(p. 810) ponaru or ఒనరు ponaru. [Tel.] v. n. To happen, occur, అగు, పొసగు, కలుగు, సంభవించు. 'చ అనఘయపూర్వ భవదాగమునంబు దలంపనొక్కచో, బొనరినకయ్యమిప్పుడెగ బోయ గవచ్చినయట్లుతోచె.' T. iv. 226. n. Happening, కలుగుట. Suitability, harmony, agreement, పొందిక. Pleasantness, ఇంపు. పొనరు ponar-āru. v. n. To be fine or agreeable, ఒప్పు. పొనరుపడు ponaru-paḍu. v. n. To be agreeable, to suit, పొందుపడు. పొనరుచు or పొనర్చు ponaruṭsu. v. a. To cause to be done, to accomplish, కావించు. To cause to happen, పొసగించు. To fabricate, కల్పించు. 'క పొనరిచియాడెడుమాటల, గొనదల పకదుర్వినీత కోటిధనంబుల్' M. XII. ii. 199.