍagamu. [Tel.] n. Villainy, dishonesty, crime, wickedness; a crime, a prank. ధూర్తత్వము, దౌష్ట్యము, కీడు. దుండుగీడు, దుండగుడు or దుండగాయ dunḍu-gīḍu. n. A wretch, scamp, blackguard, villian. తుంటరి. దుండగాయతనము dunḍagāya-tanamu. n. Dissipated conduct, forwardness.

(p. 601) duḍuku duḍuku. [Tel.] n. Rashness, folly, wickedness, silliness, hastiness. దౌష్ట్యము, ఉద్ధతి. adj. Rash, intemperate, foolish, wicked. దుష్టము, ఉద్ధతము. దుడుకుమాటలు thoughtless talk, wild language. అది కొంచెము దుడుకుగానున్నది she is rather rash or headstrong . చెయిదుడుకు pilfering. నోరు దుడుకు foolish talk. దుడుకడు duḍukaḍu. n. A forward, hasty, mischievous or wicked man, దుష్టుడు.

(p. 615) dauṣṭyamu daushṭyamu. [Skt. from దుష్ట.] n. Badness, wickedness. దుష్టస్వభావము.

(p. 825) pragalbha pra-galbha. [Skt.] n. A bold woman. ప్రౌఢనాయిక. ప్రగల్భత pra-galbhata. n. Energy, confidence, audacity, insolence, ప్రౌఢత్వము, దౌష్ట్యము, ప్రగల్భములు పలుకుట. ప్రగల్భము pra-galbhamu. adj. Bold, audacious, daring. ప్రౌఢమైన. ప్రగల్భుడు pra-galbhuḍu. n. A bold man. ప్రతిభగలవాడు.

(p. 1040) moraku or మొరకుడు moraku. [from Skt. మూర్ఖ.] n. An idiot, a blockhead, an obstinate fool. మూర్ఖుడు, మూర్ఖస్త్రీ, మోటువాడు, జడుడు. 'మొరకులగుటప్రతాప భాషణంబులకు వెరవరు.' M. V. iii. 233. adj. Stubborn, brutish. Too hard to bite, కఠినమైన, పరుషమైన, కొరికితే గరగరమనియుండక కఠినముగా నుండే, మూర్ఖమైన, మొండి.' మొరకుగరుకును గారాకు, గాకుండజూచి.' BD. iii. 1388. మొరకుతనము moraku-tanamu. n. Stubbornness. మూర్ఖత్వము. Anger, rage, కినుక. మొరక moraka. n. Harm, mischief, damage, defect, deficiency. వెలితి. న్యూనత. adj. Defective. న్యూనము. మొరకడము morakaḍamu. n. Wickedness, mischief. దౌష్ట్యము.